Fadimenin son senesinde, okula baş düşmanının gelmesiyle duyguları, düşünceleri altüst olur. Mantığını mı, duygularını mı seçeceğini bilemeyen Fadime Koçari bir tarafı seçer ama bunun çıkmazlara çıkacağını bilmiyordur...

Çoğunlukla +18.

Kağıda yazdığı cümleye bakmak için eğildim, kağıtta el yazısıyla "L'amour est la plus violente des tempêtes." yazıyordu. Evet, evet. Aynen bu şekildeydi ne demek bu? Sorumun akabinde gözlerimin içine bakıp dudaklarını kulağıma yaklaştırdı. Fısıldar gibi bir sesle "Aşk, fırtınaların en şiddetlisidir." dedi. Peki gerçektende öyle miydi?

"Birimiz Furtuna, birimiz Koçari... Biz bu topraklarda ya el ele yanacaktık ya da birbirimizi yakacaktık." Fadime için dünya, sırtını yasladığı o koca dağların gölgesinden ibaretti. Ta ki o dağlar üzerine yıkılana kadar. Yetim bir kızın sığındığı tek liman olan ailesi, ona en büyük ihaneti bir taht sunarak hazırladı. Artık ne dönecek bir evi vardı ne de tutunacak bir dalı. Kimsesizliğin tam ortasında, eline tutuşturulan o soğuk güç, onu en büyük aşkıyla karşı karşıya getirdi. İso Furtuna; onun hem cenneti hem de en karanlık uçurumu. İki düşman soyadı arasında sıkışan bu sevda, bir ihanetin bedeli olarak ölüme mi mahkûm edilecekti? Karadeniz'in hırçın sularında artık tek bir ses yankılanıyor: Aşk mı galip gelecek, yoksa kanla yazılmış o ağır hüküm mü?

Uyarı: Kitapda dizide gerçekleştirilmeyen olaylar olabilir! Kitapta gerçekleştirilen olayların kişilerle alakası yoktur! Furtunali kılçuk: Benim için Bulduklari kiz sen oldugin icin ilgilendurebilur.