Cenazeden kalan paslı metal kutu açıldığında tek kelime kazılıydı: KURŞUN. İçinden çıkan kapsülde titrek bir el yazısıyla iki kelime duruyordu: "Birini öldürdüm." Yıllarca sessiz bir kahraman sandığı babasının suskunluğu birden kanlı bir gerçeğe dönüştü. O kutu kapandığında her şey bitecek sandı... Ama gerçek, kutuyu kapatan elleri de yakmaya başladı.

İnsan bir yere ait olmadığını fark ettiğinde çok geçtir. Çünkü çoktan işe yaramaya başlamıştır.

Rachel Green'in dairesinde bulunan tek bir harf... E. Dedektif Ace Hamilton için bu, sıradan bir ipucu değil. Çünkü harf, kurbanın değil, Ace'in kendisinin hedef alındığını fısıldıyor. Olay yerine çağrılan adli analiz uzmanı Emma Sloane, Ace'in kaçındığı ama asla yerine koyamayacağı tek kişi. Aralarındaki eski sessiz hesaplaşma, katilin bıraktığı işaretle bir anda ortak bir kabusa dönüşüyor. Dairede zorlama yok. Mücadele yok. Ama içeride biri olduğu kesin. Ve o biri, Ace'le Emma'nın geçmişinin en karanlık, en konuşulmayan yerlerine - bir yabancının asla bilemeyeceği kadar derine - dokunuyor. Daha ilk geceden netleşen şey şu: Bu cinayet çözülmek için değil. Ace Hamilton'ı parça parça sökmek için işlenmiş. Ve "E"... yalnızca giriş.