Bu kitap +18 yetişkin içeriğe aittir!!! İstanbul'dan Mardin'e uzanan bir zorunlu görev... Azra Aksoy, yirmi üç yaşında, ilk ataması Doğu'ya çıkan bir ilkokul öğretmeni. Hayali sadece çocuklara dokunmakken kendini bambaşka bir düzenin ortasında bulur. Taş duvarların arasında büyüyen çocuklar, eksik sıralar, yarım kalan defterler...Ve o köyün görünmeyen gücü: Miran Karahan. Bir taraf eğitimle değiştirmek ister, diğer taraf yıllardır süregelen düzeni korur. Azra yumuşaktır ama boyun eğmez. Miran serttir ama göründüğü kadar soğuk değildir. Bu hikâye sadece bir aşk değil. Bu hikâye, iki farklı dünyanın çarpışması. Ve bazen en büyük savaş, bir sınıfın kapısından başlar.

Bir köyde yaşayan genç bir kız ve genç bir delikanlı. İlk başta birbirlerine fark etmediklerin sansalarda bir şekilde rastlaşırlar küçük köyde.

Kenan &Yasemin

Sessiz bir initli döküldü dudaklarımdan. "Daha yüksek sesle inle,sesini duymama izin ver!" Sert bir sesle,bacak aramdan başını kaldırıp konuştuğunda arkama yaslandım. Göğsüm şiddetle inip kalkıyordu. Halam, bizim bu halde olduğumuzu görürse kesinlikle kalpten giderdi. "Korkuyorum." Diye fısıldadım, gizli bir heyecan barındıran sesimle.Onunla salonun ortasında işi pişirmek üzereydik, gecenin bir yarısı, halama yakalanma korkusuyla... "Bence de korkmalsın. Bu gece sana yapacaklarımdan... Korkmalısın." •√➦❝1990'lı yıllarda geçen bir hikâyedir! Yetişkin içerik ve yaş farkı barındırmaktadır! • • ➦köyaşkı#1 | 31.02.2023 zorakievlilik#1 | 03.02.2023 mutluluk#1 | 22.04.2023 eskidönem#1 | 18.09.2023 köy#2 sevda#4 tutku#6 genelkurgu#10 | 07.11.2023

"Neden tanışma teklifini kabul ettin?" Uğur birkaç saniye sustu. "Annem istediği için." O an içimde bir şeylerin kırıldığını hissettim. Çünkü ben onu yıllardır seviyordum. Bu eser tamamen benim hayal gücümün ürünüdür ve tüm hakları bana aittir. İyi okumalar ❤️

Bir kadın hep susmak zorunda mıdır? Ya da susmak zorunda mı bırakılır? Nehir, tam da o kadınlardan biriydi. Üç yıldır susturulan, susmak zorunda bırakılan bir kadındı. Ama her şeyden önce bir anneydi. Cani bir adamdan olan çocuğunun annesiydi. Ve o çocuk, Nehir için kendi canından bile daha kıymetliydi.

Sahipsizin kaderi olmaz, mezarı olur, yatağı olur, hizmetini gördüğü çatısı olur ama ne evi ne de anlayanı olmazmış. Ben daha çocukken elimden aldılar oyunumu. 14 yaşında gelin oldum, ellerime kına değil çaresizlik yakıldı. Kocam dedem yaşındaydı, ona eş değil, hizmetçi oldum. Şimdi o da yok. Toprağa karıştı. İnsan der ki; 'bitti, özgürsün.' Ama değil. Ben ölmesin diye çok dua ettim, gölgesi yetiyordu, o gitti ya şimdi bana nefes bile çok görülüyor. Çocuklarım var, onların gözünde anne olmak isterken, herkes beni yeniden bir adamın koynuna sürüklemek istiyor. Ben ne zaman kendi hayatımı yaşayacağım? Ben ne zaman birinin karısı değil de sadece ben olacağım? Çaresizim, çünkü sustukça üzerime çöküyorlar. Bağırsam ayıp derler, kaçsam günah derler, susarsam ölürüm. Bir gün, bir gün sadece adımı söylemek istiyorum: Benim adım kadın. Benim adım anne. Benim adım özgürlük. Ama bugün yine onlar karar veriyor, benim adım köle ve ben yine susuyorum."

​🌹 Köy kurgusudur ve +18 sahneler içerebilmektedir. 🌹 Gülbahar ~ Mihran °°° "Doğumda sen de varmışsın Gülbahar..." başkalarından duyduğunu teyit etmek istercesine bekledi. Sadece başımla onay verdim ona. Kaşlarım çatılmıştı. "O bebeğe merhamet gösteren tek kişi senmişsin. Anam kapıyı çarpıp çıkarken, anası bi köşede çarşafların arasında bırakırken, ordaki kadınlar ah vah ederken bebek için gözyaşı döken senmişsin..." bebeğe baktı uzun uzun. Çok yalnızdı. O kadar kimsesi yoktu ki, on gündür neler yaşamıştı şu koca yalan dünyada kim bilir... Kalbim sancıdı. Yine doldu gözlerim. Yine aklıma düştü o gece. Bu cennet kokuyu nasıl sevmezlerdi? İçim burkuldu düşüncelerimin arasına sızan farkındalıkla, midem ağrıdı... Anasının babasının kabul etmediğini bu köy kabul etmiyordu ki... "Gülbahar... Sana yalvarırım kabul et onu." aklımı okumuş gibi düşüncelerimin arasına dalan adamın sesiyle olduğum yere mıhlandım. "Ne?" °°° ~Alaca Köylü Kurgumun çalınması halinde yasal işlemlerin başlatılacağını beyan ederim. / thfcalisupurgesi

"Bana büyü mü yaptınız!" . Hayatını kurtardığı adam tarafından kaçırılan Lale. Hayatını kurtaran genç kıza takıntılı aşık olan Demir. . "Cehennemin dibine de gitsen gelir seni bulurum!" .

'Ben en çok akşam güneşini severim Mem. Sarının en masum, turuncunun en tutkulu, kırmızının en şefkatli hali demek çünkü. Ben akşam güneşinin alacasına meftunum. Sen bu aciz yüreğimin akşam güneşisin Mem.' ☀️☀️☀️ Hızlandım. Bir insan kaçtığı bir yere ne kadar hızlı gidebilirse o kadar hızlı gidiyordum. Koştum. Ardımdaki sesler yaklaştı. Geçmişime yaklaştım. Gidebileceğim ilk yere ulaştım. Demir kapılı konağın önünde durduğumda elimdeki bıçağın kabzasını vurdum. Nefes nefeseydim. Soğuk yakıyordu. Boğazımı yakıyordu. Tenimi yakıyordu. O soğuk yakıyordu ama ben donuyordum. Titriyordum baştan aşağı. Elimdeki kanlı bıçakla vurdum kapıya tekrar tekrar. Ayak sesleri bana yaklaşıyordu. "Mem!" diye bağırdım yıllar sonra. Adı dilimden dökülünce içim dalgalandı. Sesim titredi. "Mem, aç kapıyı!" Gözlerim buğulandı. Adım sesleri kulağımda yankılanıyordu şimdi. Kalbim, göğüs kafesimden taşıyordu. Kirpiklerim bile titredi. O zelzelede birkaç damla döküldü soğuğun kuruttuğu yanaklarıma. "Aç kapıyı, Mem! Aç ne olursun, aç!" Adım sesleri durdu arkamda. Bulmuşlardı beni. Yakalanmıştım işte. Memet kapıyı açmamıştı. Kapıyı ilk ben kapatmıştım bize. Ama bu gece her şeye rağmen bana açamaz mısın Mem? Göz kapaklarım kapandı. Kucağımdaki valizin içinde oğlum ağlıyordu. Elimdeki bıçağın bulandığı kan şimdi kuruyacaktı. Son kez kaldırıp vurdum kapıya. İçimle titredi sesim. Ağladım. "Mem... Duymuyor musun? Sesimi duymuyor musun? Aç kapıyı! Aç kapıyı Mem." ☀️☀️☀️ 'Senden sonra en çok akşam güneşinden nefret ettim Zühre. Sarının en güçsüz, turuncunun en yalancı, kırmızının en zalim hali demekti artık. Ben bir akşam güneşinin alacasında zincire vurdum sevdamı. Sen yüreğime kazınm