Son sözler her zaman önemlidir. Özellikle de konu ölümse. İntihar, her ne kadar uygun bir seçenek olmasa da kişiye son notunu bırakma özgürlüğünü sağlıyor olsa gerek. Peki ya o son notu bırakan bir yazar ya da şairse?

Gözlerimi açtığımda bir odadaydım ve kollarım & bacaklarım bağlıydı. Korku ile etrafa baktım ardından o girdi. Beni süzdü ve soğuk bir ifade ile bir kişiyi çağırdı. Adam kıyafetlerimi çıkartmaya başlayacakken bir anda konuştu.

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

serefina ve remus birbirlerinin ruh eşiydi tek sıkıntı serefinanın iki sene önce ölmüş olmasıydı. mini fic valevante, 2020.

𝒉𝒐𝒖𝒔𝒆 𝒐𝒇 𝒃𝒖𝒓𝒏𝒊𝒏𝒈 𝒄𝒓𝒂𝒏𝒆𝒔 ❛❛ligeia'nın hayattaki en büyük amacı, gitmeden önce katladığı bütün turnaları yakabilmekti.❜❜ short story © may 2021 by indantesinferno

•günlük, tamamlandı. Sevgili Günlük; Ne olursa olsun annemi çok seviyorum.

16 yaşındaki bir genç kızın doğduğu andan beri intihara adım adım nasıl ilerlediğini anlatıyorum. Kitabı bitirmek yarım saat bile sürmez kısa cümleler ve şiirsel bir anlatımla kaleme aldım 💮🌸 iyi okumalar. Kısa hikayedir ve Tamamen hayal ürünüdür