"Moje życie to ucieczka Przed tym co mnie dopaść pragnie Przed strasznymi wspomnieniami Z czasów kiedy byłem na dnie Przed miłością też uciekam Bo mi kiedyś serce skradła I przed śmiercią która dopaść Pragnie mnie od dawien dawna Biegnę by się skryć przed światem Zawsze nastawionym wrogo Czasem chciałbym całkiem zniknąć Ukryć się przed samym sobą I tak pędzę całe życie Coś chcę zgubić za czymś gonię Może kurwa powinienem Zacząć biegać w maratonie"* /Czyli opowieść o gorącej nienawiści i jeszcze gorętszej miłości, która pokona wszystkie przeciwności losu. Moja pierwsza zresztą; niezgorsza, no ale oczywiście nie najlepsza wśród innych na profilu, lecz wciąż bliska sercu i zapraszam jak do każdej innej, nowszej ^^ 18+ (sporo dosadnie opisanej erotyki, kapka szczeniackiej przemocy, przekleństw i zwątpień... ale głównie to zagrożenie cukrzycą xD) |ZAKOŃCZONE| *J. Wojtysiak

Pisane w roku: 2016/2017 Dylan jest szkolnym rozrabiaką. Dzień bez bicia to dla niego nie lada wyzwanie. Na świecie istnieją wampiry, które ujawniły się przed ludzkością dwa lata temu. Dylan ich nienawidzi. Co się stanie gdy będzie musiał chodzić do szkoły dla wampirów? Czy to zmieni jego zachowanie? I co zrobi gdy zacznie go prześladować pewien blondyn? UWAGA!!! Występują przekleństwa i sceny +18

Pokolenie nastolatków, odpornych na chorobę panującą na świecie, zostaje uwięzione w Labiryntach. W jednym z nich są sami chłopcy. Pewnego dnia, kiedy to Pudło powinno przywieźć kolejnego osobnika płci męskiej, dostarcza dziewczynę. Pewnie to pomyłka i miała ona trafić do innego Labiryntu, lecz od czasu jej pobytu tam nikt po nią nie wraca, by odwieźć ją w inne miejsce. Mijają miesiące, lata, a ona już zdążyła uniknąć śmierci z miliony razy. Pomimo tego, że zawsze przed przywiezieniem kogoś do Labiryntu jest czyszczona jego pamięć, to Heather coś o swojej przeszłości zapamiętała. Skrawki, krótkie momenty, ale zawsze lepsze jest to, niż nie pamiętanie niczego. Fanfiction pisane jest na podstawie filmów 😉 Dialogi są w większości przypadków brane z filmów 😉

Po tym, jak Gilbert decyduje się zostać w Avonlei, on i Anne spędzają więcej czasu razem, spoglądając na zachody słońca, książki i te głupie, stare wtorkowe kolacje w Zielonym Wzgórzu. To oczywiście tylko duże, stare, puszyste fikcyjne szaleństwo. Opiera się to również na drugim sezonie, więc Cole wyprowadził się, Maryla ma okulary, a Gilbert zostaje w Avonlei. ------------------ Nie jest to autorskie, tłumacze za pozwoleniem autorki 😉 Autor: rqndomiss #1 awae 08.05.2020 #1 ania 17.02.2021 #1 anne 09.05.2021 #1 anianieanna 25.05.2021 #1 jerry 09.07.2021

River Conway zawsze miała krótkie włosy, bo według jej ojców tak było praktyczniej Krótkie włosy nie potrzebują czasochłonnej pielęgnacji, a sposobów, w jakie można je ułożyć, nie jest za dużo - i chwała Bogu! Mała River nigdy nie bawiła się lalkami. Wolała spędzać czas w domku na drzewie rosnącym pośrodku podwórza. W wieku piętnastu lat potrafiła wymienić koło w samochodzie, pamiętała reguły gry w piłkę nożną, ale znała też wszystkie piosenki i dialogi ze swoich ulubionych seriali. Jedynie smażenie naleśników wciąż sprawiało jej pewną trudność. Znała odpowiedzi na wiele pytań, ale nie rozumiała, dlaczego jej matka zostawiła ją w domu dziecka, gdy była malutka. Dziewczynka długo czekała na ojca. Wreszcie przybył, jednak nie sam. Wraz z Loganem Conwayem w życiu River pojawili się również jego najlepsi kumple: Ray Aston, Vincent Snow i Isaak Meyer. Wychowali ją we czterech na dziewczynę zbyt ciekawską, by mogła pozostawić w spokoju tajemnicę swojej przeszłości... 16+

[W KSIĘGARNIACH] Tessa i Archer są wrogami od małego dzieciaka. Ich mamy przyjaźniły się od zawsze, przez co często musieli przebywać w swoim towarzystwie, chociaż tego szczerze nienawidzili. Tylko, że ona już nie jest małą, naburmuszoną dziewczynką w dwóch warkoczykach, a on chłopcem, który uwielbiał je za nie ciągnąć. Dorośli i zmienili się. Tessa większość czasu poświęca na oglądaniu romantycznych seriali, czytaniu książek oraz spotykaniu się z jej dziwnymi przyjaciółmi. Archer natomiast wyrósł na kapitana drużyny koszykarskiej, stał się jednym z najpopularniejszych uczniów w szkole, a od dziewczyn nie może się odpędzić. Wszystko zmienia się, kiedy pewnego dnia dowiadują się, że muszą zamieszkać razem na trzy miesiące. Sami. W jednym domu. Czy mogło być gorzej? Oczywiście, że tak.

PREMIERA: 5.06.2023 r Reed DiLaurentis przez całe swoje siedemnastoletnie życie pragnęła jedynie szczęścia ukochanej mamy, bez wahania więc zgadza się na przeprowadzkę do domu przyszłego ojczyma. Adam Hale jest dobrym człowiekiem, dlatego dziewczyna polubiła go od pierwszego spotkania. Niestety nie może powiedzieć tego samego o jego zbuntowanym, gburowatym osiemnastoletnim synu... Bardzo przystojnym synu. Archer z jakiegoś powodu nienawidzi Reed, a ona, ignorując krążące plotki, uparcie próbuje się dowiedzieć dlaczego. Prawda o chłopaku jednak niczego nie ułatwia, a Reed trafia w sam środek świata, którego zasad nie rozumie. Gdy obydwoje znajdą się w niebezpieczeństwie, odkryją coś, co nigdy nie powinno wyjść na jaw. Ich życie zmieni się na zawsze, a Reed będzie zmuszona zmierzyć się z pytaniem: czyje szczęście jest ważniejsze? [okładkowy opis I części) Książka dostępna w PPRZEDSPRZEDAŻY na stronie Empiku! *** Mimo wydania rozdziały pozostają na Wattpadzie. Historia na papierze nieznacznie różni się od pierwowzoru.

PREMIERA 28.6.2023 Jak wiele dotyk jest w stanie odebrać? Ile cierpienia może przysporzyć jego brak? James Wagner to syn właściciela największej na świecie sieci banków. Jest impulsywny i stanowczy. Aby przejąć udziały w firmie, jest gotowy na wszystko. Nawet na ślub. Rose kilka lat temu przeżyła koszmar, którego wspomnienie wciąż nie daje jej spać i nie pozwala do nikogo się zbliżyć. Żyjąc w cieniu przeszłości, skupia się na swoich studiach na wydziale historii. Aż pewnego dnia jej rodzice, bogaci przedsiębiorcy, dla których priorytetem jest rodzinny biznes, chcąc uratować swoją firmę, postanawiają wydać ją za Jamesa. Chandlerowie i Wagnerowie zawierają umowę. Rose i James muszą wypełnić jej warunki i przekonać wszystkie najważniejsze osoby w świecie biznesu, że ich aranżowane małżeństwo jest prawdziwe. Ale czy kobieta, która boi się dotyku, może stworzyć bliską relację z obcym mężczyzną? I czy można uciec od przeszłości, która zaczyna przypominać o sobie bardziej niż kiedykolwiek?

Ellie Morgan to dziewczyna sponiewierana przez ojca alkoholika, niemalże przyzwyczajona do tego rodzaju życia. W pewnych okolicznościach spotyka pięciu mężczyzn, którzy przez przypadek przechodząc obok, ratują ją sprzed gniewu ojca. Już od tamtego momentu, Ellie wiedziała, że jej życie na zawsze się zmieni, a piątka mężczyzn prowadząca nielegalne działalności stanie się bliska jej sercu. I jeden z nich w szczególności... |Jest to nowa wersja tej książki. Wątki ze starego Saved będą się tu przeplatać, ale wiele sytuacji jest zmienionych i dodanych| Zapraszam!

- Ty.. ty.. - nie skończyłam, zaczęłam jak najszybciej potrafię biec do drzwi. Chciałam uciec, najdalej jak tylko się da. Gdy już trzymałam zimną klamkę w dłoni na drzwiach pojawiła się duża dłoń chłopaka, która z łatwością zablokowała mi wyjście. *** - Luke? - chciałam odwrócić jego uwagę, jednak nic to nie dało. Jego oczy zaczęły prześwitywać delikatnym błękitem. Tak jakby naturalny kolor oczy chłopaka walczył z rubinowym odcieniem czerwieni. Luke złapał za mój nadgarstek i przyciągnął moją dłoń do swojego nosa. Zaciągnął się głęboko zapachem, zaciskając mocno oczy. Gdy je otworzył nie było już śladu po błękicie. Została tylko czerwień. *** Całe jej ciało było w siniakach. Na brzuchu miała ranę po nożu, który leżał teraz obok niej. Na jej lewej piersi była największa rana. Zaczynała się pod obojczykiem, ciągnęła przez pierś i kończyła na żebrach. Jej twarz była cała opuchnięta, przez co ledwo mogła otworzyć oczy. *** Przez chwilę nie ruszała się, jednak po kilku sekundach zaczęła rzucać się po łóżku wrzeszcząc. Nie wiedzieliśmy co mamy zrobić. *** Tęskniłem za tobą, wiesz? - znów nachylił się i pocałował moją szyje. - Ja za tobą wcale. Nie dotykaj mnie! - zaczęłam się jeszcze bardziej szarpać, chciałam gorączkowo się uwolnić. Wiedziałam, że jeżeli czegoś nie wymyślę to nie skończy się to ciekawie. - Zabawimy się trochę, kochana.. *** Nagle wokół dzieci i dziewczyny zaczęło świecić białe, bardzo jasne światło. Na początku świeciło tylko delikatnie. Potem zaczęło coraz bardziej. Musieliśmy zakryć oczy, bo nie dało się patrzeć w tamtą stronę. 🌟🌟🌟🌟🌟 🌟🌟🌟🌟🌟 #3 miejsce kategoria o wampirach- 17.02.2017