Genç kız ölümü arzulasa da ileride bu intikam uğruna savaşacağından habersizdi. Bir yanı ölmek istiyordu fakat diğer yanı intikamı arzuluyordu. Babasına verdiği yemini hatırladı. "Vatan için ölmekse kaderim, böyle kaderin ellerinden öperim. "Eğer bir gün bu vatan uğrunda canımı feda edersem siz de benim evlatlarım olduğunuzu kanıtlayıp vatan uğruna canınızı kanınızı vermekten geri durmayın." Abisinin kollarındayken o günü hatırladı, iki çocuk asker kıyafetiyle tüm heybetiyle kendilerine gülen babalarına söz vermişti. Bu vatan uğruna gerekirse canlarını vereceklerdi. Babaları sormuştu vatan nedir diye. İki çocuk bağırarak cevap vermişti. "Vatan bir milletin evidir." Bu isimdeki ilk kitaptır çalıntı hâlinde gerekli işlemler yapılacaktır

Bu kitap, Vatanı için gözünü kırpmadan savaşanlara ve onların ardında dua edenlere ithaf edilmiştir. İlk yayınlanma tarihi: 25.03.2025

❝Kader bir kez yazmıştı. Bizi tekrar buluşturan ise zamandı.❞

"Sevgilinizin sizi aldattığından şüpheleniyor musunuz?" Bu bir erkeğin sesiydi, sesini gülmemek için kontrol etmeye çalışıyordu. Arkaplandan gülme sesleri geliyordu. "Sevgilim yok, kullanmıyorum." Dümdüz bir ses tonuyla cevap verdim. Ardından aklıma gelen fikirle yüzüme şeytani bir gülümseme yayıldı. "Ayrıca askeri personeli görevinden alıkoyma suçundan hakkınızda soruşturma başlatılacaktır. İyi akşamlar dilerim." Bir şey yapacağım yoktu ama paniklemiş seslerini duymak ister istemez hoşuma gitmişti. Telefon aceleyle kapanmadan önce duyabildiğim son şey "Siktir, kadın askermiş." cümlesi oldu. -∆-

Yapılan baskın sonucu tüm timini kaybeden Asena, hayatına döndüğünde tek döndüğü şeyin işi olmadığını fark eder. Geçmişe döner, geçmiştekilere... ... "Vatanım için ölür, senin için yaşarım." ... "Yaralar kişiliğinin parçasıdır ve asla kusur değildir. Her bir yaran, benim için özel olur lakin..." "Lakin?" diye sordum. "Canın yanmasın, kendine iyi bak. Çünkü bu yarayı görmek bile canımı yaktı." ... "Senin için herkesi, her şeyi yakarım ama söz konusu vatan olunca bizi de yakarım." ... "Seni, bedeninde yara olmayan tek bir nokta kalmasa dahi severim. Senin gönlün bile yaralı ama bana ayırdığın yaralı kısımla öyle çok hissettiriyorsun ki sevdiğini... Ben sen bunu hissettiremesen de seni çok severim. Ben sana aşığım kadın."

Kitap tamamlandı ancak düzenlendiği için her hafta 1-2 bölüm geliyor. Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena'nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena'nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena'yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır? #Genel kurgu 1. Sırada #ölüm 1. Sırada #şehadet 1. Sırada #şırnak 1. Sırada #aksiyon 1. Sırada #Tsk 1. Sırada #hayat 2. Sırada #Gençkızkurgu 3. sırada #macera 94. Sırada #kan 45. Sırada #ölüm 89. Sırada #romantizm 227. Sırada #bayrak 6. Sırada

#gizem 🥇(23.03.2021) Gerçek ailem, Asker, ajan, teşkilat kurgusu. Işığı sönmüş bir yol. Yolunu kaybetmiş bir ışık. Kararan hayatlar, boğazlara sarılmış kirli geçmiş. Pusuya yatmış düşmanlar. Değişen soyad ve getirdiği felaketler. Dokunmadan seven yürek ve o yüreğe tutunmuş cansız bir kalp. Bir adam bir kadını dokunmadan sevebilir mi? Peki kadın defalarca kaybetmesine rağmen izin verecek mi yüreğinin yeşermesine? Her şeyini kaybetmiş, kalbi hasta, karanlığın ortasında kalmış Gecenin ışığı; Dolunay. Karanlığı üzerine kuşanmış, intikam dan başka bir şey görmeyen fakat gözlerinin karanlığına düşürdüğü ışıkla kendini bulan Gece Yarısı; Bora. İç içe geçmiş kader, yıllar önce ayırdıklarını tekrar bir araya getiriyor. Kayıplar hep kalpte. Kötüler hep kapıda. Her şeye rağmen birbirinden güç alan bu iki genç galip gelebilecek mi? **** "Göz renginin siyahını geceden çalmış, içindeki beyaz hareleri ise Gece Yarısı çöken Leylifer den çalmıştı." Gece yarısının karanlığına doğan Leylifer....

"Turnam gidersen mardin'e Turnam yâre selam söyle Karlı dağların ardından Turnam yâre selam söyle " diye türküyü mırıldandı bitkin sesiyle,alnına silah dayalıyken Murathan. Ve sonrasında bir kurşun sesi duyuldu ardından yere cansız bir beden düştü. Zamanın Kayıp Emareleri ... Sevdiği kadın onu çıktığı bir görev uğruna terk edince tayinin Mardin'den Hakkari'ye aldıran Kıdemli üstteğmen Murathan Toprak. Sizce yeniden bir aşka yelken aça bilecek mi? Yoksa yıllardır olduğu gibi vatanını tek sevdası haline getirip hayatına devam edecek mi?

' Öldürmeyen acı güçlendirir.' derdi hep babam. Bir bakıma haklıydı şimdi ona daha çok hak veriyordum. Babamı vatana vereli 20 yıl olmuştu bende onun izinden gidip asker olmuştum. Yeni bir yere göreve giderken kimle nasıl ve hangi yüzüyle karşılaşacağınızı bilemezsiniz. Ya da sizin nasıl olacağınızı. Babasının kızı,annesinin gece gözlü kızı,abisinin baş belasıydım hep şuan ise Üsteğmen Gökçe Keskin'dim. İlk görev yerim veya ilk timim değildi elbette ama tim demek sizin ailenizden bile daha yakın bir bağ demekti. Buz Küpü derlerdi bazen bana çünkü kalbim buz tutmuştu. İşime ve vatanıma odaklı bir askerdim. Yeni timine hoşgeldin Üsteğmen Gökçe Keskin diye ilk adımımı attım Hakkari'ye. ( Yerler, kişiler, olaylar, kurum ve kuruluşlar gibi unsurlar tamamen kurgu ürünüdür, küfür içerir.)

( Kadın asker kurgusudur , gerçek ailem de bulunmaktadır yazım yanlışları ve mantık hataları varsa affola.) Ezel Efken Karahan , kod adıyla canhıraş. Yürek parçalayan, iç kanatan demekti canhıraş. Bu kadın yaşadıklarıyla gerçekten yürek parçalar, iç yakardı. ••• Aferin asker!" Diye bağırdı Korgeneral. Daha sonra karşısında durdu yüzbaşının. Arkasındaki iki albay, bir orgeneral ve üç Binbaşı acı içinde izliyordu olanları. TSK' nin en başarılı timlerinden biri olan, üst seviye askerlerle dolu bu timin sonunun geldiği hem dağlarda hem bütün karargahlarda konuşuluyordu. "Başın sağolsun Yüzbaşı." Ezel yutkundu. Kulağına Kuzey abisinin "Ali daha küçük, toy dikkat et ona Ezel." Diyen sesi geldi. Nişanlısının kanlı bedeniyle kucağında yatarken son sözleri geldi aklına. "Seni seviyorum kurban olduğum..." Midesine kramplar girdi. Korgenerala baktı. Omuzları düştü. Ağır geldi omuzlarına derdi. Tutamadığı bir gözyaşı aktı. Devamı geldi. "Bu sefer vatan sağ olmasın komutanım... Bu sefer değil..." Kendinden bağımsız dudaklarından dökülen sözlerle karargahları tek bağırışıyla titreten Korgeneral' in gözleri doldu. Yutkundu. Şehit vermek demek, kendin ölmüş olmak gibiydi. Ama onlar Türk'tü. Bir ölür, bin dirilirlerdi. •••••°°°°°••••