Ölümler... yeni bir başlangıç. Eski bir ev... unutulmayan anılar. Jungkook için rüyalar artık bir kabusa dönüşmüştü. Her gece aynı yüz, aynı hisler... Ama kimsenin bilmediği bir şey vardı: Gördükleri yalnızca bir rüya değildi. Sadece... hatırlamadığı gerçeklerdi. Geçmişin izleri yavaş yavaş gün yüzüne çıkarken, karşısına çıkan her ipucu onu daha da derine çekiyordu. Bazı soruların cevabı ise düşündüğünden çok daha yakındı. Çünkü bazı hikâyeler anlatılmaz... Yaşanır. Ve belki de en karanlık sır... Zaten seninle yaşıyordur. ~★~ "Seninle ölmek zaten istemiyorum." "Neyim varmış benim?" "Neyin yok ki, seninle ölmektense gider camdan atlarım, tek başıma ölürüm, daha iyi." "Zaten senin için ölmek gibi bir amacım yok, merak etme."

Gerçekten buranın en iyisi sen misin? Ben daha iyilerini beklemiştim." Beni süzdü. Gri gözleri yüzümdeki morluklarda oyalandı. Yumruğumu kaldırdım ama sesini duydum. "Pes ediyorum." Yeşil gözlerimin şok içinde büyüdüğünü hissettim. Ne demek pes ediyorum? Mal mı bu? Şokla kafamı kaldırdım elimi indirdim. "Ne demek pes ediyorsun?! Dövüşüyoruz burda!" Öfkeli sesim ona komik bir fıkra gibi gelmiş gibi güldü bana... Alaylı bir gülümseme beni öfkeden delirtecek bir alayla. Benimle göz göze gelebilmek için hafifçe eğildi... Amacı göz göze gelmek değil dalga geçmekti. Hakemler ne yapacağımı anlamış gibi kollarımın altından beni tuttular, ben öfkeden titriyordum. O ise sarı saçlarını geriye attı ve alayla konuştu. "Ölemeni istemem. Sana acıdığım için geri çekildiğimin herkes farkında. Seninde cezan bu." ______________________ __________ Bir omega düşünün. Annesi ve babasına daha on iki yaşinda hayatının en güzel çocukluk döneminde kaybetmiş ve kendisi gibi omega olan daha o zaman bir yaşındaki kardeşiyle yanlız kalmiş bir omega. Vernon iyi birisi olmadığı gibi iyi bir amca da değildi. Harry kardeşini korumak zorundaydı paraya ihtiyacı vardı. Hayallerinden kardeşi için vazgeçti. Ne para kazandırırdı ki? Garsonluk? Nereye kadar? Temizlik yapmak? Nereye kadar?..... Kafes dövüşleri? Ama ona sadece alfalar alınıyordu. Bir omeganın, toplumda narin ve zavallı gözüken sadece çocuk doğurmaları, alfalarına itaat etmeleri beklenen bir omeganın kafeste ne işi vardı? Eh.... Kardeşini korumak isteyen bir abiyseniz eğer ve Harry Pottersanız kurallar pek size göre değildir. *********** Drarry kurgusudur.

Annesini ve kız kardeşini kaybeden Prenses Euria Vaseva, onların intikamını almak için yıllarca kendini eğitmiş, ve Ocreya Krallığının en ünlü suikastçisi olan Gümüş Firari kimliğine bürünmüştür. Hedefine çok yaklaştığı sırada babası, Ocreya Kralı, Gümüş Firari denen suikastçının yakalanmasını emreder ve Euria kendini son derece zor bir durumun içerisinde bulur. Bir seçim yapması gerekiyordur. Suikastçı kimliğini terk edip tahta geçecektir ya da intikamın peşinde tacını devredecektir.

"sokak nöbetçileri bebeğim ünlü değiliz ama illaki duymuşsunuzdur." #1 - Helin 26.06.2023 #2 - koza 26.06.2023 #1- Bartu 16.11.2023 #1- Koza 16.11.2023 #1- Yankı 02.12.2023

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

Doğum gününden sonra, kardeşiyle eğlenmek için konsere giden bir genç kız... Fırtına yüzünden iptal olan konserden eve dönmeye çalışırken, kendini bir anda hiç bilmediği bir yerde bulursa... Ve bu bilmediği yerden, evine dönecek hiçbir yolu olmasa... Kendisini yabancı hissettiği bu şehirde, tüm bunlar yetmezmiş gibi, aklını karıştıran ve tüm yolları kendisine çıkaran gizemli bir genç adamla karşılaşırsa... Neler olur?

"Adım Yazgı Karadağ." Adını tane tane, vurgulayarak söyledi. "Ölüm seni korkutmuyorsa..." Dedi üzerimdeki vücuduyla daha çok ezerek. "Günlerce inletirim seni altımda! Ölmek için yalvarırsın!"

Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

24 Krallıktan gelen genç prens ve prensesler için kurulmuş bir Kraliyet Okulu. Ancak acımasız bir suikastçı kendini soyluları teker teker öldürmeye adamıştır. Kaçış yok. Teslim olmak yok. Oyuna hazır mısınız?