Mahinev, yalnızlıkla arkadaş bir kızdı. Doğduğunda yalnızdı, acı çekerken yalnızdı, büyürken yalnızdı. Böyle öleceğini düşünüyordu ta ki bir ailesi olduğunu öğrenene kadar. Aynı şehrin içinde, kendisinden kilometrelerce uzakta; annesi, babası, abileri ve kardeşi vardı. "Artık yalnız olmayacağım diye düşünmüştüm. Beni sevseydiniz eğer, size bunu misliyle öderdim. Neden canımı acıttınız?" 🌠 "Bana ne istediğini söyle." "Seni." dedim. "Seni istiyorum." Pamir gülümsedi. "Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin zaten."

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

​Arina, son dört yılını Türkiye'de geçirmiş bir kızdır. Kafa dağıtmak için geldiği mekanda çıkan olaylar nedeniyle oradan ayrılmak ister; fakat işler istediği gibi gitmez. Kimsenin bilmediği bir sırrı öğrenir ve bu durum yüzünden başı derde girer. Yer altı dünyasının en acımasızı, "Patron" lakabı ile tanınan adamın esiri olur. ​"Bunu bilmemeliydin." Gözlerim kapanmadan önce duyduğum son sözler bunlar oldu. "Artık istesen de kurtuluşun yok

Kalp kırıklığı. O kadar acı ve boğucudur ki ne olduğunu anlayamazsın. Ve bazen acılar izler bırakır. Bunlara Girye denir. Acılar ruhunda girye bırakır. Dışarıdan kimse görmez, çünkü bilmelerini istemezsin. Ve bazen, hissettiklerin ve gösterdiklerin farklıdır. Unutma Parla; insanlar acıya boğulmaz. İnsanlar acıya boğdurur...

Sen yaz saati uygulaması, Ben kış saati. Ortak bir takvimimiz bile olmadı. Seni bir saat ileri almışlar, Beni bir saat geri. Bu zamanlar yoksa bize düşman mı?

❝Geçmişi hatırla, küllerden hatıra.❞ Terk edişler kalpte büyük bir yarayı kaplar. Geçmişindeki tohumların geleceğinin kökleri olunca büründüğün o karanlık seni yutar, yürüdüğün yol uzun gelir anlamazsın. İzleri bedenine tutsak olduğunda öldüğünü sanarsın. Ladin Nekrasova, geçmişin pençesinden kurtulamayan bir kadındır. Bir gece boks maçını seyretmeye gittiği vakit olacakların doğurduğu sonuçlara katlanmak zorunda kalır. Boks maçında hiç beklemediği bir adamla karşılaşır yıllar sonra. Ares Gökkurt Kandemir. Ladin, Gökkurt'u şehit düşen babasının çalıştığı Özel Kuvvetler'den tanıyordur. Onu gördüğünde geçmişinin yükü omuzlarına binmiştir ama bilmediği bir şey vardır. Gökkurt, onu tanımayacak kadar ona uzaktır ama Ladin ona bir nefes yakındır. Aralarındaki sürtüşmeden doğan alevler günler geçtikçe ilerler, yalanlar bir mum gibi söner. Tanrı kaderlerini birlikte yakar, cehennemi yaşar sevgiler. "Külden var olan bir kadının hikâyesi bu; ama ateşin ta kendisi ondan başkası değilmiş, öğrenmek zorunda kaldım." 29 Kasım 2024 🥀 BU KİTAPTA GEÇEN KİŞİ VE KURUMLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR!

~S-MAFYA SERİSİ 2~ Yıllar boyu süren bir aşk... Yıllarca gölge misali kadınını izleyen bir adam... Artık ona bu denli yakınken uzakta durmaya devam edebilecek miydi? Elvin, hayata küsmüş, geçmişin acılarıyla savrulmuş genç bir kadın. Tek sığınağı olan sanat, ona yaşamak için bir neden sunarken, farkında olmadan yıllardır karanlık bir gölgenin koruması altındaydı. Sessiz ama sarsıcı bir varlık, her adımını izliyor, ona yaklaşmak için doğru anı bekliyordu. Ancak sırlar asla saklı kalmaz. Gerçekler açığa çıktığında, Elvin aslında hiçbir şeyin tesadüf olmadığını fark edebilecek miydi? Yıllarca onu izleyen ve yalnızca onu bekleyen bu adam artık durmayacaktı, ne alevlerin içinde ki kalbi ne de karanlık zihni buna izin vermezdi. Ve şimdi, Elvin ne kadar kaçarsa kaçsın, bu saplantılı aşktan kurtulamayacağını biliyordu... Bazı aşklar özgür bırakmaz... Peki, onunki aşk mıydı, yoksa çok daha saplantılı bir yanılgı mı? SÜFL-İ AŞK başlıyor... (Bu yetişkin içerikli bir kitaptır, ilerleyen bölümlerde +18 sahneler bulunabilir. Ayrıca küfür ve kanlı sahneler de mevcuttur.)

Bir ölüm, sadece bir can almaz. O canın dokunduğu her hayatta, o kişinin yerini tutan ne varsa hepsini beraberinde götürür. Umut gittiğinde, geride kalan iki çocuk sadece bir ağabeyi değil; renkleri, şarkıları ve en önemlisi yarın'a duydukları o sarsılmaz inancı kaybetti. ​O gün o evde sadece Umut gömülmemişti; üç çocuktan geriye kalan o kopmaz bağın neşesi de toprağın altına bırakılmıştı. Şimdi iki kişiydiler, ama her biri bir buçuk kişi eksik... Kan kırmızısına boyanmış hayatlar... Geçmişin tozlu sayfalarına karışan bir çocukluk. Yıllar sonra abisinin yarım kalan hayalini gerçekleştirmek için kendi hayallerinden vazgeçerek savaş pilotu olan bir kadın. Hayat onu hiç beklemediği bir yere savurur. Abisinin katili olan kişilerin arasına... Çocukluğunu yaşamayan bütün çocuklara... Aramıza yeni gelen herkese sımsıkı sarılıyorum. :)

Bir sabah büyük bir heyecanla kilometrelerce yolu aşarak arkeoloji kazısına gittim. Meğerse o heyecanım, beni oraya çeken ruhum yüzündenmiş. Orada hiç bilmediğim o evrene açılan bir kapının aralanacağını bilseydim, yine de gider miydim? Eğer o kapının beni kaçırıldığım hayatıma götüreceğini, orada ailemi, ırkımı ve aynı doğanımı bulacağımı bilseydim, yine de gider miydim? Günlerce bunu düşündüm ama artık geri dönüş yoktu. Dünya ardımda kalmıştı. Burada yaşayacak, buraya ayak uyduracaktım çünkü ait olduğum yer burasıydı. Aslında büyük bir sorunum vardı. Buranın Yöneticileri, doğduğum anda beni öldürmek istemişti. Ve hâlâ istiyorlardı. Aynı doğanımla yan yana olduğumda daha da güçlenen büyüm, onların varlığını tehdit ediyordu.