Hayatımın belki de en boktan gününü geçirmiştim. İşten atılıp, kız arkadaşım tarafından terk edildim. En kötüsü de cebimde beş kuruş olmadan gecenin karanlığında, elimde küçük bir şemsiye ile bir yandan hayatıma lanet edip, bir yandan da ne yapmam gerektiğini düşünerek yürümeye devam ediyordum. Her zamanki yolumdan sapıp, kestirme olan ara sokaklardan birine girdiğimde ise; Birden onu gördüm. Siyah takım elbisesi darmadağın olmuş, ellerinde ve yüzünde kesikler vardı. Sanırım kavga etmiş olmalıydı. Etrafta hiç kimse yoktu, tamamen yalnızdık. Onu görmezden gelip yoluma devam etmeyi düşünüyordum. Zaten hayatımın en boktan gününü geçirmiştim, bir de bu herifle uğraşamazdım. Çünkü benim yerimde kim olsaydı eminim ki kavga etmiş, yüzünde ve ellerinde çeşitli kesikler bulunan böyle bir herife bulaşmak istemezdi. Ben bunları düşünürken o ise gözlerini kapatmış yağmurun sesini dinliyor gibiydi. Onu görmezden gelip yoluma devam etmeyi düşündüm fakat nedense kendimi birden onun yanında buldum. Omuzuna dokunup -: İyi misiniz? Yürüyebilecek misiniz? O ise kapalı olan gözlerini hafifçe aralamış bana bakıyordu. Gözleri masmaviydi ve gece olmasına rağmen gözlerinin rengi belli oluyordu. Dudaklarını araladı ve bana -: Harikayım. Dedi. Bunu söylerken bir yandan da öksürüyordu. İster istemez gülümsemiştim. ''Peh harikaymış'' Dedim kendi kendime. Düşüncelerime ara verip bir yandan belinden destek alarak onu evime götürmek üzere yola koyuluyor, bir yandan da yeni bir iş bulup hayatımı eski düzenine sokmam gerektiğini düşünüyordum. Fakat nereden bilebilirdim? Bu dayak yemiş herifin hayatımı tamamen altüst edeceğini.

Bir kadın.. Bir adam.. Bir ev.. Peki bu üçü bir araya geldiğinde neler olacak dersiniz? Merak ediyorsanız Cihangir 'Numara 12'de buluşalım.

Asi, 25 senelik hayatı boyunca hep itip kakıldı. Her şeyi eksikti. Bir tarafı hep yarımdı. Ne doğru düzgün bir arkadaşı oldu, ne sevgilisi, ne ailesi... Küçükken babaannesi onu sarıp sarmalar bunlar seni çekemiyorlar derdi. Oysa ki Asi'nin kıskanacakları ne ahım şahım bir güzelliği ne de kavak gibi boyu vardı. Asi, kabarık kıvırcık saçları olan, beyaz tenli, yeşil gözlü bir kızdı. Belki de bu yüzden sevmiyorlardı onu. Güzeller güzeli olmadığı için, kavak gibi bir boya sahip olmadığı için ya da sahip olmadığı bir çok özelliğe sahip olmadı için. Asi bu soruların cevabını bilmiyordu. Belki de hiçbir zaman bilemeyecekti. Bunu da bilmiyordu. Ama bildiği tek bir gerçek vardı ki o da gerçek ve mutlu bir ailenin olmadığıydı. Varsa da kendisinin asla buna sahip olamayacağı gerçeğiydi. Belki de sahip olurdu. Rüyalarında... Asi zaten rüyalarda ve hayaller de yaşayan bir kızdı. Çünkü sadece oralarda mutlu oluyordu. İşte size Asi'nin hikayesi... Bu sayfalarda bir çocuğun hayal kırıklığı, umutsuzluğu, mutsuzluğu ve sevgisizliği var. Belki de aşkı... Aşkı mı? İşte o üç harf, Asi için diğer üç harflilerden farksızdı. Rüyaların da, hayallerinde bile yer almazdı bu üç harf. Adı üstünde üç harfliydi çünkü. Üç harfliler ne zaman uğurlu olmuştu ki?