Çoğu hikâye ve roman kitabının arka kapağında yazdığı gibi sıradan, normal bir insandım. On sekiz yaşında, uyku problemi ve gelecek kaygısı olan çoğu gençten bir tanesiydim. Rutinleri olan ve monotonluk içindeki karmaşadan oldukça keyif alan biriydim. Ne olursa olsun yanımda olan bir aileye ve beraber vakit geçirmekten hoşlandığım bir grup arkadaşa sahiptim. Şu anda gelecek kaygım yüzünden gençliğimin tadını çıkarmak ve üniversitede istediğim bölümü kazanmak dışında doğru düzgün bir hedefim yoktu. Nihayetinde, herkes gibi olmanın en belirgin örneğiydim ve bunu değiştirmek gibi bir derdim de yoktu. Ama bir gün; Lousios Vadisi'ndeki kimin inşa ettiği bilinmeyen ve birçok esfaneye sahip olan bir konağın, Evimizin yanına taşınan yeni arkadaşımın, Ve büyükanneme benim hakkımda gelen "görüş" olarak adlandırdığı ve benden sakladığı rüyaların, Benim gördüğüm ve anlamını çıkaramadığım, gerçekmiş gibi gelmeye başlayan rüyalarımın, Ve merakımın, Geçmişime açılan pencerede karanlık bir manzara göstereceğini nereden bilebilirdim ki? Geçmiş yer değiştirmiyordu belki, ama büyükanneme gelen görüşlerle görmeye başladığım kâbuslar, asıl sınavımın geçmişin ta kendisi olduğunu ve çoktan bana doğru yürümeye başladığını yavaş yavaş fısıldıyordu. Madem bilinmeyen bir oyun içine giriyoruz, o hâlde ben hazırım! Ha, bu arada tanıştığımıza memnun oldum! Ben Edis STARK. ϟ BU BİR VİZYON KIZI HİKAYESİDİR. ϟ

Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)

☆YALNIZCA İLK 5 BÖLÜM BURADADIR İNTERAKTİF HİKAYE MODU İLE HİTREADS UYGULAMASINDA OKUYABİLİRSİNİZ☆ Bir yıldız kaydığında hep tek dilek dilerdim... 'Uzaylı istilası istiyorum.' Ve bir uzaylı gelip tüm kalbimi istila etti. O bir uzaylıydı... Ben ise artık Uzay'lıydım. ⭐⭐⭐ "Ya Sedef niye bana inanmıyorsun? Yıldız kaydı diyorum, dilek diledim diyorum. Sonra hop biri bir uzaylıyı paketleyip kapıya bıraktı diyorum." Sedef ayağa kalkıp, "Kafayı iyice sıyırdın diyorum," dedi dişlerinin arasından. "Madem sen anlatmıyorsun, ben de gidip Tuna'yı ararım." Elindeki siyah yumurtayı avuçlarıma bırakıp hızla eve yöneldi. Bense peşinden koşturmaya başladım. "Sedef vallahi doğru söylüyorum ya!" Tepki vermeden evin önüne doğru yürümeye devam etti. Bense hala onu doğruyu söylediğime ikna etmeye çalışıyordum. Birden küfredip durunca sırtına tosladım. Ne olduğunu görmek için başımı yana eğimlemiştim ki Sedef hızla dönüp gözlerimi kapattı. "Ne yapıyorsun ya?" diye inledim. Elini çekmeye çalıştım ama izin vermedi. "Sakın bakma!" "Niye ki?" "Senin uzaylı dirilmiş kapıda bize bakıyor." "Hadi ya!" dedim haddinden fazla bir sevinçle. "Çeksene elini, ben de bakacağım." "Bakma dedim Asel. Adam..." "Uzaylı!" diye düzelttim. "Tamam, uzaylı..." "Uzaylı?" "ÇIPLAK!" diye bağırdı. © Tüm Hakları Saklıdır.

Alie 18. Yaşına kadar annesi tarafından eğitilmektedir. İskoçya'da annesiyle beraber yaşarken kendini Rus Devlet üniversitesinde bulur. Annesinden öğrendikleri eksik veya yetersiz olarak görülebilir. Tabii annesini henüz tanımıyorsanız. Annesinin izinden giden Alie, ilerlediği bu yolda nelerle karşılacaktır? Annesini geçecek midir? Yoksa annesinin gölgesinde kalmış tahtadan bir kukla olarak mı yönetilecektir? #1 yazılım #1 zeka #1 hacker #1 teknoloji

İnsan ne dilediğine dikkat etmeli, zira kalbinden geçen iyi ya da kötü hiçbir dilek gerçekleşmeden peşini bırakmaz, derler. Ben, ölüm diledim. Bir ölümle başladı her şey. Bir başka ölüm onu izledi. Ve bir diğeri...

Sıradan bir genç olan ben... sıradan bir kaza... akıl almaz sonuçlar... (kendimden bir şeyler katım ismim gibi,geçmişimin küçük bir kısmı gibi. Karakter ile bağdaşmamı sağlasın diye) (Hikayeyi ileride düzenliyeceğim şimdilik dilbilgisi ve hikaye akışı biraz hatalı) [- Alem: 1 -Parapisikoloji: 2 -Mutasyon: 3 -Seviye:6 -Tarikat: 8 -Boyut:8 (4.9.2019)] Evren katagorisi:1 (20.02.2020) (Kapak biraz konu ile uyumsuz olabilir ama bence güzel)

〖𝑌𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑒 𝐷𝑎𝑧𝑎𝑖 𝑋 𝑅𝑒𝑎𝑑𝑒𝑟〗 ÖZEL BÖLÜMLER YAYINLANMAKTA Şiddet, depresiflik, psikolojik sorunlar, intihar içerir rahatsız olucaklar okumasın. o kadarda kötü değil ama 𝑖𝑦𝑖 𝑜𝑘𝑢𝑚𝑎𝑙𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑙𝑒𝑟𝑖𝑚❥

Kurbanını gölgesindeki işarete göre seçen bir katil. Aksel şehrinde insanlar kaybolmaya ve cinayetler işlenmeye başlanmıştı. Bu olaylara dair yürütülen tek tahmin aynı kişi tarafından yapılıyor olmasıydı. Doğa bozulan düzeni eski haline getirebilmek için ruhlarındaki izlere göre beş kişiye özel güçler verdi. Şimdi bu beş çocuk Aksel Lisesine gelecekler, aynı anda hem kendi kimliklerini gizleyip normal insanlar gibi davranacaklar hem de suçluyu bulmaya çalışacaklardı. Ancak güçler beş çocukla sınırlı kalmadı... Aksel şehrine hoş geldin. Unutma ki güvenebileceğin tek şey gölgen, ona da çok güvenme.

Ah,merhaba uzatmadan konuya gireceğim.Bu benim ilk kitap yazma deneyimim.Sizlerle beraber bende neler olacağını çok merak ediyorum.Sizleri sıkmadan bölümleri kısa yapmak için çabalıyorum.Oy vermeyi,yorum yapmayı unutmayın<3 Başlama tarihinizi bir köşeye atabilirsinizz. ... Bu doğduğu gün, ölen kızın hikayesi... Yuna 11 yaşında bir kız çocuğu.Yıllar önce nedeni bilinmeyen amansız bir hastalığa yakalanır, nedeni bilinmeyen bu amansız hastalığı ailesi ondan saklamaya karar verir.Ailesi doğum gününde bir günlük hediye eder ve ölüme giderken yaptığı herşeyi oraya yazar. "Son kez uyudum belkide,son kez yemek yedim,son kez ailemle vakit geçirdim,son kez oyun oynadım ve son kez salıncakta sallandım.Peki ya neredeyim ben bir zaman makinesinin içindemi?" Bu bir küçük kız çocuğunun varoluş hikayesi... Bu bir salıncakta sallanan kızın hikayesi... Bu bir zaman hikayesi... Bu bir ölüm hikayesi. 09.04.2023

Aşkın imkansızlığı kalplere dokunup, kimseyi bu kadar acıtmayacaktı. İntikamın soğukluğu damarlarınıza sokulup, sizi hiç böyle üşütmeyecekti. Ve olağanüstü yetenekler zaaflara kurban olurken, okurlar yerinde duramayacaktı. Mantığıyla aşk arasında kaldığında, ne yapardı? Sorunun cevabı kitap da.