"Çocukken yanağıma kondurduğun öpücük sayesinde tüm acılarım geçmişti. Şimdi ben senin kalbinden öpsem geçer mi? Tüm acıların diner mi?" İlk görüşte değil, her görüşte aşkı yaşadım ben. "Kendini sev çünkü ben seni seviyorum." (17.04.2021 📝)

"Sen gözlerimi kapattığımda,karşımda belirmeye devam eden tek kişisin. Sen huzursun ve ben bu huzuru göğsümde saklamak istiyorum. Hep orada kal,hiç gitme." ...

İlk kitabım olduğu için bölümün başlarında biraz acemiyim ama bölüm ilerledikçe gelişiyorum. ⚠⚠ Düzeltme yapılıcak Ailesi küçük yaşta ölen alena ve aleyda yetimhanede yaşamaya başlamıştır Alena kardeşini çok seven bir abla Alena yıllar sonra kız kardeşinin öz olmadığını öğreniyor Ağlıyordu bana bakıp "ben senin kardeşin değilmiyim " diye sordu "olurmu öyle şey sen benim kardeşimsin" Diyip göz yaşlarını sildim Çocukların karışma hikayesinde ben hiç karışan kişinin ailesini okumadım bende bu yüzden karışan kızımızın ablası tarafından yazmaya karar verdim Yazım hatası olabilir ona göre okuyun. İlk kitabım

Elzem Akay'ın sıradan ama güzel bir hayatı vardı. En iyi okullarda okumuş, en güzel oyuncaklara ve kıyafetlere sahip olmuştu. En değerli mücevherler daima onun boynunu süslemiştir. Lüks içinde yaşarken hayatta istediği her şeye kolayca sahip olmuştu. Üzerine titreyen iki abisi, onu hep güldüren kız kardeşi, iyi bir yengesi ve onu sürekli çıldırtan bir hizmetçisi varken hayat ona karşı fazlasıyla cömertti. Tüm bunları ne bozabilirdi ki? Bir gece korkunç bir ritüele kurban edildiğinde gözlerini bambaşka bir dünyada açar. Orta Çağın hiyerarşisinin içinde kalmışken eve dönmek hiç kolay değildi. Kendi dünyasında bir öğretmenken Ölümsüzlerin akademisinde bir hizmetçi olunca, sınıf farkının acımasız gerçekleriyle yüzleşir. Burası onun dünyası değildi, burası barbarların hüküm sürdüğü Araftı ve o, hayatta kalmak istiyorsa lüks alışkanlıklarından ödün vermeyi öğrenmeliydi. *** "Medeniyet yoksunu, vahşi barbar!" diye ona sesimi yükselttiğimde çatılan kaşları umurumda bile değildi. Tüm gün kuyudan su çeken o değildi. "Şu sivri dilin bir gün başına bela olacak." Sert bakışlarla beni uyardıktan sonra merdiveni işaret etti. "Kahyadan fırça yemek istemiyorsan işinin başına dön." "O kadın bir cadı." Ondan bahsederken bile tiksintiyle yüzümü buruşturdum. "Bence benden nefret ediyor." "Hayret." Kaşları alayla yukarı kalktı. "Oysaki çok sevilesi bir kadınsın." İğneleyici sesiyle ters ters ona baktım. "Sizde öyle Savcı Bey," dedim oyunbaz bir ifadeyle. "Sizi görenlerin yüzünde güller açıyor." "Bunu inanarak söylemiyorsun." "Tabii ki inanarak söylemiyorum." Gülerek bana ikinci kez merdiveni işaret etti. "İşinin başına dön aksi taktirde yarın seni sınıfıma almam. Bir hizmetçiye ders verdiğim için yeterince sorun yaşıyorum." Bu vahşiler kendi dünyamda ne kadar zengin ve asil olduğumu anlamak istemiyordu.

•Yetişkin okurlar içindir• Kandan kıyafetlerimizi kuşanıp da, İçtiğimizde suyundan kehanetin, Biliriz hepimiz aslında, Ona ait bedenlerimiz. Apollon, Apollon. Gel de gör bizi, Kutsal bakirelerini. Al da götür bizi, Kutsal gelinlerini. Çıplak bedeni suyun içinden çıkarken biraz önce sunağa döktüğüm kanım ona doğru aktı. Önce damla damla sonra da bir nehir gibi hızla. Bedeni giderek görünür kılınırken kanımdan güç alıyor, yeniden hayat buluyor gibiydi. Güçlü bedeni tamamen görünür kılındığında dudaklarını araladı. "Konuş," dedi ölümsüz sesiyle. Sesi az önce damarlarımda akan kan kadar akışkan ve sıcaktı. "Bana sunduğun şey nedir?" Bu hikaye Kehanet Tanrısı Rae'ye adanmıştır. Not: Hikaye 18 yaş ve üstü okuyucular için uygundur. Cinsellik ve çıplaklık içerdiğinden bu uyarıyı yapmak durumundayım. 1. Kitap 05.11.2022 tarihinde tamamlanmıştır. 2. Kitap güncel olarak yayınlanmaktadır.

kayranın bir kız kardeşi olsa ve bunu bilmese ne olurdu?O kız ve rehzen birbirine yakınlaşsa iyi olur mu?Merhaba ben selin kayranın kız kardeşi kardeşimi 3 senedir kayrayı arıyorum ve sonunda onu buldum ama orda birde bitane çocuk var adı rehzen onunla cille müsabakası yaptık ve onu biraz olsun sevmeye başladım ama sorun şu o kayranın düşmanı şimdide ona karšı hislerim büyüyor ama neden bana yardım edebilirmisin?

17.yaşlarında hayatlarında ki gelişen olaylar (aslında benim kafamda) Kitap tamamen kurgudur 💛 Ouzka Reita Miauji shipli bir kitap ❤ Auto ya da birini bulacağım merak etmeyin 🙂(buldum masumi ) auma shipi oldu sanırım Kitap bitince düzenlenecektir.(yalan çok tembelim yapmayacağım) İlk bölümler biraz sıkıcı gelebilir yada crunh çünkü ilk 3 bölümü 2019 da yazmıştım hiç düzenlemeden yayınladım umarım beğenirsiniz 😊😇

Kamp yapmak için çıktıkları yolda mühürlenen iki kız kardeşin hikayesini okumaya hazır mısınız? Peki ya aslında kendilerinin normal olmadıklarını anlasalar? * Hikayeden* "Mühür saçmalığına inanmıyorum tamam mı! Bu tamamen bir saçmalık!" Sinirle tıslamam ile Rüya yavru köpek bakışları attı bana. Onun kurt adam kurguları okuduğunu biliyordum. Kesin bu ormanda kurt adamların var olduğuna dair söylenti duymuştu ve o yüzden gelmiştik. "Sana da inanmıyorum Rüya! Bilerek getirdin değil mi bizi buraya!" Rüya mahçup bir şekilde ayaklandı. "Ya abla özür dilerim. Ama bak ne güzel mühürlendik işte" Dedi gülen yüzle. Sinirle kanlı elimle alnıma vurdum. ****Kitap eğlence ve vakit geçirme amaçlıdır. Çokta mantıklı şeyler beklemeyiniz**** 🐺 #1 Kurt adam (22.08.21) 🐺 #1 Mühür (23.8.21) 🐺 #1 Aksiyon (26.8.21) 🐺 #1 Kurt (26.8.21) 🐺#1 Sırlar (16.09.21) 🐺#1 Elf (16.09.21) 🐺 #2 Gece (23.8.21) 🐺#3 Aşk (23.8.21)

"Bunu benden nasıl saklarsın ya? Senelerce hem de. Babamı, abilerimi benden gizleme hakkını kimden aldın sen?" annem yüzüme dahi bakmazken daha çok sinirlendim. "Sana diyorum be kadın! "sonunda önünde duran evraktan başını kaldırdı. Duygusuzca bana bakıp göz devirdi. "Varlıklarını yeni ögrendiğin, senin varlığından bile haberdar olmayanlar için," evraklara baktı tekrar. Umursamadı bile. "...benim başımı ağrıtma. Git odanda istediğin gibi zırla!" derin nefes alıp verirken gelecek olacak krizi tahmin edebiliyordum. Oda üzerime doğru gelirken derin nefesler verdim. "Sen nasıl bir annesin? Orada senin 4 oğlun daha var ya! 4 oğlun,çocuğun!" Annem oflayıp dosyadan sayfa değiştirdi. "Odanın yolunu biliyorsun." gözlerimi kısarken o an karar verdim. En doğru karar olup olmadığını sorgulamadım bile. "Babam ve abilerimin yanına gideceğim. "annem histerik bir şekilde güldü. "Güle güle. 2 haftaya kalmaz ağlayarak eve geri döneceğini biliyorum." omuzlarımı dikleştirirken daha emindim artık. "Artık Soylubey olmayacağım anne! Alçin Soylubey olmayacağım!"odadan kapıyı çarparak çıkarken artık tek düşündüğüm,bunu nasıl yapacağımdı.