𝑺𝑶 𝑺𝑪𝑨𝑹𝑳𝑬𝑻, 𝑰𝑻 𝑾𝑨𝑺 𝑴𝑨𝑹𝑶𝑶𝑵 𝐈𝐧 𝐰𝐡𝐢𝐜𝐡; 𝐭𝐰𝐨 𝐜𝐡𝐢𝐥𝐝𝐡𝐨𝐨𝐝 𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝𝐬 𝐥𝐞𝐚𝐯𝐞 𝐛𝐞𝐡𝐢𝐧𝐝 𝐭𝐡𝐞 𝐪𝐮𝐢𝐞𝐭 𝐬𝐭𝐫𝐞𝐞𝐭𝐬 𝐨𝐟 𝐭𝐡𝐞𝐢𝐫 𝐡𝐨𝐦𝐞𝐭𝐨𝐰𝐧 𝐟𝐨𝐫 𝐭𝐡𝐞 𝐜𝐡𝐚𝐨𝐬 𝐨𝐟 𝐁𝐚𝐫𝐜𝐞𝐥𝐨𝐧𝐚-𝐨𝐧𝐞 𝐜𝐡𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐚 𝐝𝐫𝐞𝐚𝐦, 𝐭𝐡𝐞 𝐨𝐭𝐡𝐞𝐫 𝐜𝐡𝐚𝐬𝐢𝐧𝐠 𝐬𝐨𝐦𝐞𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐭𝐡𝐞𝐲 𝐜𝐚𝐧'𝐭 𝐪𝐮𝐢𝐭𝐞 𝐧𝐚𝐦𝐞. 𝐈𝐧 𝐭𝐡𝐞 𝐠𝐥𝐨𝐰 𝐨𝐟 𝐜𝐚𝐧𝐝𝐥𝐞𝐥𝐢𝐭 𝐫𝐨𝐨𝐦𝐬 𝐚𝐧𝐝 𝐰𝐡𝐢𝐬𝐩𝐞𝐫𝐞𝐝 𝐜𝐨𝐧𝐟𝐞𝐬𝐬𝐢𝐨𝐧𝐬, 𝐟𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝𝐬𝐡𝐢𝐩 𝐛𝐥𝐮𝐫𝐬 𝐢𝐧𝐭𝐨 𝐬𝐨𝐦𝐞𝐭𝐡𝐢𝐧𝐠 𝐦𝐨𝐫𝐞. 𝐁𝐮𝐭 𝐥𝐨𝐯𝐞, 𝐧𝐨 𝐦𝐚𝐭𝐭𝐞𝐫 𝐡𝐨𝐰 𝐝𝐞𝐞𝐩, 𝐝𝐨𝐞𝐬𝐧'𝐭 𝐚𝐥𝐰𝐚𝐲𝐬 𝐬𝐮𝐫𝐯𝐢𝐯𝐞 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐭𝐲. 𝑰𝑻 𝑾𝑨𝑺 𝑴𝑨𝑹𝑶𝑶𝑵

"It's Mae, right?" Pedri asks as he comes over to Pablo, Ferran and I. "It's Maeve." I correct as the corner of his mouth raises slightly. "Maeve." He says quietly as I nod, "we'll see about that." He adds as he turns around, going over to Ansu. "What does he have to do to call you Mae?" Ferran asks as I shrug. "Earn it." I mumble as I watch Pedri as he's now talking with Araujo and Ansu. ------ Still not doing a normal book cover.

<<γειά σου Τολακο ή μάλλον να πω...Αρη>> άκουσα την φωνή της και πετάχτηκα όρθιος από την τρομάρα <<πως μπήκες μέσα? >>ρώτησα με γουρλωμένα ματιά <<δεν είσαι και πολύ προσεκτικος με τις μπαλκονοπορτες σου Τολη>> απάντησε << Θεοφανία να σου εξηγήσω>> είπα πανικοβλημενος και σηκώθηκα Πήγα να την αγγίξω αλλά εβγαλε το πιστόλι της και με σημάδεψε. <<Γιατί ρε Άρη γιατί? ΤΌΣΟ ΚΑΙΡΌ ΨΕΜΑΤΑ, ΕΊΜΑΙ ΜΑΛΑΚΑΣ ΑΡΗ, ΑΝΕΠΤΥΞΑ ΑΙΣΘΉΜΑΤΆ ΓΙΑ ΕΣΈΝΑ ΚΑΙ ΑΥΤΌ ΕΊΝΑΙ ΛΑΘΟΣ, ΔΕΝ ΤΑΙΡΙΆΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ! Δεν γίνεται να είμαστε μαζι>>φώναζε πλέον έχοντας το όπλο της στο ύψος του λαιμού μου. << γιατί δεν γίνεται? >> είπα με σπασμένη φωνή <<είμαστε δύο διαφορετικοι κόσμοι Άρη, κοίτα μας μια αναρχική και ένας μπάτσος?Ποσο καιρό νομίζεις ότι θα λειτουργήσει?>> απάντησε με λίγα δάκρυα να στολίζουν το όμορφο πρόσωπό της << μα.... εσύ μου είπες κάποτε πως πιστεύεις ότι τα ετερώνυμα έλκονται! Δεν διαφέρουμε μωρό μου! >>είπα και έκανα πέρα το όπλο της και ένωσα παθιασμένα τα χείλη μας . . . . .

Λυδία: 17 ετών, ντροπαλή μεν δυναμική δε. Είναι καλή μαθήτρια και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να δέχεται bullying στο σχολείο από ένα άτομο, που στα παιδικά της χρόνια δεν θα περίμενε να της συμπεριφέρεται έτσι στο μέλλον. Αχιλλέας: 17 ετών, το bad boy του σχολείου. Δεν ήταν έτσι μικρός, όμως όλα άλλαξαν μια μέρα και ξεκίνησε να πληγώνει την μοναδική και καλύτερη παιδική του φίλη. ~~~ Η πλάτη μου ακούμπησε στο τοίχο και ένιωσα την ανάσα του να πέφτει πάνω στο πρόσωπο μου. Κράτησα την ανάσα μου. Ένιωσα το χέρι του στο λαιμό μου να με σφήγγει. "Α-Αχιλλέα με πο-πονάς", προσπάθησα να μιλήσω. Εκείνη την στιγμή τον χτύπησα με το πόδι μου στο μόριο του και έπεσε κάτω. " Σε μισώ", είπα μόλις βρήκα την αναπνοή μου και έφυγα τρέχοντας με δάκρυα στα μάτια.

«Άρη όμως δεν θέλω να χαλάσεις τον γάμο σου, για κάτι που μπορείς να μετανιώσεις αργότερα» του είπα και τον κοίταξα στα μάτια «και τον κόσμο ολοκλήρο θα χαλούσα για εσένα χαζούλα μου. Είσαι το ωραιότερο πράγμα στη ζωή μου και δεν θα σε άλλαζα για κανεναν» είπε και χάιδεψε με το χέρι του το μάγουλο μου. Αφεθηκα στο άγγιγμά του και έκλεισα τα μάτια μου . . . .

What does it mean to be a family? More so, what lengths do we go to for family? Sienna D'Angelo was a regular girl with an unusual upbringing. She always felt out of place in her lifestyle, though it wasn't until he mothers death where she found out who she truly was. She was brought into a world of violence and death at the hands of finding her father, whilst meeting a breathtaking Italian mobster who she just can't seem to stay away from. Entering this merciless world would ensure a dangerous life for herself but what she didn't know was how quick her old life would fall apart. Welcome to the Mafia, will you make it out alive?

«Και ποια είναι η πρότασή σου;» «Συνεργασία Βολκόβ. Μια συνεργασία που δεν θα σπάσει εύκολα, θα είναι από τους δεσμούς που είναι ιεροί και δεν τους καταπατάς.» Ο Αρσένι τον κοίταξε περιμένοντας να συνεχίσει. «Θέλω να παντρευτώ την κόρη σου.» *** Ο Μαξιμιλιάν Ιωάννου έχει βαριά κληρονομιά να συνεχίσει στα χνάρια του πατέρα του και να αναλάβει τα ηνία της πιο διαβόητης μαφίας στη Ρωσία. Το να παντρευτεί μια πριγκίπισσα της μαφίας για να φτάσει πιο κοντά στον στόχο του είναι ένα αναγκαίο κακό που δεν τον αφορά. Όμως η Ελισαβέτα Βολκόβα δεν είναι η υπάκουη και πειθαρχημένη σύζυγος που φανταζόταν...

Μ : Οο έλα τώρα... Τι είναι η ζωή χωρίς λίγο ρίσκο..? ρώτησε πονηρά Εγώ : Όλα ή τίποτα, δηλαδή? ξαναρώτησα με την ίδια ενέργεια Τα δάκτυλα του μεταφέρθηκαν στο κουμπί της φούστας μου. Μ : Όλα. Πάντα όλα... Ξεκούμπωσε με επιδεξιότητα το ρούχο μου και στη συνέχεια κατέβασε το φερμουάρ. Το βλέμμα του ήταν γεμάτο λάγνοια. Μ : Αν και καμιά φορά το "τίποτα" εξυπηρετεί καλύτερα..., είπε και με μια κίνηση πέταξε τη φούστα από πάνω μου Highest-ranking : #1 teenlife #1 funny #1 max #teen & #playboy

- Δεν θέλω να με ξανά ενοχλήσεις, ξέχνα με! Αν και δεν θα σου ειναι και τοσο δύσκολο γιατί στο κάτω κάτω ποτέ δεν ένιωσες κάτι για εμένα... Του είπα με κατεβασμένο το κεφάλι, έκανα να φύγω αλλά αυτός με τράβηξε δυνατά από το μπράτσο φτάνοντας με αντιμέτωπη με τα πράσινα μαγευτικά του μάτια. - Αν στα αλήθεια πιστεύεις, ότι θα σε αφήσω να μου ξεφύγεις τόσο εύκολα, τότε είσαι πολύ γελασμένη κοριτσάκι! Είπε και επιτέθηκε στα χείλη μου, φιλώντας με άγρια και κτητικά. .................................. ^Don't copy please^ 🏆 1# in project(19/07/19) 1# in texting(18/10/22) 1# in bullying(09/11/19) 1# in bad girl(03/05/22) 2# in εφηβική φαντασία(27/02/20) 2# in good girl(16/05/22) 2# in bad boy(25/04/22) 3# in distance(06/11/20)

"ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΞΑΝΑΔΏ ΜΠΡΟΣΤΆ ΜΟΥ" μου φωνάζει καθώς πιάνει ένα βάζο και το ρίχνει στο πάτωμα. Χιλιάδες γυαλιά εκτοξεύονται στο πάτωμα ενώ μερικά στα πόδια μου. "Άσε με να σου εξηγήσω..."ψιθυρίζω και πάω να τον ακουμπήσω στο μπράτσο αλλά με σπρώχνει μακριά. "Τι να μου εξηγήσεις ρε Δανάη; ΤΙ; ΣΑΣ ΕΙΔΑ"ουρλιάζει σφιγγοντας τις μπουνιές του. Το στήθος του ανεβοκατεβαίνει και παίρνει βαθιές ανάσες. Δεν θέλει να με ακούσει. Υπάρχει εξήγηση αλλά εκείνος δεν θέλει να με βλέπει από εδώ και στο εξής. "Όταν μάθεις την αλήθεια θα καταλάβεις πόσο μεγάλο λάθος κάνεις αυτή την στιγμή και θα είναι αργά. Πολύ αργά" του λέω σκουπιζοντας τα δάκρυα από τα μάγουλα μου. Τα λόγια που μου είπε ήταν σκληρά. Η στάση του απέναντι μου ήταν σκληρή. Ίσως εδώ τελειώνουν όλα.