Klâsik mahalle hikayesi değildir. Böyle düşünenler lütfen başlamasın. ONUR & NİL "Senin zayıf noktanda göğüslerim o hâlde?" Gerilen yüzünü keyifle izledim. Elini duvardan çekip önce çenemi kavradı. Gözlerimi çekmedim gözlerinden. Nefeslerim yine hızlandı. Elini kaydırıp boynuma sardı ve hafif baskı yaptı. Dudaklarım aralandı ve bacağımı bacağına yasladım. Ne içerdeki insanlar ne de başka bir şey umrumdaydı. İlk defa temas ediyorduk. Ve ilk temasın bu kadar etkili olacağını düşünmemiştim ben. Bütün vücudum buz gibiydi ama içim yanıyordu. "Kabul etmem için elinden geleni yapıyorsun." Yüzlerimiz arasında birkaç santim kala durdu ve öfkeyle soludu. "Madem ayrı ayrı yanıyoruz... Birlikte yanalım." Bir şey dememe fırsat vermeden beni öylece bırakıp odaya geçti. Elimi boğazıma atıp derin derin nefes aldım. Umarım kızarmamıştı tuttuğu yer. Yanalım diyip, beni yangınımla baş başa bırakıp gitmişti öküz! Az önce odada düşündüğüm sorunun cevabını almıştım. 'Acaba yatakta da böyle sert miydi?' Ah evet bu adam her yerde sertti.

Türkiye'de ki kırmızı bültenli suçluların Amerika'ya gitmesi ile peşlerinden zevk hastası kadın bir müdür gönderilir. O müdür ise o hapishanenin asıl kalbidir. !-LGBT içerir.

Kaderleri bir yolda kesişen dört genç kiz... Bir adam sevdi.. Canini verecek ömrünü ona adayacak kadar amcasının oğlu olması dışında yürek yangınıydı lakin kaderi bahtsiz , hayatı zorlu bir yoldu ki, sevdiği adam düğün günü onu hiçbir açiklama yapmadan terk etti... Yarali gelin Leyla MİROĞLU.. Üvey baba zülmünden kaçarken hic bilmediği bir memleket de sevdaya tutuldu. Sevdasınin en büyük sınavı olacağini bilemezdi ki... Bahtsiz güzel Zeynep BABADAĞ... Yetimhanelerde büyümüs aile sicakliği nedir hic bilmemiş, Anne Baba sevgisi hic görmemis yillarini hep bu özlem ile geçirmis yüreği de yetim olan bir güzel. Arkadaşlari tek ailesi olmuş.. Zeytin gözlü Senem KARACA.. Okumak için Ağa babasına baş kaldiran, kaderimi bir erkeğin eline asla teslim etmiycem diyen aşiret kizi... Yaren MİROĞLU...

Topuklu ayakkabılarımın çıkardığı ses onun duvara yaslanmasıyla durdu. Bedenlerimiz birbirine yakın olduğundan, aldığı hızlı nefes alış-verişlerini görebiliyordum. "Sen, böyle işlere ne zaman başladın?" diye sordu, gülümsedim. Kulağına doğru uzanarak fısıldadım. "Kadınlığım birden fazla erkeğe sızladığından beri." Bu fısıltım onun göğsünün daha da kabarmasına neden olmuştu. Alt tarafa bakınca kabaran tek şeyin göğsü olmadığını görebiliyordum. Sırıttım. "Birileri benim için sertleşmiş," dedim edepsizce. Çağatay ne olduğunu anlamadan elimi sertliğinin üstüne koydum. "Eğer beni becerirsen, Hülya otel odalarında kadınlarla buluştuğunu bilmez." ~ "Sen, içime mi boşaldın?!" dedim sinirle. Sırıtarak bana baktı. "Korkma, eczaneden ertesi gün hapı alırsın." dedi ukala bir şekilde. Gözlerimi devirdim. "Ya da, hamile kalırım ve bu birliktelikten Hülya'nın haberi olur," dedim sırıtarak. Korku dolu gözlerini bana çevirdiğinde tekrar konuştum. "Bir daha böyle bir hata istemiyorum, Çağatay." dedim tehditvari bir şekilde. Yattığı yerden doğrularak bana baktı. "Ne saçmalıyorsun sen Azra?" dedi şaşkınlıkla. "Bir daha bu olmayacak," dedi ciddi bir ses tonuyla. Tebessüm ederek yerdeki kıyafetlerimi toplamaya başladım ve ona baktım. "Sana kuralları benim koyduğumu söylemiştim, deniz gözlü çocuk." diyerek ona yaklaştım. "Ve koyduğum yeni kurala göre, her hafta çarşamba günü beni burada becereceksin." diyip dudağına bir öpücük kondurdum. "Yoksa Hülya bugün olan her şeyi öğrenir." ~ Yetişkin # 1 | 06.03.22 Romantik # 1 | 13.03.22

Tesadüfün üç kurşunu vardır. İlk ikisinden kaçsan bile üçüncüsü tarafından vuruluyorsan, kaderin orada yeniden yazılıyordur. Bazen isabet eden bir kurşun, sıyıran iki kurşunun açabileceği darbeden fazlasını tek seferde açıp, hiç edebilir emeklerini ve kaderin doğan güneşi yakabilir tenini. Belçin Darya Tekin, bir gece vakti her zaman bildiği yollardan geçerken sonunun farklı olacağından, o gece kayan bir yıldızın tesadüfün ateşini yakacağından habersizdi. Hazar Cihangir Soykan, bir gece vakti ilk kez bilmediği yollardan geçerken sonunun aynı olacağından, o gece kayan bir yıldızın yaktığı tesadüf ateşinin onun ocağında söneceğinden habersizdi. Azazilin ini o gece Azazel'in kalbinde, bir kapının arkasında gizliydi. Belçin Darya, kuzeni ile eğlenmek için çıktığı gece o kapıyı aralamak ve ardındaki yabancıya yardım etmek zorunda kalırken, çevresi tarafından umutsuz gözlerle bakılan kaderi bir çift göze değince değişecekti. Hazar Cihangir Soykan'ın yolları, Belçin Darya'ya çıktı; denizde olmayan iz, onun gözlerinde saklıydı. Bir gece vakti kader yeniden yazıldı, gündüz tesadüfle yazılanı kabul etti.

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?

(+18) Abimin arkadaşı konulu mahalle kitabı. --- Tehlikenin ve Tutkunun Dansı Abisinin arkadaşına dört senedir aşık olan Ahu. Küçükken verdikleri sözü unutmayan on üç senedir Akasya altında bekleyen Baran. Kendisinden nefret ettiğini düşündüğü için Baran'a anonim olarak yazan Ahu karşılığını alacabilecek mi? Arkadaşının, kardeşine aşık olan Baran, Ahu'dan kaçtıkça ya daha çok yakınlaşırsa? Bu sevdanın sonu ne olacaktı? Çünkü bazı sevdalar, canını alacak kadar güçlüdür. +18, küfür ve argo kelimeler içerir!! Lütfen bunu göz önünde bulundurarak okuyun. (Kurgu tamamen bana aittir.)

Karanlığın arasında parlayan bir yıldız gibi geldi girdi dünyama. Ama o yıldızın aslında uzaktan göründüğü gibi olmadığını öğrenmem çok uzun zaman almıştı. Öğrendiğimdeyse etraf alevlerle kaplıydı. Ben ve o kadın, alevlerin tam ortasında gerçeklerle yüzleşiyorduk. Gülüyordu ama gülüşü bedenimi donduruyordu, bakıyordu ama baktığı yer sanki kuruyor, ölüyordu. Konuşuyor ama konuşurken etrafa dehşet saçıyordu. Ben o kadını asla tanımadığımı o anlarda anlamıştım. Ve hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını.

"Nefes aldım, herkesin suçu için ben nefes aldım." dedim ve gözlerimi açıp onun katı yüzüne baktım. "Ben sadece o cehennem evden kurtulmak için evleniyorum, bana aynı hayatı yaşatacaksan eğer bırak!" "Ben bir kadına vurmam." dediği anda kapı açıldı. Gözlerimin dolu olduğunu hissedip hızlıca sildim gözlerimi. İçeriye giren abim ve Hakan Bey bana şaşkınca bakarken hiç anlamadığım bir anda Kerim Ali konuştu. "Biz karar verdik." dediğinde abim kaşlarını çattı. "Neye?" diye sorduğunda Kerim Ali'nin arkası bana dönüktü ama dikleşmesinden abime sinirle baktığını düşündüm. "Hafta sonu..." dedi ve bana dönüp bileğimden tutarak beni yanına çekti. "Düğünü yapacağız." dediğinde şaşkınca ona baktım. O ise söylediklerini garipsememişti. Ama ben garipsemiştim; bir erkeğin şiddete başvurmadan koruyuşunu, bileğimi kıracak gibi değil de zarifçe tutuşunu... ~ Kerim Ali & Kumru

Küllerinden doğan bir kadın... Yeminlerinden vazgeçmeyen bir adam... Ve imkânsız gibi görünen bir aşk. Almira Yılmaz; Çocuk yaşta terk edildiği yetimhanede hayata tutunmayı öğrendi.Her yara,onu biraz daha güçlü kıldı.Sevgiye aç kalbi,aylar sonra onu bağrına basan bir aileyle yeniden umut buldu.Öğretmen olduğunda,çocuklara verdiği sevgiyle kendi yaralarını sarmaya başladı. Yüzbaşı Emir Kozan ise bambaşka bir dünyada büyüdü.Sevgiyle yoğrulmuş bir ailede yetişti ama kalbini vatanına adadı.Disiplin,sadakat ve görev onun yaşam biçimi oldu. Aşk,onun için hep ertelenmiş bir ihtimaldi. Biri geçmişin gölgesinden çalışan bir kadın... Diğeri geleceğini sadece vatanıyla kurmuş bir adam... Aynı gökyüzüne bakan bu iki kalp,bir gün aynı kaderde buluştu. Ama aşk,her zaman kolay bir yol değildir. Bir kadın,kalbini bir askere emanet edebilir mi? Bir asker,yüreğini bir yaraya merhem kılabilir mi? Ve aşk, gerçekten her şeyin üstesinden gelebilir mi? "Zora Sarılmak" Yaraların sessizce konuştuğu,kalplerin birbirine sığınmayı öğrendıği bir hikâye... !!!Kurgu tamamen bana ait olup iznim olmadan çalınması veya farklı isimlerle tekrar yayınlanması sonucu yasal işlemlere başvurulacaktır!!