Ekonomik krizler, toplumsal olaylar ve teknolojinin hızla gelişmesinin ardından insanlık durağanlığını yitirmiş, hızla evrendeki her şeyin sonunu getirmeye çalışırcasına doğaya zarar vermekteydi. Her şey en kötü haliyle bile güzel giderken küresel iklim krizi kapıyı çalmıştı. İnsanlık bu misafirin geleceğini biliyordu ancak hazırlık yapmamış, işini son güne bırakmıştı. Farklı bölümlerden mezun olan 5 yakın arkadaş, son zamanlarda yaşanan iklim krizinin üzerine kafa yormaya başlamıştı. Ülkeler aşırı kuraklığa çözüm olarak suni yağmurda karar kılmış ve birçok ülkeden bilim insanının katıldığı bir kurul oluşturulmuştu. Bu kurulun amacı, hızlı bir şekilde dünya genelinde suni yağmur projesini gerçekleştirip, kuraklığa son vermekti. Doğada yaşanabilecek felaketleri hesaba katsalar da projenin insanlığı yaşanan krizden kurtaracağı konusunda ortak karar alınmıştı. Bu projeye karşıt görüşlü olan bir çok bilim insanı tepki gösterse de engel olmayı başaramamıştı. Meteorolojist Mustafa Demir, bu kişilerden en önemlisiydi. Mustafa Bey elinden gelen her şeyi kullanarak projeye karşı çalışmalar yapmaktaydı ancak bu savaşı kaybetti, proje gerçekleşti. İnsanlığın sonu olacak yağmurlar başladığında yapacak bir şey kalmamıştı. Ülkeler şimdi de insan ölümlerinin başladığı, karantinalardan kaçan ve sadece iklim krizi ile değil açlıkla sınanan insanları zapt etmeye çalışmaya başlamıştı. Mustafa Bey ve onunla yolları kesişen bu 5 arkadaşın yolculuğu tam da burada başladı. Aşkı, arkadaşlığı, doğayı ve varoluşlarını sorgulayan gençlerin ve Mustafa Bey'in hedefi belliydi, hayatta kalmak ve hayatta tutmak, en önemlisi de insanlığı bu beladan kurtarmak.

Alperen: Hem senin benimle konuşmak ile alakalı o 'düşünce'lerine ne oldu? Alperen: Gerçekten yazmadığımı görünce sen mi yazmaya karar verdin? Şüheda: Özür dilediğin için bana eskisi kadar kinli olmadığını düşünmüştüm. Alperen: Hemen arkasından da arkadaş olmadığımızı söylemiştim. Alperen: Yanlış bir davranışımı düzelttim sadece. Alperen: Arkadaş değiliz. (Görüldü 23.21) Şüheda: Hatırlattığın iyi oldu. Kusura bakma rahatsız ettiğim için. (Görüldü 23.37)

TAMAMLANDI. *** "Yarım kilo kestane alabilir miyim?" ***

Burası bir kar küresiydi, biz de içindeki figürler. Bizi tutup salladılar, ne olduğunu anlamadık, alt üst olduk...

"Bela yağmur gibi gökten yağarsa Başını ona tutmaktır, adı aşk..." . . . 🪶❤️‍🔥 Kapak tasarım; @Publiisherr

''Şeytanın bileklerinde saklıdır belki de insanlığın rehberi zira böylesine bir insanlık yalnızca ondan öğrenilmiş kadar kötü olabilirdi.'' Her şeye rağmen yaşamaya devam etti çünkü yaşaması gerekti. İdealleri uğruna, hiçe sayılmış ruhu uğruna ve yıkık dökük bir harabeyi andıran kalbi uğruna. Ellerinden alıp ellere verdikleri hayatını tırnaklarının uçlarıyla kazanmak pahasına yaşamak zorundaydı. Ve yaşadı. Çok acıdı, çok acıttı belki ama bir gün o acı bir başkasına karıştı. İşte bu sefer ikisi birden yanmaya başladı. Farklı notalarda tek bir ritim oldu, çünkü artık kalpleri aynı şarkıyı söylüyordu. Bu onlara aitti ve onlar susana kadar bu şarkı hiç bitmeyecekti.

Sağ tarafta beni bekleyen adamı gördüğümde adımlarım durdu. Buz gibi mavi gözler bedenimi baştan aşağıya süzerken bakışlarımı adamın yüzünden ayıramadım. Kendi ten rengimin soluk bir beyaz olduğunu ve benim kadar açık bir tene sahip hiç kimsenin olmadığını düşünürken onun teni bir heykeli andırıyordu. Beyazdı. Sadece beyaz. Teninde tek bir kusur bile yoktu. Bulutların arasından hafifçe sızan güneş sayesinde teni parlıyordu. Tek bir şey hariç baştan aşağıya beyazlar içindeydi. Omuzlarına doğru gelen ince siyah saçları vardı ve buz mavisi gözlerini daha da ortaya çıkarıyordu. "Dışarıda bunun için idam edilebilirsiniz." - BUZ KRALLIĞI SERİSİ (+18) (yetişkin romantik)

Elisa Yıldırım, erkek arkadaşı ve dostlarıyla çıkacağı tatilin heyecanı içindedir. Birkaç gün teknolojiden uzaklaşmanın, telefonun çekmediği ve internetin olmadığı bir dağ evinde sevdikleriyle vakit geçirmenin ona iyi geleceğini düşünmektedir. Ancak şiddetle yağan kar geri dönüş yollarını tıkadığında ve birbirlerini çok seven bu insanların arasında ihanet kol gezmeye başladığında işler içinden çıkılmaz bir hâl alır. Ve sonra, genç kadın soğuk bir aralık gecesi korkunç bir cinayete tanıklık eder ve kendini bir anda hayatta kalma mücadelesinin ortasında bulur. Gölgelerin arasına gizlenen gerçekse görünenden çok daha zalim olacaktır. * Sadece birkaç saat önce birini öldürdüğüne gözlerimle tanıklık ettiğim bu adamdan her şeyi yapmasını beklerdim, ondan her şeyi duymayı beklerdim. Ancak o yine de beni şaşırttı. "Merhaba." Gözlerimi kırpıştırmadan edemedim. "Merhaba."

Evera Alfen. Ya da yalnızca Era. Ölümün soğuk nefesini ensemde hissedene dek etraftaki herkes kadar sıradan bir yaşam sürdüğünü zanneden o genç kızdım. Hayatta kalmak için tek kural vardı; ormandaki sınırlara adım atmayacaktım. Her şey öğretildiği gibiydi. Ta ki o lanet gece... Bir katil hayatımdaki en masum varlığı canice öldürene dek. Küçük kardeşimi benden alana dek. Bir şeylerin ters gittiğini fark edene dek. Kuşları unuttuğumu hatırlayana dek. Ve göğe baktım. Ben, ilk başkaldırandım.