Έρχεται σύντομα κοντά σας...! Περιγραφή στην εισαγωγή... Γράφτηκε Φθινόπωρο 2017. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή (ολική/μερική/περιληπτική/κατά παράφραση) του περιεχομένου του , με οποιονδήποτε τρόπο χωρίς τη προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη μιας και τα δικαιώματα έχουν κατοχυρωθεί νομικά . Επίσης απαγορεύονται τα υβριστικά/προσβλητικά/συκοφαντικά σχόλια σε οποιαδήποτε σελίδα του διαδικτυακού τόπου. Ευχαριστώ θερμά.

"Τελευταία φορά. Το ορκίζομαι!"

"Γιατί μου ανήκεις"

Ρε λες να καψουρεύτηκα την μικρή?

"Λάθος... όλο αυτό που έγινε ήταν ένα λάθος...Δεν το βλέπεις ?? Το κάναμε που να παρει η οργή!!! "φωναζει έξαλλος μπροστά μου.. " Εγώ εσύ..όλο αυτό.. Εμείς οι ίδιοι είμαστε λάθος...." τα λόγια φωτιά που με καίνε... "φύγε... ΦΎΓΕ!!! Νομίζεις εγώ το ήθελα??περίμενα ΓΑΜΩΤΟ...Και εσύ.. Εσύ τα κατέστρεψες όλα!!" "Γαμωτο σου ρε Νεφελη... " "Ίσως.. Ίσως είναι καλύτερα να συνεχίσουμε χωριστά τις ζωές μας από δω και πέρα.. "λέω λόγια που μετανιώνω αμέσως... "Έχεις δίκιο... θα μείνω στον Κώστα και αύριο θα έρθω να πάρω τα πράγματα μου ..Αντίο Νεφελη.."λέει και φεύγει κλεινωντας πίσω του τη πόρτα... να τον ακούω να λέει αυτά τα λόγια ήταν για μένα...μαχαίρια στην καρδιά... Δεν άργησα να καταλάβω πόσο ερωτευμένη ήμουν μαζί του .. εκείνος φυσικά..θα με βλέπει πάντα σαν την ..καλύτερη του φιλη ... την πρωην καλύτερη του φιλη .... Μια ιστορία για δύο νέους που χώρισαν τις ζωές τους... πέταξαν 17 χρόνια φιλίας για μια νύχτα στα σκουπίδια.. Εκείνος αλλάζει...γίνεται σκληρός και απότομος μαζί της ... Εκείνη... εκείνη προσπαθεί να τον αποφεύγει... Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή ά

Ο Ανδρέας ήταν ο σωτήρας της κυριολεκτικά! Σ' έναν αγώνα άνισο, κατά της λευχαιμίας από τα 5 έως τα 7 της χρόνια. Ο δικός της αγαπημένος ιππότης με το άσπρο άλογο που την φρόντιζε και εκείνη ονειρεύτηκε -τόσο αθώα- να τον παντρευτεί. Και ο Ανδρέας που δεν της χαλούσε χατίρι, λίγο πριν τον δυσκολότερό της αγώνα, έστρωσε όλο το διάδρομο της κλινικής έως το δωμάτιό της με τριαντάφυλλα και εκεί, σ'ένα πάρτυ έκπληξη, μαζί με όλο το υπόλοιπο προσωπικό και τα παιδιά ως καλεσμένους, της έδωσε ένα δαχτυλίδι που έδειχνε την αιώνια αφοσίωσή του σ'εκείνη...Και έτσι καταπληκτικά, μπροστά στα αθώα παιδικά της μάτια, της έδωσε φτερά να πετάξει, να ξεπεράσει κάθε εμπόδιο και να βρεθεί σήμερα, 22 ετών, αφοσιωμένη δασκάλα στα παιδιά, που τόσο αγαπούσε. Οσο για τον Ανδρέα, δεν τον είχε ξαναδεί από τότε μα πάντα, όσα χρόνια και αν περνούσαν θα τον θυμόταν. Γιατί ήταν και θα ήταν ο σωτήρας της ψυχής της....Και κανείς -ποτέ- δεν θα μπορούσε να συγκριθεί μ'εκείνον που της είχε μάθει πως να ζει γεμάτη αγάπη και ελπίδα! Μέχρι που άξαφνα, ήρθε η μέρα που συναντήθηκαν και πάλι..#2 (30/10/17)#3 (22/10/17) #4 (

παραδώσου..

Πως γίνεται δυο άνθρωποι να ειναι καταδικασμένοι; Οι μοίρα θα τους προσφέρει την ευτυχία που αξίζουν; Η μηπως...οχι;

Τολμας να αντισταθείς στη φωτια του παθους? Γιατι εγώ δεν μπόρεσα να της αντισταθώ...

3# περιπέτεια Μια δολοφονία .Μια ψεύτικη κατηγορία .πως θα πάρει το αίμα του πίσω ; *σε θέλω και θα σε εχω *