Tekst na Watt jest tekstem przed korektą. Piękna (a zarazem dość apodyktyczna) Anastazja przenosi się do małego miasteczka, czy może raczej wpada tam niczym Chuck Norris razem z drzwiami. Zamierza zostać instruktorką tańca w lokalnej szkole artystycznej. Dlaczego i po co? Trudno powiedzieć. Jej niecodzienne metody z początku nie uzyskują aprobaty nawet jej siostry. Dziewczyna stara się ukrywać swoją tożsamość przed uczniami tak długo, jak to możliwe. W cieniu Anastazji rozgrywają się i inne, mniej lub bardziej dramatyczne historie miłosne. Rok życia oczami młodych artystów na malowniczej prowincji, gdzie uczucia, marzenia i ambicje zderzają się z brutalną polską rzeczywistością. Miłość, sztuka i konie w sosie z humoru.

Wpadłam spóźniona do sali szpitalnej z dwiema książkami pod pachą, kubkiem kawy i plastikowym opakowaniem wypełnionym ciastami, których wyjątkowo nie odebrała mi, jego ochrona przez drzwiami. I pewnie tylko dlatego, że nikogo nie było. Zatrzasnęłam za sobą drewnianą płytę i oparłam się o nie zaczesując wolną dłonią włosy za uszy. Odetchnęłam głębiej i uniosłam wzrok, a mój oddech się zatrzymał. On nie spał. Stał i patrzył na mnie z próżnym uśmiechem na ustach. Drogi Boże. Poczułam jak czerwona jestem na twarzy. Jego bracia spojrzeli na mnie, a potem na niego. Ruchem ręki nakazał im wyjść i zrobili to bez słowa sprzeciwu, gdy tylko zrobiłam im miejsce. Anthony poprawił poły swojej czarnej marynarki i ruszył w moim kierunku, a serce zabiło mi w piersi jak szalone. Złapał za mój podbródek i pochylił się do mojego ucha, mimowolnie wstrzymałam oddech. - Cześć ptaszynko. - Szepnął, ucałował mój policzek i wyszedł z sali zostawiajac mnie w całkowitym osłupieniu. Okładka autorstwa @Tranczizulla