Not: Kitapta +18 unsurlar mevcuttur.. (Tamamlandı) ........................................ ~ZS~....................................... "Kına yakmak kendini adamaktır. Bir gelin ve damatlara yakarlar; kendilerini birbirlerine adasınlar diye. Bir de kurbanlıklara yakarlar; kendilerini Allah'a adasınlar diye. Bir de askerlere yakarlar; kendilerini vatana adasınlar diye." Öğretmen olan Asena, albay olan babasının ısrarıyla gittiği yemin töreninde; kalabalığın içinde parlayan üniformalar arasında, sadece bal rengi gözleri gözüken askeri gördü. O an Asena'nın kalbine bir cemre düştü. O cemre; yeni rütbesiyle Gölge Timi'nin başına geçen Binbaşı Özçelik'i tanıyınca yayıldı, büyüdü ve bahar oldu. Binbaşı Özçelik, rütbesini almak için kürsüye çıkınca Asena'ya baktı. O bakış, ruhunda öyle bir iz bıraktı ki hiçbir zaman silinmeyeceğini o vakit anladı; çünkü onun gözlerinde kendini gördüğünde, tanıdığı ve bildiği o sert adam yoktu. Onun yerine sert kabuğu kırılmış, geçmişin ağır yükü omuzlarından silinip gitmiş, geçmişin gölgesi geleceğinin üzerinden dağılmıştı. O an anladı ki; Binbaşı'nın sığındığı o sessiz gölge, artık Asena'nın baharıyla aydınlanacaktı. Artık onlar sadece bir asker ve bir öğretmen değil, aynı kaderin iki yarısıydılar. ................................... ~ZS~................................. ~BİR KİBRİT YAK adında wattpad de bulunan ilk ve tek kitaptır ~

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

Pukka yayınları aracılığıyla kitap oldu! "Sana hiç söylemedim ama sana aşıktım. Bunu yüzüne karşı söyleyememek de benim ayıbım olsun." 070822 ☁️