Ayağa kalkıp göz yaşlarımı sildim. Gözlerim son kez baktı ardından. Son kez seslendim adını. Bana öyle bir yara bırakmıştı ki, asla affetmeyecektim onu. Asla. O benim için ölmüştü. Bende onu gömdüm. Ruhumu tamamladı sanıyordum. Meğer o kendine orada bir mezar hazırlamış... O benim ruhumdaki bir ölüydü artık.. "Hoşçakal sevgilim." ...

"Sare"diyebildi sadece Kızgınlıkla ona bakıyordu "Efe çok özür dilerim"diyerek ağlamaya başladı Sare "Ağlamanın zamanı geri getiremeyeceğini öğretmiştim"dedi Efe.