Druga część opowiadania ''Mój mały chłopczyk'' Marnie Wilson przejęła firmę po swojej mamie w Nowym Jorku. Jak potoczy się jej życie, gdy poza pojawieniem się jego, będą inne problemy? Chciałabym ZAZNACZYĆ, że w tym opowiadaniu znajdują się liczne błędy, jak i w pozostałej serii Mój mały chłopczyk - Kochamy siebie. Pisała to zbuntowana 16-latka, której na tamten moment w głowie była tylko zabawa. Mimo że teraz patrzę na to z zażenowaniem, jest to cudowne wspomnienie mojej młodości. Zdecydowałam pozostawić wszystkie powieści w oryginalnej wersji, ponieważ są częścią mojej przygody z pisaniem. I z tego miejsca chciałabym Ci życzyć, abyś się nigdy nie poddawał. * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ○ Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz liczne ilości wulgaryzmy Najwyższe notowane #1 w Romans - 18.10.2016 ♥

Julien nauczył się wiele tamtego lata. Nauczył się odwagi. Odwagi, by podejmować ryzyko, zamiast się bać. Odwagi, by mówić, zamiast milczeć. Odwagi, by działać, zamiast marzyć. Nauczył się żyć. Żyć poza kartkami swojego notatnika. Żyć tak, żeby zamiast wymyślonych historii, móc spisywać wspomnienia. Żyć, jakby każdy dzień, był ostatnią okazją, by czegoś doświadczyć. Nauczył się kochać. Kochać to, że dom to nie zawsze miejsce. Kochać siebie. Kochać kogoś, nawet jeśli odejdzie. Jednak przede wszystkim nauczył się, że Słońce ma złote włosy, oczy, które zdają się wiedzieć wszystko, i uśmiech będący w stanie rozświetlić najciemniejszą noc. Że Słońce wpada do twojego życia bez ostrzeżenia, żeby wywrócić je do góry nogami. Że Słońce zawsze w końcu znika. Ale to w porządku, bo Julien nauczył się też, że nie wszyscy ludzie stają na twojej drodze, by na niej zostać. Że niektórzy pojawiają się na niej na jedno lato, żeby cię czegoś nauczyć, zanim odejdą w swoją stronę. Że są osoby, które poznaje się tylko po to, by tęsknić za nimi przez resztę życia.

Ze względu na planowane wydanie, publikacja książki zostanie cofnięta 23 maja

Wspólna nienawiść od dziecka -Czy Ty masz mnie za idiotke? -Od jakis 17 lat, dobrze ze zauwazylas- chłopak zaczął się śmiać -Co Ty tu masz..? -Nic...-zmieszał się -Przecież Ty masz idealne życie... -To tak tylko wygląda // nie wiem jak potoczą się losy bohaterów, nie mam zaplanowaniej ich histori. Mam wenę wtedy pisze // #395 dla nastolatków ❤ #548 dla nastolatków *wszelkie podobienstwa przypadkowe* NIE KOPIOWAĆ

Chciałam odejść, ale Nathan złapał mnie za nadgarstek i pociągnoł tak, że się odwróciłam w jego stronę -Przepraszam- powiedział patrząc mi w oczy. -Póść mnie- odpowiedziałam wkurzona wyrywając swój nadgarstek z jego uścisku. Odwróciłam się i szybko szłam do wyjścia.

Hope Myers, studentka Pensylwańskiej Akademii Sztuk Pięknych, jest dziewczyną potrafiącą poradzić sobie ze wszystkim. Latem dorabia w lokalnej kawiarni, pomimo to znajduje czas na rozwijanie talentu malarskiego. Ma poukładane życie, które aż prosi się o odrobinę ryzyka, a w tym może jej pomóc pewien znajomo wyglądający mężczyzna. Alexander Astor to prawie trzydziestoletni biznesmen. Na co dzień pracuje w firmie ojca, dążąc do objęcia stanowiska głównego prezesa. Z pozoru jego codzienność wygląda idealnie, ale wszystko ulega zmianie, gdy matka postanawia zeswatać go z Josephine - dziedziczką fortuny rodziny Bransonów. Mężczyzna szuka wyjścia z niekomfortowej sytuacji i właśnie wtedy na jego drodze staje Hope. Alex jest zdesperowany do tego stopnia, że ofiaruje nieznajomej pieniądze za fikcyjny związek. Choć oboje nie darzą się sympatią, udawanie pary przychodzi im z zadziwiającą łatwością. Jednak... Czy kiedy pojawia się pożądanie, trzeba dalej kłamać? Część pierwsza serii „Złączeni pragnieniem".

Julia Baker i Christhoper Adams to para nastolatków, którzy chodzą razem do klasy. Są wrogami. Po kilku latach nienawiści, pewna noc zmieniła całe ich relacje się zmieniły. Czy będą przyjaciółmi? A może kimś więcej?

17 letnia Lena od dziecka nienawidzi się z Chrisem. Chłopak to typowy " bad boy", który zalicza dziewczyny i nie wierzy w miłość. Co się stanie gdy Lena podczas tej nienawiści stopniowo zakocha się w Chrisie ?

,,-Trafisz w końcu do tego?-zapytała już nieco zdenerwowana blondynka. -Staram się no-rzuciłem pomarańczową piłką specjalnie nie trafiając. -Jesteś beznadziejny-jękła Lie. -To może zrobimy zakład?-spytałem z lekkim uśmieszkiem. -Jaki? -Jak teraz trafię to dajesz mi całusa o tutaj-pokazałem palcem swoje usta i nie czekając na odpowiedź rzuciłem po raz kolejny piłkę tym razem nie pudłując. -Nie zgodziłam się jeszcze!-krzyknęła oburzona i wydęła lekko wargi. -Sory księżniczko, ale wisisz mi całusa."

Nienawidzą się... Mimo podobieństw. **Przed czytaniem zalecamy skonsultować się z lekarzem bądź farmaceutą gdyż moja książka może zagrozić życiu bądź zdrowiu **Występuje czarny humor i rasistowskie żarty. **Wulgaryzmy