Dünyayı iki şey yönetir: Çelikten çizgiler ve o çizgilerin arasındaki görünmez boşluklar. Kadın, o boşlukları kendi zihninde ilmek ilmek ören bir dehaydı. Kaçtığı karanlığın ortasında, kimsenin göremediği ihtimalleri hesaplar, kendi sessizliğinde devasa kaleler inşa ederdi. Onun dünyasında korkuya yer yoktu; sadece sayılar, kodlar ve kusursuz bir nizam vardı. Adam ise o çelikten çizgilerin ta kendisiydi. Dağların ayazında namlusunu ölüme doğrultan, tek bir emriyle fırtınalar koparan bir irade. Teferruatsız, keskin ve tavizsiz. Ama hayat, en kusursuz nizamı bile tek bir saniyede darmadağın edecek kadar acımasızdır. Telsizler sustuğunda, o çelik çizgiler kırıldı. Sinyaller kesildiğinde, adam hayatında ilk kez o görünmez boşluğun içinde kayboldu. Ve zırhlı bir kapı aralandığında; koca bir dünyaya meydan okuyan o çelik irade, bir kadının incecik parmak uçlarında diz çöktü. Bu, bir kurtarılma hikayesi değil. Bu, birbirinin yıkımından doğan iki kusursuz nizamın, ulu bir çınarın gölgesinde tek bir nefese dönüşmesinin hikayesi. Çünkü en büyük yangınlar, hiç beklenmedik bir anda... ANSIZIN başlar. (Kitabın her türlü içeriği , kapak tasarımı , kurgu ve işleyiş tarafıma aittir.)

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebebimsin." ... Bazen iyi şeyler olması içinde bedel ödenir. ... Tüm hakları bana aittir.

~Dalından koparılmış çiçek solmaya mahkumdur karan ~Sırf o çiçek zarar görmesin solmasın diye o çiçeği kökünden söküp kalbime diktim miray ~Ben, beni seviyorsun sanmıştım Anıl. ~Zaten ben de seni sevdiğimi san diye uğraşmıştım Ayliz.

Hazal'da, Azad'a yaklaşabildiği kadar yaklaşmıştı . Nefesleri birbilerine çarparken de Azad'ın gözlerinin içine bakmıştı. Cebinden çıkardığı ve yıllar önce ona hediye ettiği çakıyı Azad'ın boğazına dayamıştı . Azad ise tek bir an gözlerini Hazal'dan çekmeden elinde tuttuğu çakıyı biraz daha boğazına bastırmıştı . ""Sana bir şans vereceğim . "" Dedi Hazal . Azad'da parlayan gözlerle Hazal'a bakmıştı . Hazal ona şans vereceğini mi söylüyordu ??? ""Aramızda hiçbir zaman gerçek bir karı koca ilişkisi olmayacak ."" Dedi Hazal . ""Son nefesime kadar ne odana ne de yatağına girmem ."" Dedi kan çanağına dönmüş gözlerle . ""Senin için yapabileceğim tek fedakarlıkta konak'tan karşı konağa geçmek olur . "" Dedi yutkunarak . Azad ise başını olumlu yönde sallamıştı . ""Benim sana olan sevdam ."" Dedi Azad . "" İkimize de bir ömür yeter . "" Dedi Hazal'a bakıp tebessüm ederek . Hazal'da derin bir iç çekerek konuşmaya devam etmişti. ""Bana karşı en ufak bir yanlışında da ."" Dedi Hazal . ""Sonu her ne olursa olsun öleceğimi bilsem bile herkesi herşeyi ardımda bırakarak giderim ."" Dedi Azad'ın gözlerinin içine bakarak . Azad'da gözlerini Hazal'ın gözlerinden çekmeden konuşmaya devam etmişti . ""Sana en ufak bir yanlışım olursa ."" Dedi Azad . "" Şu yer gök şahidim olsun ki kendi ellerimle alırım canımı ."" Dedi Hazal'a asla yalnış yapmayacağını ifade ederek . KİTAP YAYINLAMA= 21 MART 2022 WATTPAD PLATFORMUNDA YAZILAN HAZAL MENZİL ADLI İLK VE TEK KİTAPTIR !!! KİTAP'IN TÜM HAKLARI KENDİME AİT OLDUĞU GİBİ DE TÜM HAKLARI SAKLIDIR . ÇALINMASI YA DA BENZERİNİN YAYINLANMASI DURUMUNDA HUKUKİ TÜM İŞLEMLER AVUKAT OLAN ABİM TARAFINDAN VAKİT KAYBETMEDEN BAŞLATILACAKTIR !!!

[AHÛZAR SERİSİ -1- KELEBEK SESLERİ] Her kadının dışında fırtınalar koparsa da içinde rengarenk çiçekli umutlar yetiştirir... Rüzgârgülünün inadı misali işliyordu hayat Gülfem için. İnadına yaşıyordu bu hayatı. O kadar zorluğa göğüs gere gere yürüyordu taşlı yollarda. Kâh düşüyor, kâh koşuyor, bazen de geri geri yürüyordu. Bir şekilde ilerliyordu taşlı, topraklı yollarda. *** Geçmişin kıymıkları yeni yeni acıtır kalbini. O an tek duyulan özgürlük için kanat çırpan kelebeklerin sesleri. *** Seri yazarı: ©haticekubraozcan . Herhangi bir yere aktarımı halinde yasal işlem başlatılacaktır. Telif hakları şahsıma aittir. Kopayalanamz, çalınamaz ve türetilemez.

"Kıskanır rengini baharda yeşiller, Sevda büyüsü gibisin sen Firuze..." Firuze'nin kaderi, adını aldığı şarkıyla başlamış ve şekil almıştı. Biri yeri, diğeri gökleri andıran gözlerini dünyaya açtığında imtihanı belirlenmişti. Başkan'ın kızı olarak doğmak belki de masum bir bebeğin en büyük suçuydu. Ama kaderin cilvesi dedikleri bir gerçek vardı. Bir sevda büyüsü ile savruldu ve her şeyin en başına döndü. Köylü İbrahim'in kızı Firuze, aşkın kollarına düştü. Başkan'ın kızı olma suçu bu kez peşini bırakmadı. Alp. Herkesin Kahraman lakabı ile seslendiği, zamanla ona isim olan Kahraman Alp. Daha küçücük bir çocuk iken Başkan ve ailesini kurtardı. Hayatını hep büyük bir sorumluluk yükü ile geçirdi. Fakat bilmiyordu, bu yük hayatın ona verdiği en büyük ödüldü. Onun ödülü Sevda Büyüsü idi. #1 TÜRKÇE - 14.09.2026 #31 ROMANTİZM - 19.05.2025 #17 SEVDA - 13.06.2025 #76 GENEL KURGU - 26.01.2025 #101 ROMANTİK - 14.09.2026 #164 GENÇKIZEDEBİYATI - 14.09.2026

"Canını yakmak istemiyorum ama beni zorluyorsun." Yanaklarımdan bir yaş süzüldü. "Senden nefret ediyorum." Kolumdan tutmayı bırakıp bedenimi hızla bedenine hapsetti. Kollarının arasında küçücük kalmıştım. "Biliyorum ve senin de bilmen gerek." Gözleri yüzümü yavaşça inceledi, irislerinde duygudan eser yoktu. Hep böyleydi. "Seni asla bırakmayacağım." • TAMAMLANDI✔

"Kendi evinden kaçan bir öğretmen, kendi krallığına hapsolmuş bir kabadayı." Üvey annesinin baskısından kurtulmak için tırnaklarıyla kazıyarak öğretmen olan Lara, en uzak köyü aslında tek kurtuluşu olarak görür. Ancak bu sığınak, onu köyün sert kabadayısı Mirza ile karşı karşıya getirir. Mirza'nın tek yumuşak karnı olan oğlu Çınar, bu iki zıt dünyayı birbirine bağlayan tek köprüdür. Lara sadece cehaletle değil, Mirza'nın katı kurallarıyla da savaşırken; Mirza, hayatında ilk kez dişli bir rakibe, kalbini çalacak bir kadına karşı yenilmek üzeredir.

Aypare, ay ışığında ki mavi gözlü bebek... ⏳⌛ Fazilet, "ismini koyalım. Bebek mi diyeceğiz." Mehmet, "bence adı bebek olsun. Benim dilim alıştı bebek demeye." Şukufe, " Zeki kardeşim, sen ve Toygar konuşmasın lütfen." Mehmet Şukufe'ye göz devirerek beşikte yatan bebeklere döndü. O sırada Parlak fikirlerden biri daha söylendi. İsmet, "Bence Yağmur olsun. Yağmurun altında bulduk." Şukufe sabır çekerek kardeşine döndü. Bu ailede ondan zeki kimse yoktu. Ona göre tüm kardeşleri aptaldı. "Çocuk yağmur yüzünden hasta, sen ona yağmur ismini mi koyacaksın?" İsmet sinirle ablasına döndü, "çok zekiysen sen bul!" Agâh efendi bu tartışmaya son verecek fikri attı ortaya, "ay gibi parlıyor. Ay ışığı gibi güzel. Aypare olsun." Şukufe babasının fikrini sevdi. "Evet, en mantıklısı." Fazilet, "benim kızım ay kadar güzel olacak." Toygar sinirle annesine döndü. "Ben buldum, mavi benim!" Herkes Toygar'a gülerken Toygar somurtarak bebeğe bakıyordu. O bulmuştu işte, ne vardı onun olsaydı? ⏳⌛ ! İlk kitabım olduğu için yazım yanlışları vs olabilir !

Cihanşah Serisi - I +18 - Yetişkin İçerik (Küfür, argo, cinsellik... içerir.) ♤ Geçmişin gölgesi, geleceğin kaygısıyla debelenirken, bir de bakmışsın ki yıllar geçmiş çoktan. Sen ise olduğun yerde karanlıklar içinde kalmışsın hiç yoktan. Anna Meryem AKSEL Bir kadının nefesinde soluklandığımda anladım ben canı, cananı... Nefis dediğin riyayla, hakikâtli kara sevdayı. Seyyid Han CİHANŞAH ♤ °° B.T : 06.11.2022 B.T: 04.05.2024 TÜM HAKLARI SAKLIDIR!!