Pamuk prenses ona verilen elmanın zehirli olduğunu zaten biliyorsa? İlk ısırık. İntihar mı? Kaderi kabulleniş mi? (Bu isim ile yazılan ilk kurgudur)

+18 şiddet olabilir yoğun cinsellik MAHALLE KURGUSU.!! "Abi dediğin adama, karın olman için bir kan davası yeter miydi?" Lavin, mahallenin neşesi, kıvırcık siyah saçlarının arasına sakladığı gülüşüyle hayat doluydu. Ta ki o kara geceye kadar. İki aile arasındaki asırlık nefret, dökülen son kanla birlikte tek bir şartın üzerine yıkıldı: Bir evlilik, bin öfkeyi dindirecekti. Onun için o, her zaman Algan Alper Abi'ydi. Mahallenin koruyucusu, mavi gözlerinde fırtınalar saklayan, heybetli ve aşılmaz bir duvar... Algan Alper için ise Lavin, büyümesini izlediği, dokunmaya kıyamadığı bir emanetti. Şimdi o emanet, soğuk bir nikah masasında "helali" olacaktı. 30 yaşındaki bir adamın katı kuralları, 22 yaşındaki bir genç kızın kırılan umutlarına çarptığında; mahallenin saygı duyduğu o "Algan Abi" gidecek, yerine fethettiği kalbi ateşe veren bir eş gelecekti... Algan Alper karataş... Lavin Demir... •• Yazar: Irmak_walker Kurgu: irmak_walker {Kitap kapağı bana aittir} {İzinsiz çalmak almak yasaktır}

Üç yıl boyunca ona sadece 'patronum' diye hitap ettim. Üç yıl boyunca gözlerindeki o buzdan duvarları izledim ve o duvarların ardında ne olduğunu hayal ederek nefes aldım. Yiğit, benim dünyamın en ulaşılmaz, en soğuk zirvesiydi. Sevginin ne anlama geldiğini bile bilmeyen, sadece disiplin ve mesafeden ibaret olan o adam, kalbimin ve içimdeki ateşin tek sahibiydi. Ben ise sadece onun ofisindeki gölgelerden biriydim. Ta ki o geceye kadar. Şimdi aramızda artık sadece iş konuşulmuyor. Yiğit, tenimin kokusunu, varlığımın büyüsünü keşfettikçe, o aşılmaz sandığım duvarlar yerle bir oluyor. O, duygusuz bir adamdı; ben ise onun ezberini bozan kadındım. Sadece benim olsun istiyorum.

Bazı insanlar yanlış kişiye âşık olur. Ben ise yanlış insanlara. On sekiz yaşında, hayatı yeni öğrenmeye çalışan bir kızdım. Ama verdiğim kararlar, taşıyabileceğimden çok daha ağırdı. Abimin arkadaşlarıyla yaşadığım gizli ilişkiler, başta sadece heyecan verici bir sır gibi görünüyordu. Ta ki her şey kontrolden çıkana kadar... Çünkü kalp kırıkları iyileşebilirdi. Ama bazı hataların geri dönüşü yoktu.

Asena sıradan bir hayat sürüyordu... ta ki bir gece, komşusunun kapısından gelen sesler tüm geleceğini paramparça edene kadar. Bir çığlık. Bir tehdit. Bir isim: Arel Hanzade. Bir anda kendini, adını fısıldamaya bile kimsenin cesaret edemediği bir adamın karanlık dünyasında buldu. Tanık olduğu şeyleri unutması mümkün değildi; kaçması imkânsız, yaşaması ise sadece onun izin verdiği sürece mümkündü. Arel'in gölgelerle dolu hayatında Asena artık bir misafir değil... bir tutsak. Ve bu kapana kısılmışlık, belki de onun kaderini sonsuza dek değiştirecek. Bir adam... Bir kadın... Karanlık, şiddet ve nefes kesen bir gerilim. Her adımın ölümle sonuçlanabileceği bir dünyanın kapısı aralanıyor. Bu ev artık onun değil. Bu hayat artık sadece Arel'in kurallarına bağlı. Asena'nın tek şansı: Arel'in karanlığını çözmeden o karanlığa yenilmemek.

Hayali bir evrende geçen Prensתövalye kurgusudur. ××× Eşcinsel kurgudur. +18 ögeler barındırır. #1, #gay (05.01.2026) #1, #bxb (13.01.2026) #1, #love (03.03.2026)

"O silahı elinden indir!" dediğimde, yan duran vücudunu ağır ağır bana doğru çevirdi ama o silah abimin alnına daha da bastırıldı. Yüzündeki sinsi tebessüm meydandaki herkesin yüreğini sıkıştırıyordu. "Yoksa?" diye soruşu, meydandaki bütün insanları endişelendirmeye yeterdi. Kalabalığın nefesi bir anlığına tutulmuş gibiydi. Çenemi herkesin inadına dikleştirip, gözlerimi onunkilere kilitledim. "Yoksa sana yemin olsun! Bu meydanı kanınla yıkarım!" diye bağırdım. Sözlerim gökyüzüne çarpıp geri indi, meydanda taş kesilmiş onlarca insanın üzerinde yankılandı. "Efsun!" diyen abime bakmadım. Gözlerim, kanla kaplanmış yüzüne kayacak olursa gardımın düşeceğini biliyordum. Onun bitap nefesi bile içimdeki öfkenin dengesini bozabilirdi. "Demek kanım ile yıkarsın ha!" dediğinde, fısıltısı bile meydanı inletti. Sanki rüzgar, sesi alıp bütün taş sokaklara taşıdı. Kalabalık tek bir ağızdan derin bir nefes aldı, kimse kıpırdamaya cesaret edemedi. "Azad ağa, yaparım bilirsin! Bu seni ilk vuruşum olmaz!" deyişimin ardından kaşları çatıldı. Çelik gibi bakan gözleri bir anlığına karardı. O an kalabalıktan birkaç kişi korkuyla geriye doğru koştu; ayak sesleri taş zeminde yankılandı. Koskoca Mardin! Her taşında kanın, her sokağında intikamın yankılandığı o şehir... En iyi o bilirdi; yıllar önce nasıl AZAD KARAASLAN'ı gözümü bile kırpmadan vurduğumu. O gün güneş batmamıştı sanki, Mardin yasa bürünürken Diyarbakır'da zılgıtlar eşliğinde birçok kapıda düğün yapılmıştı. Gözyaşı ile kahkaha aynı anda yükselmişti gökyüzüne. Ben, EFSUN ŞANLI... Yıllar önce babamın kanını akıtan adamın kanını bu meydanda dökmüştüm. Zerre korkmadan, zerre aşkımı aklıma getirmeden. O an kalbimde ne kadınlık ne merhamet kalmıştı; sadece intikamın soğuk ve keskin tadı vardı.

"Üzülme," dedi buzdan farksız sesiyle. Dudaklarımın arasından bir hıçkırık savruldu. "Canın sağolsun," gözlerini bana çevirmiyordu. Gözlerinde daha önce hiç şahit olmadığım bir yangın vardı ve bu yangının müsebbibi bendim. Tam evden çıkacakken son kez yüzüme baktı. "Ben seni sevdim Niran. Sana bir de bu acıyı yaşatamazdım, ben sana bunu yapmayacaktım." Yutkunmaya çalıştı fakat yutkunamıyor gibiydi. "Ben," dedi. "Ben sana kıyamazdım." "Özür dilerim," Diye fısıldadım ama o beni duymadı. Başını yere eğdi, gözlerime bakmadı. Her zaman dediği olmuştu, ben onun cehennemi olmuştum. "Gelen senden gelsin Niran Akçabey," Akçabey dedi, daha çok ağladım. "Senden gelen başım gözüm üstüne." Sırtını son kez bana döndü. "Ama sakın unutma," dedi bana bakmadan. "Sırta bıçak saplandı, asıl hikaye şimdi yazılmaya başladı." Arhan Miraz Karasoy bu gece sevdiği kadın tarafından sırtından bıçaklandı; yükü Arhan'ın avuçlarında çaresizlik, Niran'ın omzunda kambur oldu. - "Yalvarırım söyle Niran, adın bile cehennem demekken," dedi beni yakmak ister gibi. "Sen, benim bu dünyadaki cehennemimken; neden hala senden gidemiyorum?" Kuru Karanfil 🕊️ Elvan Naz. Kapak Tasarımı: @iinciitanesii ✨ 'Kuru Karanfil' adında ilk kurgudur.

(Dokuz Yayınları aracılığı ile basılmıştır ve kitap versiyonununda ek sahneler vardır. Kitap devam ediyor) "Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka kişiler olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

Mitolojik-tarihsel, spekülatif bilimkurgu. [Mitolojiyi kullanıyor ama mitolojik dünya görüşünü kabul etmiyor. İnsanların tanrısallaştırdığı şeyleri materyalist/bilimsel bir açıklamayla söküyor.] - Zaman yolculuğu + gizli tarih + aksiyon + yetişkin okurlar için. 𝐊𝐎𝐍𝐔𝐒𝐔: Ya tarihin hiç bilmediğimiz bir yanı da varsa? Biz modern insanların tanımladığı hiçbir uygarlığa mensup olmayan gizli bir tarihin son ferdi Baris, firavunların yüzyılımıza sıçrattığı bir meseleyi çözmesi için Antik Mısır'dan günümüze gönderilse ne olurdu? Peki ya Baris, insanın en gelişmiş formu olduğunu gizlese ve daha bu tanımın ne anlama geldiğini tespit edemeyecek kadar tarihe hakim olmadığımızı fark ettirse? Ya antik çağlarda başka bir toplum daha varolmuş ve bizim keşfedemeyeceğimiz kadar yıkımla yok olmuşsa? Daha gelişmiş insanlar ve teknoloji belki? Bazı sırlar tarihe gömülmez. Sadece doğru zamanın gelmesini bekler. Baris doğru bir zamanın gelmesini beklemez. Doğru zamanı ayağımıza getirir. 𝘒𝘦𝘯𝘥𝘪𝘴𝘪𝘯𝘪. -21. yüzyıl modern Mısır prensesi x Antik Mısır'dan gelen (günümüzde keşfedilmemiş gelişmiş bir toplumdan) adam trope'u. ❗️ Bu isimle yazılan ilk eserdir ve konusu da benim tarafımdan bir ilk olarak üretilmiştir. Özgün eserimin tüm hakları bana aittir. İlham adı altındaki uyarlamalar, benzerlikler ve tema kopyalamaları hoş karşılanmayacaktır.