Ach, dożynki! Ach, święto! Ku czci bogom, obdarzających nasze ziemie swymi dobrodziejstwami każdego roku. Dzięki którym ziemie mądrego króla Kraka obfituję w roślinność jak i zwierzynę. Sława Mokosz! Sława Welesowi! Sława Świętowitowi! Cóż to jednak kształt na niebie? Czemu to też syn Strzybożowy zstępuje z niebios? Jakież wieści dla nas niesie? I cóż to za smród siarki i ognia niesie się po całym mieście Krakowym?