"YEONJUN BİLİYOR MUSUN SENDEN NEFRET EDİYORUM!" düzyazı + texting [tamamlandı]

soobin bölümünün en çalışkan öğrencisi ve notlarını kolay kolay kimseye vermez. eğer onun notlarını istiyorsanız en az yeonjun kadar güzel olmalısınız. oh, bir saniye, direkt yeonjun olmalısınız. FOR ANHELEOS [ texting + duzyazi ]

Ellerimiz birbirimizin teninden ayrılınca ne kadar da huzursuz oluyoruz değil mi sevgilim?

Gidişin öyle bir yıktı ki beni, belki de birçok kalbi kırmış bu dilim, ilk defa böylesine suskun, düğümlenmiş Taegyu angst minific

-under the sky in room 553, i discovered you and i- "Hastanedeki origamiden kalpler geleneğini hiç duymuş muydun?" Kalbi alan çocuk heyecanla inceledi, neşeyle başını salladı. "Evet! Annem dedi ki ne zaman birisi cennete gitmek için hastaneyi terk etse hepimiz onlar için kağıttan kalpler katlarız! Bunun gibi, bunun gibi!" "Bu doğru." diye kıkırdadı Soobin. "Ama nasıl başladığını biliyor musun? Burada, bu odada başladı. Kaybettiği aşkı için her gün kağıttan bir kalp katlayan, her yaptığının onu o gözlerin açılacağı güne biraz daha yaklaştıracağını uman bir çocuktan." "Ne yazık ki onun için o gün asla gelmedi." Diğer bir deyişle, birbirine sahip olmanın ne demek olduğunu çok geç olana kadar fark etmeyen çok yakın iki çocukluk arkadaşının umutsuz aşk hikâyesi, özlem, kaybolmuş umut, karşılıksız aşk ve aralarındaki tüm trajedilerden derlenmiştir. ________________________ Hikâye bana ait değildir, sadece bir çeviridir. Orijinal eseri ao3'te spellfire isimli kullanıcıdan okuyabilirsiniz.

"Keşke senden ne kadar hoşlandığımı bilseydin."

"Beyfendi çekilir misiniz?" "Beyfendi babandır!" "Öyle zaten." Felix projesi için arsaya bakmaya gittiğinde mahallenin kekosunun peşini bırakmayacağını nerden bilebilirdi ki?

Çocukluk aşkını artık unuttuğunu düşünen Beomgyu, yıllar sonra tekrar onunla karşılaşır.

"Sende mi deli olduğumu düşünüyorsun?" -minific-

"Japon mitolojisine göre tanrı birbirlerinin ruh eşleri olan çiftleri serçe parmaklarından görünmez kırmızı bir iple birbirine bağlarmış. Parmağına bak, iplerimizin birleştiğini görüyor musun?"