Sevgi görmeden büyüyenler, ya çok iyi olur ya da kimsenin baş edemeyeceği kadar kötü. Peki Efsun İzgi bunun neresindeydi? Baba sevgisini hiç tatmamış, annesinin kanını ise eline bulaştırmış bir ruh.. İçinde büyüyen boşluk zamanla öfkeye, öfke ise güce dönüşür. O artık çocuk değildi. Ve kimse bunun ne anlama geldiğini bilmiyordu. Fakat bazı hikayeler iyi bitmez. Bu da onlardan biri.