Kimseye dokunamayan bir adam ve onu iyileştirmeyi kafaya koymuş bir psikolog Bu birliktelik aşka dönüşür müydü?

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

Düşmüş Melekler Serisi Birinci Kitap 🏹 Kutsal Alazgir, en yakın arkadaşının öldürülmesi üzerine ona bu acıyı yaşatan adamdan intikam almak ister. Soğuk ve acımasız Rusya'nın tenha sokaklarında bir avcı misali hedefinin peşine düşer. Hedefi haline gelen adamın cellat olarak bilinen son derece tehlikeli bir mafya lideri olması işleri zorlaştırır. Ve bir yanlış anlaşılma sonucu, Kutsal ve Araz kendilerini asla tahmin edemeyecekleri bir durumun içinde bulurlar. Birbirlerine duydukları nefret ile el ele vermek zorunda kalan ikili, tahmin edilemez sır ve olaylarla ancak bir arada kalırlarsa baş edebileceklerini anlarlar. "Her şey intikam meyvesinin ağaçta belirmesiyle başlamıştı ve mavinin en korkunç tonlarını içinde bulunduran bir adamın gözlerinde son bulacaktı." & • Dark Romance • Mafya Serisi • Yetişkin İçerikli

"Sakin bir çift gibi davranabiliriz diye düşünüyorum artık Duru." Ne dediğini bir an anlamadım ama ardından bunun geldiğimiz evdeki davranışlarım olduğuna kanaat getirdim. "Üç yıl oldu evleneli, artık ilk günkü heyecanımız varmış gibi davranmanın bir anlamı yok, zamanla alışırlar." Başım olumlu anlamda sallandığında, gözlerimin yandığını hissettim. Göğsüm ağrıdı, o işte bu kadar soğuk bir adamdı. "Ama sen de.." demiştim ki, lafımı kesti. Belki de bu bir ilkti. "Babanın ve annenin gözünün önünde, hiç ilgisiz davranamam canın acıyorken." Kuzeyden Adamlar Serisi, 1.

Yayıncı-Pastacı kız ilişkisi. ************************* "Seviyormuşum seni." demesiyle uykulu olan bakışlarımla "Hm?" diye bir ses çıktı dudaklarımdan. Bir elini yavaşça kaldırıp kısa saçlarımı kulaklarımın arkasına sıkıştırıp "Öyleymiş." dedi kısık sesle. Beynim çorba gibi olduğu için dediğini pek idrak edemiyordum. "Nasıl olmuş peki?" dedim mırıltıyla. Samimi ve içtenlikle "Biranda olmuş. Önce uzaktan hoş gelmiş sonra burnunun dibindeyken ayrı bir iyi ki dedirtmişsin." dedi alnını alnıma yaslarken. Ağzımdan minik bir hıçkırık çıkmasıyla erkeksi kıkırtısı beni şuan jöle kıvamından gaza geçirmiştir. "Ama ben sadece tatlı yapabiliyorum diye düşünüyordum normalde." dememle yüzündeki gülümsemeyle "Kalbim sayende düğün pastası gibi şuan zaten." demesiyle ne olarak anladıysam kahkaha atmam bir oldu. Öyle bir güldüm ki benim gülmeme kocaman gülümseyip gözlerinin içi parladı. "Sen hep böyle, en çok bana gül." *** -EĞLENCE VE ÇITIR ÇEREZ KURGU ARIYORSAN Bİ BAK BENCE!!!

"Bazı insanlar yanlış zamanda doğmaz; doğru kişiye ulaşmak için zamanın dışına savrulur." Bir gün ansızın kendinizi Osmanlı'nın merkezinde bulsaydınız, yapacağınız ilk şey ne olurdu?

Öykü Yakaza Trabzon Limanı'nda bekleyen M/V Deep Ocean gemisine 4. Kaptan olarak atanır ve annesi'nin arkadaşının oğlu Atlas Bozkurt o geminin asıl kaptanıdır. Öykü ise ondan bilgi almak için Atlas'a yazar. Tamamıyla yaz havası veren çerezlik bir kurgu! •Argo İçerir

Okulumuzun göz bebeği, ülkemizin milli gururu ve futbolcusu Yiğit Emir. Serseri hâlleri ve milli futbolcu olması sebebiyle kimsenin ona ses çıkarmaması yeterince sinirimi bozuyordu. Ama benim için bardağı taşıran son damla abim ile kavga edip onu dövmesiydi. #2 Okul #2 Futbol #1 Futbolcu ~~~ Çerezlik lise kurgusu, çoğunluk düz yazı. Çalınması halinde tüm haklar kullanılır. Keyifli okumalar.

Yaseminler karanlık çökünce açar, annemin çığlığı, soluyor gibiydi. Annemin çığlığı, kökünden koparılıyor gibiydi. Yaseminler karanlıkta açmıyordu. On yedi yaşındaydım ve emin olduğum bir şey vardı, yaseminler gece ölüyordu. Ve yine zaman, bana, bir yaseminin gece vakti öleceğini kanıtlamak için işlemeye devam edecekti. Zafer Örge'nin Hazin Hikâyesi.

Çekmece ağır bir sesle açıldı. İçeride sararmaya yüz tutmuş dosyalar, eski reçeteler ve köşesi hafifçe kıvrılmış, diğerlerinden ayrı duran bir zarf vardı. Üzerinde tek bir kelime yazıyordu. Daphne El yazısıydı. Babamın el yazısı. Bilinmezlik ile göğsüm sıkıştı. Zarfı elime aldığım anda kalp atışlarım hızlandı; sanki odanın havası azalmıştı. Açmak istemedim. Bir mektubun insanın hayatını bu kadar kolay ikiye bölebileceğini bilmek, korkutucuydu. Ama içimde bir yer, bunun yıllardır sessizce beni beklediğini fısıldıyordu. Zarfı açtım. Kâğıt titreyen parmaklarım arasında hışırdadı. Kağıtta yazanlar ise şunlardı. "Daphne... Sen bizim kızımız olarak doğmadın."