Üç yıl önce bir gece, İstanbul'un en sessiz sokaklarının ardında bir gölge düştü. Bir kurşun... Bir çığlık... Ve bir anda, herkesin hayatını altüst eden bir ölüm. Ölen kişi, Türkiye'nin yeraltı düzeniyle devlet arasındaki en kırılgan köprüyü temsil eden adamdı. Masa'nın devlete bağlı temsilcisi. Hiç ölmemesi gereken biri. Hiç dokunulmaması gereken biri. Ve herkes o gecenin failini aynı isimde gördü. Kayran Azer Karaoğuz. 🔞 içerikler içerir!

Hiç kapanmamış bir dosya gibiydi Sinem'in geçmişi. Üzeri tozlanmış, adı anılmayan, ama hep orada bir yerlerde duran... O gece acil servise giren yaralıyla birlikte, yıllar önce saklanan her şey bir anda yeniden can buldu. Bir isim... Bir bakış... Ve susturulmuş bir hikâyenin yeniden başlaması. Doğukan, geçmişi sırlarla örülü bir adam. Sessiz, kararlı, tehlikeli. Ateş... Sinem'in çocukluğundan kalan tek iz. Ve Sinem... Yaraları saran ama kendi içindeki yaraya yıllardır dokunmayan bir kadın. Kaybedilen hayatlar, örtbas edilen suçlar, gömülen anılar... Birlikte çözülen bir bilmece değil bu, parça parça açılan bir geçmiş. Her adımda biraz daha yaklaşan tehlike. Her göz temasında biraz daha derinleşen hikâye. Bu bir hesaplaşma. Ve bazı gerçekler, sustukça daha da acıtır.

Bir adım. Bir sır. Ve kaçınılmaz bir başlangıç. Sizi sürükleyip derinlere götürecek bir kitaba ne dersiniz? Atlas ve Umayın hikayesi.

|+18|"Ellerini yarıya kadar Vampirin boğazına sokmuştu . Gözlerinde ufak bir kırpma olmadan, elini sürüklüyerek göğüs kafesine kadar parçalayıp kalbinde durdu onu yerinden söküp çıkardı eliyle sıktığında kalp bomba gibi patlamış her tarafa sıçramıştı . Şahit olduklarım ve gördüğüm manzara dehşetinde ötesinde bir şeydi . Vampirin bedeninden boşalan kan yerde birikinti oluşturmuştu . Birikintinin üstünde yürüyerek ortaya geldi . Eserini yaratırken kana bulanmış elini yaladı ve gözlerini gerçek bir yırtıcı gibi kıstı." *** Yaşamda var olmuş en güçlü evrenlerden biriydi Selmora. Vampirler, kurtadamlar, periler, deniz kızları ve daha nice doğaüstü ırk bu topraklarda hüküm sürüyordu. Selmora'da bir kum tanesi bile büyüyle yoğruluydu. Gücünü Ay'dan alır, ihtişamını onun ışığıyla taşırdı. Masallarda kusursuz, dillerde olağanüstüydü; ama orada yaşam, masallardan çok uzaktı. Bin yıllardır süregelen savaşlar, ezelî düşmanlıklar ve kanla yazılmış ölümsüzlükler... Peki ya kader? Selmora, sonsuza dek böyle mi kalacaktı? Selmora nın kaderini okuyun...

Benim için son adımı attığımda artık çıkış yoktu. Yakalamıştı beni.. Hapsolduğum bir çift siyah göz artık doğrudan bana bakıyordu. - Ne istiyorsun benden? - Ah Karen, tek istediğim o bedenine iyi bakman. Benim güzel taşıyıcım.. Kitabın kurgusu tamamen bana aittir. Konu üzerinden yapılan benzetmeler dışında herhangi bir benzetme kabul edilmeyecektir. Not: Jasper ilk kitabım olduğundan yazım hatası ve mantık hatası vardır.