kendi yazdığım şiirleri topladığım kitap

Gözlerini bana dikerek "Hadi ne bekliyorsun ateşle şu nalet silahı." Elimdeki silahı ona doğrultum yüzümde göz yaşları süzülürken son birkez gücümü toplayıp sadece tetiğe basacaktım ama herşeyin bu kadar zor olacağını tahmin edemiyordum cenk ayağı kalkarak bana yaklaştı silah onun alnının ortasında dururken gülümseyerek dişlerini sıkıp hırçın bir ses tonuyla "Gözlerime bakarken ne görüyorsun ? Korku , nefret , kin yada aşk." Yutkunarak konuşmaya çalıştım ama yapamadım kelimeler boğazımda düğümleniyordu cenk hayla bana bakarak "Bunu yapamayacağını ikimizde biliyoruz çünkü sen bir korkaksın." Bu laf zoruma gitmemişti ama cenk'in iyiliği içinde tetiği çekmek zorundaydım...

Rahip hızlı adımlarla çamların devrildiği yere gidip taşların arkasına baktı hiçkimse yoktu. Rahip korkmaya başladı eleriyle taşlara tutunarak geri gitmeye başladı. Bir an ayaklarının arasında bir şey hisseti bütün vücudu donmuş gibi titredi çığlık atarak tam koşmaya başlayacaken ayakları paltosuna takılıp yere düştü. Vücudunun üzerinde bir şeyler gezindiğini hisseti korkudan hafifçe gözlerini açıp üzerinde gezen şeyin ne olduğuna baktı. Bir kedi gördü ama gördüğü şey onu dağda ürküttü. Çünkü bugüne kadar hiç bukadar siyah ve parlak bir kedi görmemişti gözleri zümrüt yeşiliydi ve tuhaf bir şekilde sanki kedi rahibi tanıyormus gibi bakıyordu.