❝ 𝐠𝐨𝐢𝐧𝐠 𝐜𝐫𝐚𝐳𝐲, 𝐥𝐢𝐤𝐞 𝐢 𝐡𝐚𝐯𝐞 𝐚 𝐥𝐨𝐨𝐬𝐞 𝐬𝐜𝐫𝐞𝐰. ❞ TOM 2 SERII → SSICK ↳ Vivienne Collins miała naprawdę dziwny gust, wyrabiała z mamą dziwaczne ubrania, a jej nadgarstki pękały, gdy za bardzo je przeciążała. Tylko czy aby na pewno? A może ludzie właśnie tak ją widzieli? Dziwną, małomówną dziewczynę w odmiennych strojach? Spotkali się przez przypadek i w interesach, a mimo iż dłonie upaprane miał we krwi, zobaczyła w nim coś czego nikt inny nie widział. Uważała go też za mądrego, z kim mogła wreszcie porozmawiać i chociaż wiedziała, że jest z nim coś nie tak, chciała za wszelką cenę utrzymać tę relację. A to zdecydowanie nie było najlepszym pomysłem, na jaki zdążyło jej się wpaść w ciągu całego życia. ┊ ˚ ｡˚ 🎎 𝙨𝙩𝙖𝙧𝙩𝙚𝙙 → 30.01.2023 𝙛𝙞𝙣𝙞𝙨𝙝𝙚𝙙 → 𝙭𝙭/𝙭𝙭/𝙭𝙭𝙭𝙭 cover artwork: © aiss roman & gamalier bravo; art doll quarterly spring 2014

ten koszmar był tak piękny, że nie chciała się z niego budzić. © shigroisant, 2019 all rights reserved

Jane i Sophie przyjaźniły się przez dłuższy czas. Jednak tragedia, która dotknęła Jane, sprawiła, że obie siebie straciły na kilka lat. Chaos, który owładną ich sercami po swojej stracie, sprawił, że ich życie było pasmem nieszczęścia. Operatorka jednak sprawia, że ich drogi się znów spotykają. Znów są obecne dla siebie. Nowe warunki i inne dramaty nie są gwarancją odnalezienia szczęścia. Jak sobie z tym poradzą?

(polish only, sorry dudes) Niestety niemożliwe jest pisanie w formie bezosobowej, przykro mi. Jesteś asystentką dowódcy w jednostce SCP, która właśnie przypuściła pierwszy w historii szturm na lokację creepypast. Jak sobie poradzisz? Dużo słabego humoru, wulgarnego języka. Jeśli masz na to alergię to bardzo mi przykro. Wiele możliwości wyboru, wiele zakończeń, sporo tego będzie, trzymajcie się dzieciaczki B)

No co tu dużo mówić no

czyli jak ben dostał się do rezydencji slendermana +18

Siedemnasto letnia Sophia popełnia samobójstwo w lesie. Dziewczyna jest na skraju wytrzymałości psychicznej. Po jej śmierci poznaje ludzi tak samo skrzywdzonych przez los. Chociaż martwa wciąż żywa. Przybiera nowe imię i nową rodzinę. Czy Sophia da radę przeżyć w tym złym świecie? Czy narysuje ci trzy kreski na policzku...? #7 miejsce w hororry - 22.08.2017 #3 miejsce w Horrorach - 31.08. 2017 #2 miejsce w Jane - 6.06.2018

Czy wiadome jest kiedy jesteśmy dla kogoś najważniejsi? Czy można wybaczyć komuś ból jakiego doświadczyliśmy?To nie ta­kie pros­te spoj­rzeć, gdy za spoj­rze­niem jest ból. Czas leczy wszys­tko , wszys­tko oprócz prawdy. Ali przeżyła w życiu tak dużo a życie przypomina jej że to dopiero początek. Jednak przyjaźń z mordercą pokazuje jej, że jest dla kogoś ważna. Czy miłość dwóch bardzo niebezpiecznych osób przetrwa? Czy zamieni się ona w wielką grę w której tylko jedno ujdzie z życiem? pozostaję tylko jedno pytanie..."to jak....zaczynamy przedstawienie?" ------ Dziękuję @Wekuso za zrobienie mi okładki *-* jest boooskaaaa

Część I Psychozy. To naprawdę straszny paradoks: umysł zakochuje się w psychozie. Urok zła, tak to nazywam. ~ Michael Greenberg, Kronika szaleństwa Ciało stworzone do walki, umysł spaczony przez Operatora, tak najlepiej można by było określić Vesane. Mimo bycia jego najdoskonalszym projektem, w domu pełnym morderców nie może liczyć na żadne przywileje. Zwłaszcza jeśli okaże się bezużyteczna. Einin myślała, że uwolniła się od zwyczajnego życia proxy. Życie w mieście, nawet jeśli nie było dla niej bezpieczniejsze niż willa ukryta głęboko w lesie, dawało jej swobodę. Poczucie wolności, której tak pragnęła. Bezpieczeństwo, schronienie przed przeszłością i wspomnieniami, których chciała się wyzbyć. Dla zawieszona między światami Lilliane przeprowadzka do Ameryki okazała się najgorszym koszmarem. Mimo upływów lat nie była w stanie się z niego wyrwać. Przyzwyczaiła się do ciągłego cierpienia, czepiając się czegokolwiek, co mogłoby nadać jej życiu sens i zapewnić poczucie bezpieczeństwa. *** #94 creepypasta 27.11.23 - Miły wyniki jak na początek :3 #70 creepypasta 07.02.24 - Dobrze rozpoczęty nowy rok 🖤 #51 creepypasta 13.03.24 - Zapisuje to, jakby te rankingi cokolwiek znaczyły XD #4 creepypasta w 15.07.24 - Jak do tego doszło, nie wiem...