(Unicode & Zawgyi) သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ နှလုံးသားမှာ စိုက်ဝင်နေတဲ့.....ဆူး.....။

ချစ်ခြင်းမေတ္တာဆိုတာ သက်ရှိတွေပေါ်မှာလည်းဖြစ်တည်ခွင့်ရှိသလို သက်မဲ့အရာတွေပေါ်မှာလည်း ဖြစ်တည်လို့ရသည်။ သို့ပေမဲ့ မမြင်ရတဲ့ အရာတွေပေါ်မှာရော ဖြစ်တည်လို့ရသလား။ဥပမာ သေဆုံးပြီးသားလူတစ်ယောက်ကိုပေါ့။ကျွန်မကတော့ သူများတွေမမြင်ရတဲ့ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့တစ်ယောက်တည်းသော လူကိုချစ်နေမိပြီ။ရူးသွပ်တယ်ပြောလည်းခံရမှာပဲ။သူကျွန်မဘေးမှာရှိနေတယ်ဆိုတဲ့အသိက ကျွန်မရင်တစ်ခုလုံးကို နွေးထွေးသွားစေတယ်လေ။

Since 1894 [Myanmar Translation] All credit obviously goes to original author ARTSEOULVK who allowed me to do this.

ချမ်းသာကြွယ်ဝမူတွေနဲ့ဂုဏ်ရှိန်ပြင်းတဲ့ မိုးထိခေါင်မှိုင်း ဟာအိမ်ထောင်ကွဲဖြစ်ပြီးငါးနှစ်အရွယ်သားလေးတစ် ယောက်ရှိပေမဲ့ သားလေးရဲ့ပူဆာမူကြောင့်ညီလေးတစ် ယောက်ထပ်မွေးဖို့အဌားကိုယ်ဝန်ဆောင်လိုက်ရှာခဲ့ပါတယ်...... မိထွေးသားအမိရဲ့နှိပ်စက်မူနဲ့အဖေဖြစ်သူအကြွေးတွေကြားရုမ်းကန်နေရတဲ့ အလှလေး ဒီလွန်းရိပ်နဲ့တွေ့ပြီး သူနဲ့အတူနေကာ ကလေးမွေးဖို့အတွက်ပိုက်ဆံပေးပြီးစေခိုင်း ခဲ့ရာက ဇာတ်လမ်းလေးကဘာဆက်ဖြစ်မလဲ ခ်မ္းသာႂကြယ္ဝမူေတြနဲ႕ဂုဏ္ရွိန္ျပင္းတဲ့ မိုးထိေခါင္မွိုင္း ဟာအိမ္ေထာင္ကြဲျဖစ္ၿပီးငါးႏွစ္အ႐ြယ္သားေလးတစ္ ေယာက္ရွိေပမဲ့ သားေလးရဲ႕ပူဆာမူေၾကာင့္ညီေလးတစ္ ေယာက္ထပ္ေမြးဖို႔အဌားကိုယ္ဝန္ေဆာင္လိုက္ရွာခဲ့ပါတယ္...... မိေထြးသားအမိရဲ႕ႏွိပ္စက္မူနဲ႕အေဖျဖစ္သူအေႂကြးေတြၾကား႐ုမ္းကန္ေနရတဲ့ အလွေလး ဒီလြန္းရိပ္နဲ႕ေတြ႕ၿပီး သူနဲ႕အ

"ကျွန်တော်ကသွန်းငယ်ကိုစိတ်ချမ်းသာအောင်ထားမှာမို့သွန်းငယ်ရဲ့စိတ်ကူးအိမ်မက်တွေကိုအကောင်အထည်ဖော်ရင်ပါရမီဖြည့်ပေးမယ့်လူတစ်ယောက်ဖြစ်ချင်တာမို့ကျွန်တော်နောက်ကိုလိုက်ခဲ့ပါ။သွန်းငယ်" "ကြၽန္ေတာ္ကသြန္းငယ္ကိုစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ထားမွာမို႔သြန္းငယ္ရဲ႕စိတ္ကူးအိမ္မက္ေတြကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ရင္ပါရမီျဖည့္ေပးမယ့္လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တာမို႔ကြၽန္ေတာ္ေနာက္ကိုလိုက္ခဲ့ပါ။သြန္းငယ္" full credit to the artist of the cover photo

(ZawGyi & Unicode) "ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်ရဲ့ အချစ်ဇာတ်လမ်းကို မမွန်ရဲ့အနုပညာ စိတ်ကူး နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး တခြားသူတွေ ရဲ့ ရင်ထဲမှာ စွဲထင်ကျန်ရစ်စေချင်လို့ပါဗျာ.." မမွန်ကိုရင်ဖွင့်လာတဲ့ မောင်လေးရဲ့ စကားတွေအများကြီးထဲက စကားတစ်ခွန်းပါ။ (အကြင်နာမွန်) "ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းကို မမြန္ရဲ့အႏုပညာ စိတ္ကူး နဲ႔ ေပါင္းစပ္ၿပီး တျခားသူေတြ ရဲ့ ရင္ထဲမွာ စြဲထင္က်န္ရစ္ေစခ်င္လို႔ပါဗ်ာ.." မမြန္ကိုရင္ဖြင့္လာတဲ့ ေမာင္ေလးရဲ့ စကားေတြအမ်ားႀကီးထဲက စကားတစ္ခြန္းပါ။ (အၾကင္နာမြန္)

"ကိုကို့ စိတ်အနာတွေဟာ ရရကြောင့်များ သက်သာခဲ့မယ် ဆိုရင် ကိုကို့အနာဂတ်မှာ ပန်းတွေ ဝေစေပြီး ရရ အနာဂတ်မှာ ပန်းတွေ ကြွေရလဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကိုကိုသာ ပျော်မယ်ဆို ပုန်းညက်ပန်းတို့ရဲ့ ဝတ်ဆံလေးတွေလို လေသော့တိုင်းမှာ အတိုင်းအဆမဲ့ ကြွေပြချင်သေးတာ" ^-^ "ကိုကို႔ စိတ္အနာေတြဟာ ရရေၾကာင့္မ်ား သက္သာခဲ့မယ္ ဆိုရင္ ကိုကို႔အနာဂတ္မွာ ပန္းေတြ ေဝေစၿပီး ရရ အနာဂတ္မွာ ပန္းေတြ ေႂကြရလဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုကိုသာ ေပ်ာ္မယ္ဆို ပုန္းညက္ပန္းတို႔ရဲ႕ ဝတ္ဆံေလးေတြလို ေလေသာ့တိုင္းမွာ အတိုင္းအဆမဲ့ ေႂကြျပခ်င္ေသးတာ"

လျှပ်စစ်မီးတောင် မရတဲ့ ဒီဒေသလေးမှာ မင်းနဲ့ အတူရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့တင် ကိုယ့်ကမ္ဘာငယ်က ပြည့်စုံနေပြီ။ လၽွပ္စစ္မီးေတာင္ မရတဲ့ ဒီေဒသေလးမွာ မင္းနဲ႔ အတူရွိေနတယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ႔တင္ ကိုယ့္ကမၻာငယ္က ျပည့္စံုေနၿပီ။ #1 [5.8.20 > 8.8.21]

(စိတ်ကူးယဉ္သက်"သာရေးထားခြင်း၊ ဘုရားလောင်းဇာတ်၊လူမျိုး၊ ဘာသာ၊ဘယ်သူကို၊ဘယ်အမျိုးသမီး၊အမျိုးသားကိုမှထိခိုက်စေလိုချင်းမရှိပါ) {~ဒဿဖုန်းမြင့်} ကိုကို..ကျွန်တော်ကိုတာချစ်ရမည်။ ၀တ္တုထဲကလိုမျိုးသီတာနဲ့တာအဆံူးသတ်ပါကထိုမိန်းမကိုတစ်စစိဖျက်စီးပြစ်မည်။ ကျွန်ုပ်အသက်ရှင်ဖိုကိုကိုကို့တာလိုသည်။ {သီတာမြင့်မော်} ကျွန်မ၏လူ ကို အရိုးနှင့်ကာခါ သွေးစည်းနဲ့၀ိုင်းထားရင်တောင် ကျွန်မအပိုင်ကိုရအောင်ပြန်ခေါ်ထုတ်ပြမည်။ ကျွန်မ ြပီးပြည့်စုံဖိုမောင်လိုခိုင်းနွားတစ်ကောင်တာလိုသည်။ ရာမည-သူတို့ဘာတွေ​ပြောနေတာလဲ့~~

"ကျွန်တော် အခုဘယ်ရောက်နေတာလဲ?" ရေနံချေးဝနေတဲ့ ပျဉ်ထောင်အိမ်ကြီးထဲမှာ မီးအိမ်က အလင်းတစ်ခုပဲ ဖြာကျနေတယ်။ရေဒီယိုလို့ ယူဆရတဲ့ လေးထောင့်ဆန်ဆန် အရာဝတ္ထုလေးထံက ပျံ့လွှင့်လာတာ က သူနဲ့ အတော်လေးမရင်းနှီးလှတဲ့ ၂ဝရာစုလောက်က မြန်မာသံစဉ်တွေ။ ဘေးအခန်းနံရံမှာ ကပ်ထားတဲ့ ပြက္ခဒိန်ကို အကြည့်ရောက်တော့ သူအံ့သြလွန်းလို့ အသက်ရှုဖို့တောင်မေ့လုလု။ တနင်္ဂနွေရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ မြင်ဖူးတဲ့ မင်းသမီးကြီးခင်သန်းနုရဲ့ Young version ညို့အားပြင်း ဓါတ်ပုံက သူ့ကို တဒင်္ကာ ဆွံ့အစေတယ်။ "အခု ...အခု ဘယ်နှခုနှစ်လဲ?" "အို လူလေးမမှတ်မိတော့ဖူးလား?ဒီနေ့က တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်ကျော် ၁ရက် ၁၃၃ရလေ " "ခင်ဗျာ" ရွှေဘီးဆံပတ်နဲ့ ရှေ့က ဘွားတော်ကိုကြည့်ပီး သူ့ခေါင်းတွေ ချာချာလည်သွားသလိုပင်။ ဘာလဲ.. ငါအခု ဝတ္ထုတွေထဲကလို လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်၄ဝကျော်မှာ ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့တာလာ