Üniversiteyi şehir dışında kazanan Gece, bir kız profilinin tıpkı kendisi gibi ev arkadaşı aradığı ile ilgili ilana denk gelir. Profile mesaj atarak karşısındaki kişiyle anlaşır ve yeni hayatının başlamak üzere olduğu şehre doğru yola çıkar. Ancak bir kız profiline sahip olan Uzay, Gece'nin sandığının aksine bir erkektir. İşte macera, karşılaştıkları ilk andan itibaren başlar ve kendilerini soluksuz bir hikayenin içinde bulurlar.

Yalnız başına hayat süren bir kız... Dicle soykan hayatı kadınlar alkol ve para olan serseri bir adam... Barış Karahan ikisinin de ortak istediği tek şey büyük bir villa. eve eşya taşırken elini kolunu sallaya sallaya içeriye biri girdi. ''hey sen benim evim de ne aradığını sanıyorsun.'' sesim gür ve yankılı çıkmıştı o da kaşlarını çatmış ve üstemi doğru yürüyordu ''Ne mi arıyorum? tabi ki evimi inceliyorum asıl senin benim evim de ve gece yarısı ne işin var hırsız mısın yoksa sen?'' | | | şaşkınlıkla ağzım bir karış açılmıştı benim yeni ev arkadaşım bu muydu?!

Olduğum yerde hareketsizce yerde yatan adama bakıyordum. ''Hayır...hayır...hayır b-bu...bu olamaz'' dedim. Ne diyeceğimi bilmez halde şaşkınca yerde kafasından kanlar akan adama bakıyordum. Ben az önce ne yapmıştım? Ellerim , ayaklarım her yerim titremeye başlamıştı. Buz tutmaya başlamıştım. Ben ne yapmıştım. Etrafımda birileri konuşuyordu ama duymuyordum. Kulaklarım kapanmıştı. Beynim bu görüntüyü algılamak istemiyordu. Birinin önüme geçmesini ve kollarıma baskı uyguladığını ve ''tamam...tamam bakma'' diyerek kollarımı okşamaya başlamasını hissetmiştim. Önüme dikilen Bora'ydı. Bora'nın göğsüne bakarak ''Bora ö-öldü mü?'' diye sordum kekeleyerek. Dilim hareket ediyordu ama sanki ben konuşmuyordum. Benim yerime başka biri konuşuyordu. Bora'nın yanına dikilen Savaşla bakışlarım Savaş'ı bulduğunda ''o ö-öldü mü?'' diye ona da sordum. Savaş bilirdi anestezi bölümü okuyordu. Savaş yutkunduğunda gözlerini benden kaçırdı ve başını hareket ettirerek öldü demek istedi. Kabullenmeyerek başımı iki yana sallayarak ''hayır...hayır...hayır bir şey yap Savaş ölmesin... ölemez Savaş lütfen...lütfen'' diyerek Savaş'ın tişörtünü ellerime alarak sıktım. Kendimden geçmiş gibi Savaş'ın göğsüne art arda vurarak ''kurtar onu bir şey yap...lütfen ölemez...b-ben katil olamam'' diyerek yüksek sesle bağırdım. Savaş tepkisizce sakinleşmemi beklediği için elini dahi kaldırmadan sessizce beni izliyordu. Ben katil olmuştum.. BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR .

"ASEL!!" Hırsla arkamı dönüp karan'a bağırmaya başladım. "Buyur fırtına komutan!!" Yanıma gelip bedenimi duvarla arasına sıkıştırdı. "o it herifin bir daha yarasına pansuman yapmayacaksın. Anladın mı?" Çıldıracağım! "Bu benim görevim karan. Tabiki de ona pansuman yapacağım." Hırsla arkamda ki duvara yumruğunu geçirip konuştu. "Pansuman felan yok! Yoksa" Lafını bitimesine izin vermeden sözünü kestim. "Yoksa ne! Fırtına komutan ne!" Gözleri dudaklarıma inerken konuştu. "Yoksa seni çok pis öperim doktor."

Kız karşısına oturan adama baktı şaşkınca halbuki kız olduğunu düşünüp kabul etmişti bu buluşmayı sonuçta aynı evi bir erkekle paylaşamazdi değil mi ? boğazını temizledi ve adama odaklandı "Ben ilanda kız olması gerektiğini söylemistim ama? kusura bakmayın" adam mahçupca gülümseyip ensesini kaşıdı. Kahverengiye çalan kıvırcık olan saçları gözleri önüne dökülmüştü. "Şey..ben eş cinselim" Kadın kocaman gözlerle genç adama baktı. oysa ki ne kadar yakışıklıydı neden eşa cinsel olmayı tercih etmişti ki ? Tercih mi? Saçmaladığını düşündü genç kadın! "O zaman hayırlı olsun. adınız neydi?" "Boran, teşekkür ederim bu eve ne kadar ihtiyacım olduğunu bilemezsiniz" Kadın gülümsedi bilmiyordu ki hayatının bu adam tarafından değişeceğini...

Üniversite okuyan gençlerin ev bakma sürecinde olan olaylar ile başladı her şey...

"Herif beni evden atacak. Yarına kadar nereden bir ev bulabilirim ki?" Kulak misafiri olduğum konuşmayla beraber arka masamda oturan dörtlüye döndüm. Son konuşan kişiye hitaben, "Aslında ben bir ev arkadaşı arıyorum. İsterse-" dememe kalmadan "Olur!" diyip yüzündeki kocaman gülümsemeyle bana baktı. B. Tarihi: 12.10.20