ජීවිතයේ, අපට ජීවය දෙන ආදරණීය ප්‍රේමණීය මෙන්ම වේදනාකාරී මතකයන්ද ඇත. ඒ මතක, හුදෙක් හදවතට ගෙන එන්නේ ජීවයට ඇති ආශාවයි. කඳුලකින් නොසරසා ජීවිතයක්, ප්‍රේමණීය හැඟීමෙන් පුරවාලීමට මිනිසුන් වශයෙන් අප සැවොම උත්සාහ කල යුත්තෙමු. සීමා නැති ප්‍රේමයේ උතුංග දායාදයන් විඳගැනීමට ශුද්ධ වූ ආත්මයන්ගේ ආශිර්වාදයන් සක්වල සෑම ජීවයකටම ලැබේවා! එන්න, අපි ටිකක් දුශ්කර පළාතකට යමු, සාමජයෙන් දුක් ගැහැට විඳි, අපමන බාධක ඉන්ද්‍රකීලයන් සේ විඳදරාගත් සොදුරු ජීවිත රැසක එකමුතුවක් ප්‍රේමයේ නාමයෙන් ආත්මීය සුවය ලබන හැටි දකින්නට. ඉහත්තාවේ බණ්ඩාර වලවුවේ සිට, ඔවුන්ගේ ඇසින් මම, පොඩි ඉස්කෝලේ මහත්තයා...

🍂💔🍂💔🍂💔🍂 හිමි නොවුන නෙතු ඇඳුනු සිතුවම් අරන්... සුසුමක් පුරා හෙව්වෙ ඔය නිල් නුවන්... කඳුලකට අත වනන හදවත කොනින්... මොහොතක් කියා දෙන්න හිනැහෙන වරම්... බෑ මෙහෙම විදගන්න තනියෙන්ම දුක හිරකරන්... මට හරිම පාළුයි මගේ රත්තරන්... හුරතල් වෙවී කනට කෙදිරූ වදන්... මගෙ හිතම පිරවූ එදා... එක වචනයක් වත් කියන්නට තරම්... හිත දෙන්නෙ නැතිවද මෙදා... ආ.දරෙන් දෑත අල්ලන්... අපි එදා උන්නු සෙනෙහේ නමින්... සිනහවී ඉන්න දැන්වත්... ඇයි ඔයා ඉන්නේ නෙතුකැන් පියන්... ... ... ... ... පාළුවේ මාව තියලා දැන්... එපා යන්නෙපා යන්නෙපා... මේ තරම් හීන අතරේ... වැලපිලා ඉන්න බෑ තනිවෙලා... 🍂💔🍂💔🍂💔🍂

ඔයා ද වැරදි මම ද වැරදි කියලා හිතනවට වඩා ලේසී ආදරේ කියන්නේ ආදරේ කියලා තේරුම් අරන් ඉන්න එක..හිතට වහල් වුනු සැබෑ ආදරයක ඔයත් මමත් කොටස්කරුවන් වූයෙමු..🦋

If you know ~, You know.

හුස්ම ගත්තත් ගත්තෙ නෑ වගේ දැනුන මොහොතවල් තිබිලා තියෙනවද ? කොච්චර අවදි වෙන්න ඕනේ වුනත් අවදි වෙන්න බැරි වුණ හීන තිබිලා තියෙනවද ? මගේ කියලා හිතේ කොටලා තිබ්බත් තමන්ගෙ නොවෙන දේවල් දිහා ඈත ඉදන් බලන් ඉන්න වුන හවස් තිබිලා තියනවද ? හිතේ තියෙන හැම බරක්ම වෙන එකෙක්ගෙ පපුව උඩ තියලා ඌව බදාගෙන නිදාගන්න ඕනා වුනත් කොට්ටයක් තුරුල් කරන් හිත හදා ගන්න වුන රැයවල් ගෙවලා තියෙනවද ? කෑගහලා අඩන්න ඕන වෙලත් හැමෝටම පේන්න හිනා වෙලා හිටපු දවස් තිබිලා තියෙනවද ? ඉතින් එහෙම මොහොතවල් එහෙම හවස් එහෙම රැයවල් එහෙම දවස් උබට තිබිලා තියෙනවද ? එහෙම තිබිලත් උබ තාම ජීවත් වෙනවද ? මම නම් මැරිලා දැන් ගොඩක් කල් දරා ගන්නම බැරි තැන

අවිනිශ්චිත හැගීම් ජාලාවක විනිශ්චය