Hilal'in 16 senelik bir yalandan sonra daha büyük bir yalanın içinde yaşamaya başlamasının hikayesidir. Hayat ona acımasız bir şekilde kimseye asla güvenmemesi gerektiğini göstermiştir.

Ufak bir hata... Sadece minicik bir hata benim çocukluğumun katili oldu. Doğduğum gün yapılan o hata, benim 16 yılımı elimden aldı... - |13.03.21|-|20.11.21| - -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır. -inek ince çizgimiz-

Gerçek Ailem ❄ Ailesinin yıllarca öldüğü bildiği minik kız. Kardelen. Abileri tarafından çok sevilen ancak beraber büyüme şansı elinden alınan küçük kız çocuğu. Ne yazık ki yaşadıkları kendisi kadar küçük şeyler değildi. 5 yaşına kadar beraber yaşadığı ailesinden koparılan Kardelen'in elinden alınan tek şeyi kaybolan yılları değildi. Aynı zamanda sesini de almışlardı ondan. Şarkı söylemeyi çok seven kızdan yalnızca ailesi ile olan mutlu anılarını değil sesini de çalmışlardı.

Kapıyı çalıp içeri girdiğimde bütün bakışlar bana dönmüştü. Hiç bozuntuya vermeden arkamdaki kapıyı kapattım ve karşımdaki aileye baktım. Bir kadın yanında bir adam ve benim yaşlarımda üç tane çocuk vardı. Ne yalan söyleyeyim üçü de birbirine çok benziyordu. Sanki kopyala-yapıştır yapılmıştı. Photoshop'ta 'ctrl+c ctrl+v' çekmiş gibiydiler. Peki o sırada bizim yüzde sıfır benzerliğimizin ortaya giriş şekline ne demeli? Aramızda dağlar, genetik uçurumlar ve farklı evrende yaratılmışlıklar vardı resmen. Yan yana oturmuşlardı. Soldaki kulaklıkla şarkı dinliyor, onun yanındaki sadece bana boş gözlerle bakıyor, sağdaki ise telefonuna giriyordu. Bir ara kafasını kaldırdı ve beni süzüp göz devirdi. Sakin olmalıyım, sadece ergen. Onlara bakmayı bırakıp diğer tarafa baktım. Denir ve Demir oturduğu yerden bana bakıyor, anne ve babam da ayakta öylece bekliyordu. Tam Denir ve Demir'in yanına gidecektim ki aklıma gelen şeyle durdum. Onlar benim sunumumu mahvetmişlerdi, Bir de yanlarına gidip onlarla konuşacak mıydım? Tabii ki de hayır! Bana yanlış yapanı affetmezdim... en azından ilk beş dakika! Onlara bakarak gözümü kısıp korkutucu olarak düşündüğüm ama nasıl göründüğünü bilmediğim bakışımı atarak onlardan uzak bir yere geçip oturdum. Doktor boğazını temizleyerek konuştu "Evet, Deniz hanım da geldiğine göre Kayaner ailesinin üçüzleri Eral, Erdal, Erdel bey ve Aydın ailesinin üçüzleri Demir, Denir ve Deniz-" derken doktorun sözünü kestim. Şu isim sıralamasıyla bile Türk dizisi giriş jeneriği yazılırdı arkadaş! "Lan ben üçüz erkekler arasında mı karışmışım!?" ❆ ❆ ❆ -klasik aile kurgusudur!- -küfür ve argo gibi kelimeler bulunmaktadır!- Başlangıç: 02.04.2023

Ne adam bir daha cebinde ezilmiş papatyalar buldu, ne de kız ezdiği papatyaları hatırladı. ❋

Ailesiyle iyi anlaşan Aleda, ailesinin gerçek olmadığını öğreniyor. "Eğer böyle bir karışıklık olsun ya da olmasın, Aleda bizim kardeşimiz. Yanınızda yaşama fikrini aklınızdan silin." 💓 07.08.2025 (?) | biyolojikailem etiketinde 3. sıra

(Gerçek aile kurgusudur) Birinin ölmesini engellerken kendiniz ölümle burun buruna gelseydiniz ne hissederdiniz? Deren, arkadaşının intiharını engellemeye çalışırken düştü çatı katından. Sonsuzluğa kapattığını düşündüğü gözlerini açtığında kendisini yeni bir aile bekliyordu. Tüm yaşamı boyunca yanında olan, düştüğünde kaldıran, gerektiğinde azarlayan abisi onu hatırlamıyordu. Çocukluğunun geçtiği ev ona yabancıydı artık. Hafızasını kaybettiğini düşünen ve onu çok seven bir aileye ise daha çok yabancıydı. ©Tüm hakları saklıdır. Herhangi bir çalıntı durumunda adli işleme başvurulacaktır.

"Sessiz olmalıydım ama kafamın içinde dönen çığlıklardan dolayı bir şey duyamıyordum, Etrafı iyi gözlemlemem gerekiyordu ama zihnimin ardındaki düşlerden dolayı bir şeyleri netleştiremiyordum, Ayağa kalkıp yürümem gerekiyordu ama nereden başlamam gerektiğini bilmiyordum, Çıkışı bulup buradan kaçmam gerekiyordu ama güneş ışıklarıyla karşılaştığım zaman ne tepki vermem gerekiyordu hiçbir fikrim yoktu." ~Liva Yaren AKÇA

Gerçek Ailem. "Kalbi atmaz ama nefeste almaz, Gözlerini açmaz ama yüreği de susmaz, Ruhu hiç kanamaz ama ağlamayı da bırakmaz, Başını çevirip onlara bakar ama gerçek ailesinden haberi olmaz..." Ben Günce KARA, bir kere bile gülemeyen ama kendi derdine de dert demeyen bir insanım. Kalbim kırıktır ama ruhum derli topludur benim, gözüm yaşlıdır ama yerindedir merhametim. "Solan çiçekleri yeniden canlandırmak için onu kökünden koparmak gerek. Bende yeniden canlanabilmek için her şeyi baştan yazmaya karar verdim." Günce KARA. -.- Not: Esinlenilme ya da çalınma durumunda yasal işlemler başlatılacaktır. Kitaba saygı duymanızı rica ederim. :)

Aile sevgisinden uzak ve yalnız bir şekilde büyüyerek, soğuk ve umursamaz birine dönüşen bir genç kız. On sekiz yaşında karşısına çıkan biyolojik ailesiyle, yıllardır ondan esirgenen aile sevgisi ve bağını bulabilecek mi?