Elona, Atina'ya kaçtığını sanıyordu. Oysa Atina onu çoktan seçmişti. Atina... Günahların sahne aldığı, sırların fısıldandığı şehir. Elona burada sadece bir iş arıyordu. Bulduğu şey ise tehlikeli bir adam ve kaçamayacağı bir kader oldu. Ares Kallistratos'un dünyasında aşk bir lüks değil, bir zayıflıktı. Ve Elona, onun en büyük zayıflığı olacaktı. _________ Arkadaşlar kitabım 18+ içeriklidir. Yaşı az olan ve rahatsızlık duyanlar okumasın.

Bir köylü kızı ve askerin yanlış anlaşılmalarla başlayan çelişkili aşk hayatı.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

DİKKAT! Bazı bölümlerde şiddet geçerlidir. Kitaptakı tüm insanlar,kurumlar ve olaylar hepsi hayal ürünüdür. Kitabın tüm hakları bana aittir. Olay örgüsü,yaşananlar,insanlar hepsi zihnimin bir ürünüdür. Çalıntı istemiyorum ve hiçbir yazardan çalıntı değildir. İki karakter tarafından yazılan bölümler içerir. ________ Ben çiçek değildim; dikenleri ile insanın sabrını sınayacak bir güldüm. "İkimizin de sonu aynı gözüküyor." Bana uzatılan ele bir kez daha baktım. "Birlikte yanmaya ne dersin?" Kaşlarımı çattım. "Müneccim misin?" dedim altdudağımı sertçe ısırarak. Sesimde anlam veremediğim hafif kin belirtisi vardı. Dudaklarından çıkmaya çalışan gülüşü bastırmaya çalıştı ama bu sefer de burnundan yüksek sesle güldü. Dişlerimi birbirine bastırarak havada kalan elini yakaladım. Kaybedecek bir şeyim yoktu.

Sezen Aslanoğlu'nun zarif boynu canından çok sevdiği abisi ailesinin saadeti için husumetli ailenin oğluyla evlenmesi gerektiğini söylediğinde ilk kez eğilmişti. Ailesi için üzerine düşen sorumluluğu kabullenmişti ta ki evlenmek zorunda olduğu adamın onu mahveden eski sevgilisi olduğunu öğrenene kadar. Ne yapacağına dair hiçbir fikri olmasa da ne yapmayacağını adı kadar iyi biliyordu. O adamla evlenmeyecekti. Sezen bu evlilikten kendi iradesiyle kurtulamayacağını ve tek çıkar yolunun kendi kontrolü altında yapacağı bir anlaşmalı evlilik olduğunu fark ettiğinde, kartlar yeniden dağıtıldı. Aradığını buldu. Abilerinden borç alıp sırra kadem basan ve aylarca bulunamayan adamı. Kenan'ı. 🖇️ "İndir o silahı abi." Abim beni dinlemeden Kenan'a kilitlenmişken sesimi yükselttim. "Abi indir dedim!" Metin abim kaşlarını çatıp öfkeyle konuştu. "Sana ne oluyor Sezen, geç içeri." Aldırmadım, ona bakmadım bile. "O silahı beline sok ve namluyu indir Oktay, sevgilimi öldürmeyeceksin." "Ne?!" "Ne?!" Omuzlarımı silktim. "Sizi ben tanıştırmak istiyordum fakat siz elinizi çabuk tutmuşsunuz." Abilerimin bakışları üzerime dönmüşken gelen o şaşkın "Ne?!" sesiyle birlikte sinirle gözlerimi yumdum ve üçümüz de ona baktık. O ise bana bakıyordu. Tebessüm ettim. "Sorun değil aşkım," Dedim ölmemesi için beni anlayıp ayak uydurmasını umarak. Hayatlarımızı kurtarmaya çalışıyordum fakat yardımcı olmuyordu. "Bugünün geleceğini biliyorduk artık numara yapmana gerek yok. Buraya kadarmış." Abilerimin şaşkın bakışları karşısında gerçekten zevkle sırıttım, bu kez şaşırtma sırası bendeydi. Son kozumu oynuyordum ve bu kez, elim her zamankinden güçlüydü. Kenan'ı bulmuştum. "Şimdi sevgilimi mezarından çıkarın. Konuşmamız gereken şeyler var."

"Eğer burası benim mabedime giden bir yolsa tapınağım sensin." diye fısıldadı, sesi koyu bir gecenin içinde yankılanan bir dua gibiydi. Onu soluksuz izledim. "Eğer burası benim inancımın sınırlarıysa sen de sorgusuz teslim oluşumun tek sebebisin." Gözleri gözlerime kenetlenmiş, elleri tenimde sabırsız bir sabırla bekliyordu. "Eğer bu bir inanışsa benim taptığım sensin." ❝Bana aşık olma, bana aşık öl. ❞

❛Bir yarayı iyileştirmek, onu tanımakla başlar.❜ Gerçek hayat hikayesi. 💎⛓️ Masal, çocukluk arkadaşı Ayaz'a duyduğu saf aşkı kalbinde büyütürken, 16 yaşında ona açılmaya cesaret eder. Ancak Ayaz, onun hala küçük olduğunu, aralarında bir şey olamayacağını söyleyerek Masal'ı geri çevirir. Bu reddediliş, Masal'ın iç dünyasında derin bir yara açar ama yine de içinde bir umut taşır. Zamanın onun lehine işleyeceğine inanır. İki yıl sonra Masal, 18. yaş gününü büyük bir partiyle kutlarken, yıllardır içinde sakladığı sevgisinin boşuna olduğunu acı bir şekilde fark eder. Kalabalığın arasında Ayaz'ı, başka bir kızı öperken görür. O an, tüm çocukluk hayalleri yıkılır. İçindeki sevgi yerini büyük bir hayal kırıklığına ve öfkeye bırakır. Partiyi terk eder, nereye gittiğini bilmeden yürümeye başlar. O gece, yolunu kaybettiğinde ise hayatı tam anlamıyla değişir. Karanlık bir sokakta karşılaştığı bir adam tarafından tacize uğrar. Ne yazık ki bu olayın izleri, ruhunda ve bedeninde kalıcı yaralar bırakır. Masal, eski neşeli benliğinden hızla uzaklaşırken, içine kapanır ve kimseye yaşadıklarını anlatamaz. Her şey üst üste gelirken, Ayaz'ın ülkeyi terk ettiği haberini alır. Yıllardır ona duyduğu aşkla, acısıyla hesaplaşamamışken, Ayaz'ın artık çok uzaklarda olması, Masal'ın kalbinde daha büyük bir boşluk yaratır. Kendini tamamen yalnız ve yarım hisseder. Ancak hayat, Masal için hâlâ bitmemiştir. Acılarının içinde kaybolacak mı, yoksa küllerinden doğmayı mı seçecek? Geçmişin izleriyle mücadele ederken, Ayaz'ın yıllar sonra ansızın geri dönmesi, Masal'ın küllerini yeniden alevlendirecek midir? Bu hikâye, kırılmış bir masalın, acıdan doğan bir gücün ve aşkın en sert yüzüyle hesaplaşmanın romanıdır.

•Mafyanın zoraki aşkı "Beni asla sevmeyeceksin, dokunmaycaksın değil mi, Arya?" dediğinde başını 'hayır' anlamında salladı. Hayatını mahveden adamı ne sevmek, ne de dokunmak istiyordu. Amir Arayanın yanından yataktan kalktı. Parmaklarını saçlarının arasından geçirip gözlerini açıp kapadı. Avuçlarını yüzüne bastırdı. Hızlıca makyaj masasına yürüyüp üstündekileri yere fırlattı. Hırsını alamayıp aynaya yumruk geçirdi. Sevdiği kadının onu sevmemesi canını çok yakıyordu. O gecenin yaşanmasını istemezdi ama sevdiğine dayanamıyordu. Onun ruhuna, bedenine her zerresine sahip olmak istiyordu. Kadınına dokunduğu gibi onun da ona dokunmasını istiyordu. Bedeninde sevdiğinin sıcaklığını hissetmek istiyordu. Ama sevdiği onu sevmek için hiç çabalamıyordu. Belki çabalasa severdi. Aşkını hissederdi... Ama çabalamıyordu. Oysa o kadın ecelle nişanlıydı!🗿

"Bu kafeste kaybetmek ya da kazanmak diye bir şey yok." Turan, purosundan çektiği zehirli nefesi dudaklarının arasından ağır ağır salarken sesi keskin ve toktu. Duman, rahatsız edici sarı ve sönük ışığının altında kıvrılıp dağıldı. "Bu kafeste.." Diye devam etti sonra. "Yalnızca hayatta kalanlar ve ölenler var." İzan başını istemsizce sağa çevirdi. Bahsi geçen kafes olduğu yerde duruyordu. Demir telleri zamanla kararmış, darbelerden olsa gerek eğilmiş, yer yer paslanmıştı ama asıl izler soğuk mermer zemindeydi. Silinmişti, temizlenmişti ama tamamen yok olmamıştı. Bir anlığına düşündü. Kaç adam bu tellerin içinde yere düşmüştü? Kaçı kalkamamıştı? Kaçının adı bile anılmamış, sadece bahis kağıtlarında bir sayı olarak kalmıştı? Birkaç züppenin cebine para girecek diye kaç hayat burada yarım bırakılmıştı? Hayatta kalanlar ve ölenler. İzan yutkundu. Burada kazanmak, galip gelmek değildi. Burada kazanmak, alkış almak değildi. Burada kazanmak bir sonraki nefesi alabilmekti. 🔗🔗🔗 ❗️Olaylar tamamen hayal ürünüdür. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. Geçen kişi ve kurumların gerçekle bir alakası yoktur. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. ***TÜM HAKLARI BANA AİTTİR.