Opowieść Drarry. Dwoje największych wrogów zakochuje się w sobie. Niegdyś pozabijali się gołymi rękami. Teraz kochają się ponad życie i żaden nie pozwoli, by ktoś skrzywdził drugiego. Jeśli interesują cię historie w tym typie, to idealna książka dla ciebie.

~~Julia x Kacper~~ To będzie coś innego... ❤️ ~~~~~ - pewnego dnia łzy wrócą do tego kto ci je spowodował.... -ale ja nie chce żeby on płakał.... ~miłego czytanka~ 💕

historia dziewczyny z problemami w domu i w rodzinie, która zakochała się w "nieodpowiednim" chłopaku a tu wrzucam mój ulubiony fragment: ~Zapatrzyłam się w jego, piękne, zielone oczy. Wyglądały ślicznie, były też trochę niebieskie i szare. Miały w sobie dużo emocji, których on ewidentnie nie pokazywał. Widziałam w nich lazurowe morze z moich snów, pełne nadziei i spokoju. Stał bez ruchu, bez emocji. Był opanowany. Wydawał się zmęczony, może nie wysiłkiem fizycznym, lecz psychicznym. - Wszystko dobrze? - zapytałam trochę zmartwionym głosem. - To ja powinienem o to zapytać - na pozór, odpowiedział łagodnym i opanowanym tonem głosu. - Tak, tak jest lepiej - uśmiechnęłam się subtelnie. - Ale ty... wszystko w porządku? Jego oczy się zaszkliły, pojawiły się w nich łzy, które chłopak za wszelką cenę chciał ukryć. Było też wyraźnie widać ból i tęsknotę. Przytuliłam go. On po chwili oddał gest i wplótł rękę w moje włosy, a druga mnie do siebie przytulił. Te oczy skrywają sekret, ogromny sekret, o którym nikt nie wiedział.~ mam nadzieje ze wam się spodoba, miłego czytania <33

Bee i Noah byli nierozłączni. Oboje lubili kwaśne żelki i długie spacery po plaży. Z największa czcią celebrowali własną tradycję i naiwnie wierzyli, że mogą zatrzymać czas. Nazywali się najlepszymi przyjaciółmi, dopóki los nie zdecydował, że wystawi ich relację na próbę. Po czterech latach rozłąki zaczynają wątpić, że kiedykolwiek mieli ze sobą coś wspólnego, a szansa, że po wszystkim będą potrafili zamienić ze sobą zdanie, nie skacząc sobie przy tym do gardeł jest coraz mniejsza. Co może się wydarzyć, gdy Noah wróci do Kalifornii, a Bee zrozumie, że nie jest już tym samym miłym chłopakiem, którego znała? Autorką projektu okładki jest Ania Jamróz ❤️

Mocno opisowe sceny 18+ Mam na imię Kate i nigdy bym nie przypuszczałem, że mogę zostać uprowadzona przez krwiożercze wampiry by być przekąską na ich krwawej uczcie! To tego jej gospodarz okazał się nie kim innym jak samym władcą ciemności przed, którym kłaniały się trwożliwie wszystkie potwory. Czy uda mi się przetrwać? Czy też na zawsze pochłonie mnie ciemność w ramionach mrocznego króla nocnych potworów?

Inność? Czy to coś złego? Czy mam się tego bać? Główna bohaterka od zawsze była inaczej traktowana w świecie ludzi, lecz gdy trafia do Nereste jej życie nabiera lekkich barw, lecz czy to pozwoli zmienić jej dany los, kończący życie dziewczyny? Czy historia ciągnąca się od wieków, ponownie zatoczy błędne koło?

Dziewczyna o imieniu Olivia, kiedy była małą dziewczynka marzyła by zakochać się w wampirze. Teraz ma 19 lat i nie wierzy w wampiry. Pewnego dnia w clubie poznaje chłopaka, który ja porywa. Okazuje się ze jest wampirem. Ma on brata który zakochuje się w Olivi. Ona jednak jest oburzona i obojętna.

Moja historia rozpoczyna się wyśmienicie. Nazywam się Amelia Collins. Jestem zwyczajną dziewczyną. Mam 19 lat i staram się czerpać z życia jak najwięcej. Wszystko się jednak zmienia pewnej nieszczęsnej nocy, podczas której znalazłam się w złym miejscu i czasie. Nocy, w której zostałam porwana. ________ Jest to moje opowiadanie. Nie kopiować!1 Najwyższe notowania: #1 w "o wampirach" DZIĘKUJĘ! ;D

Byłam zwykłą dziewczyną, jak każda inna. No właśnie. Byłam. Wystarczył jeden dzień, aby całe moje życie zmieniło się o sto osiemdziesiąt stopni. Nikt mnie nie uprzedził. Nikt nie spytał. Bez zgody zostałam wciągnięta do o wiele bardziej niebezpiecznego świata. Nie zostałam ostrzeżona. Nie byłam gotowa. Nikt nie mógłby być. Coś więcej niż los chciało żeby to wszystko trafiło na mnie. Zostałam porwana przez bestie, która nie powinna mieć prawa bytu. Wampira. „Prycham rozbawiony jej reakcją. Podchodzę do niej, dzieli nas już tylko kilka centymetrów. - Jeszcze nie zrozumiałaś? - szepczę, pochylając się do jej ucha. - Jesteśmy sobie przeznaczeni. Do dziewczyny dociera nagle z kim ma doczynienia. Nie próbuje już ukrywać swojego przerażenia. Słyszę jej szybki urwany oddech. W jej głowie pojawia się myśl o ucieczce. Jak najdalej ode mnie." Dziękuje że jesteście! ❤️ Najwyższe Rankingi #1 wampiry #1 dziewczyna #1 przygodowe #1 smutek #1 opowiadanie #2 sekret #1 wybór #1 zazdrość

Carmen znalazła się na polanie w niewłaściwym czasie - a przynajmniej tak myślała. Młoda wampirzyca nie zdawała sobie jednak sprawy, że ten niewłaściwy czas popcha ją wprost w ramiona przeznaczenia, a konkretnie Alfy Richarda - jej przeznaczonego. Wampiry i wilkołaki od lat są największymi wrogami, ale oni nie mają zamiaru rezygnować ze swojej miłości. W końcu to przeznaczenie ich połączyło, więc obydwoje nie mają tu za dużo do gadania. Fragment: "- Nie będę powtarzał, do cholery. Jeżeli tego nie zrobisz, bez wahania cię zabiję - warknął w moją stronę. Jak prawdziwy wilk. A na mojej skórze pojawiły się dreszcze. Czy mi się to właśnie spodobało? Zawsze uważałam się za osobę silną, o silnym charakterze i trudną do zmanipulowania. Teraz jednak moje wcześniejsze przemyślenia zostały solidnie zachwiane, a to dlatego, że jego władczy głos działał także na mnie. Kolejny raz poczułam się jak w tym głupim śnie - moje ciało mnie zdradzało, dlatego nieśmiało podniosłam głowę i zaczęłam sunąć wzrokiem po jego sylwetce aż nie dotarłam do brązowych, błyszczących oczu, w których widziałam swoje odbicie, a to było zdecydowanie ładniejsze niż odbicie w lustrze! Były przepiękne. Takich oczu nie da się zapomnieć, będą mi się śniły po nocach! Zawiał silny wiatr, zagwizdało mi w uszach. Ten cholerny zdrajca najpierw odgarnął moje włosy z twarzy, a następnie ściągnął całą perukę. Cholera jasna! Teraz wszyscy mieli widok na moje fioletowe włosy. Nie wiem, dlaczego, ale jeszcze raz spojrzałam na Alfę. Oboje patrzyliśmy sobie w oczy. Nagle ogarnął mnie dziwny spokój. Jego tęczówki z brązowych, zmieniły kolor na krwiście czerwony. Dwa wilkołaki puściły mnie, a z ust Richarda wydobyło się tylko jedno słowo: - Moja! Cholera, a co z moimi soczewkami!?"