Külkedisinin prensese değil, Anka'ya dönüşme hikayesi. Sonsuzluğa kanat çırpan otuz kuşun öyküsü.| Elena'nın hayatı, ruhu farklı bir boyuta çekilene dek; ev, iş ve ailesini kaybettiği yangını gördüğü kabuslardan ibaretti. Samantha; tanımadığı bir kız odasında bir anda ortaya çıktığında, kahinlerle birlikte yok olan cennet kuşunun da aynı anda ortaya çıkmasının tesadüf olmadığını biliyordu. Odasındaki o kız, üç yüz yıl aradan sonra gelen ilk kahindi. Elena, Orién ülkesindeki büyücüler, element büyücüleri ve element sahiplerinin asker olabilmek için eğitim gördüğü Doğu Lermont'a gittiğinde, kendini hiç beklemediği olayların içinde bulur. Lermont'ta, tüm öğrencilerin katıldığı Lermont Oyunları'nın da alevlendirdiği bir güç savaşı vardır. Ancak bu onun en küçük sorunu bile değildir çünkü geçmişte ayaklanma çıkararak birçok kişinin ölümüne neden olmuş isyancılar yeniden harekete geçmiştir. Savaş kapıdadır ve savaşın seyrini değiştirebilecek tek kişi olan Elena, kahin olduğunu herkesten saklamak zorundadır. Özellikle de Doğu Lermont'taki hainden. "Unutma Elena. Orién'de yanından uçup giden bir kelebek bile hayatını baştan aşağı değiştirebilir." BAŞLANGIÇ: 20.02.2014

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.

Yetiştirme yurdunda büyüyen Sedef, bir gece kimsesiz yirmi dokuz çocukla birlikte "damgalanır".Artık bu kimsesiz çocukların tamamı Yarasa'dırve damgacıyı gören tek çocuk Sedef'tir.Sedef, o gece yaşananlardan sonra yurttankaçarak sokaklarda yaşamaya başlamış ancakkötü şans peşini bir türlü bırakmamıştır. # *ALINTILAR* #

Hissediyorum bayım.Gökyüzü mezarlığı yıldızlara ağıt yakmış. Her gece denizde boğulmaya gelen iki ruha tanıdık geliyor. Biten gecelerin sabahında bir gün gelecek ve gözlerini her açtıklarında hikayeler el değiştirecekti... Her bir kişi yapbozun parçaları olacak, sahne sırasıyla oyuncularla dolacak. 1,2,3,4,5...derken ışıklar kapanacak, sahne bitecek ve kendi oyunlarının seyircileri olacaklardi. Her sahneye çıkışlarında kâh ağlayacak kâh başarılarıyla gülecekler, kendilerine... Çıkmazları deniz olacak sanırlardı. " Oysa denizlerde sükunete eriştiğini söylerlerdi acılarını nereye sığdıracaklarını bilmeyenler." demişti. Bazı geceler yıllar sürerdi rivayetlere göre. Sabahlar geç kalırdı ve hep geceler ağlardı acı çeken ruhların kâhrına. Sonu olmayan kabusun içinde sürüklenen acıları vardı, gönüllerine sığmayan mutlulukları, ve cevabını bulmaya çalıştıkları soruları vardı, birde onlardan kalan mektuplar... Dalgaların senfonisi kulaklarından hiç eksilmeyecek, pencerelerin ardından can çekişecekler, kendi senaryolarını sevdiklerine yazdıracaklar sonlarını oluşturmasını eşsiz bir tabloyu izler gibi izleyecek ve bundan acı bir keyif aldığını hissetmeyecekler. Herkes kendi hikayesinin başrolü olacak dans edecek ve sahnede volta atarken aniden perde kapanacak oyun bitecek. O eşsiz tablo son bulacak ve ardlarında bir kişi kalacak. Bir ruh gülümsüyor derinden. Bir çehre ağlıyor en güçlü olanlar arasından.

"Karanlıklar yok olmaya mahkumken yıldıza dönüşmek ukteydi..." Karlarla dolu mutluluk üzerine kurulmuştu Alsiamus. Tüm mutluluklara ev sahipliği yapan gezegendeydiler. Mutluluklar herkesi bulurken mutsuzluk sadece iki kişiye mahsustu ya da şimdilik öyleydi. O gece küçük çocuk minik elini uzatıp "Hissediyor musun?" diye sordu o küçük saf kıza. "Hayır Sirius." diye yanıtlamıştı. Herkes mutlu ama onlar diye içinden geçirdi ama diye yineledi tüm çaresizlikler içersinde. " Ya mutsuzluk olsaydı..." diye düşünürken aklına o konuşma geldi. "Hissediyor musun?" "Hayır." ~Sirius Ve Alnilam' Hadi içeri alayım sizi artık bizdensiniz :')

"Verdiğim acıyı silebilmek için her bir saç telini öpmek istiyorum," dedi. Önce nefes almayı bıraktım. "Ama bazen öpünce de geçmez," dedi. Buz kestim. ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR VE GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlanma Tarihi: 21 Mayıs 2017 Maça Kızı 8, üç kısımdan oluşan bir seridir; hepsi bu kitap altında toplanacaktır.

"Çocukluğumuz tohumumuzdur," diye fısıldadı Sırtlan'ın kül olan kalbi. "Tohumumuza kim su verdiyse o şekilde büyür ve yetişiriz." EMARE serisinin, birinci kitabı Sarmaşık, ikinci kitabı Pusula ve son kitabı Maske bu başlık altında toplanacaktır.

Bir mahalle hikâyesidir.

Pars'ın tanıdığı ve içinde var olduğu, Sara'nın tanımadığı ve içinde yok olduğu bu karanlıkta ikisinin yolları kesiştiğinde, karanlık hiç bu kadar acımasız ve tehlikeli olmamıştı.Sara'nın karanlıkla tanışması büyük bir savaşın başlamasına neden olurken Pars hükmettiği karanlıkta kaybolmaya başlıyordu. ©️▫️KİTABIN İÇERİĞİ▫️©️ Pars İspanya'da yaşayan, iş adamı görünümlü bir mafya lideridir. Türkiye'ye bir iş ziyareti için geldiği sırada başka bir mafya liderinin ölümünden sorumlu tutulur. İspanya'ya geri dönemeyen ve peşindeki komiserden bir türlü kurtulamayan Pars, tek çareyi komiserin kız kardeşi olan ünlü avukat Sara'da bulur. Sara'yı avukatlığını yapması için karşı konulmaz bir şekilde tehdit ederek ıssız bir adada kendisine ait mülkte dava gününe kadar tutsak eder.

İstanbul böylesini daha önceden hiç görmemişti; Korkunç bir salgın insanları birbirine karşı vahşiliğe teşvik ediyor. Kulağa şaka gibi geliyor, değil mi? Diğer herkes de ilk duyduğunda öyle sanmıştı ki insanlar sokak ortasında katledilmeye başlayana kadar. Hastalıklılar enfekte olmayanlara saldırıyor, onları parçalarına ayırıp organlarını yiyordu. Bu dehşetin karşısında Koray, İstanbul'un karantinaya alınacağının haberiyle ailesini kurtarıp karantinadan kaçabilmek için yollara düşer fakat hiç bir şey istendiği gibi gitmez. Şimdiyse Koray, aynı onun gibi hayatta kalmayı ve bu kâbustan kurtulmayı isteyen bir avuç insanla baş başa kalmıştır. Tam umutlar tükeniyordur ki ekip, telefonlarına aldıkları gizemli bir mesajla karantinadan çıkabilmenin bir yolu olduğunu öğrenir ve böylelikle zamanla yarış başlar. Hastalıklı yabanileşmiş insanlarla dolu sokaklar hiçbir şekilde güvenli değildir ve tek bir ısırık, yolculuğun sonu demektir. Ölümün sadece iki dişin arasında olduğu bu dünyada Koray ve ekibi, karantinadan sağ salim çıkabilmeyi başarabilecek midir?