Yıllar cömert değil... Yıllar ikisinden çok şey almıştı. Yankı, ebediyen sönmeyecek kırk mumla altı senedir yaşamaya çalışırken, üzerine bir kırk daha ekleyen bir adama âşık olmuştu... Egemen, çocukluk aşkı olan Selin'in onu üç sene önce kariyeri uğruna terk etmesinin ardından, çocukluğunun yalan bir aşk oyunundan başka bir şey olmadığını ağır bir süreçle yüzleşirken, bilmesine rağmen Yankı'nın aşkına bakar görüyordu. İsimsizce, hiç istemediği birine yani Selin'e dönüştüğünün farkına varıyordu yavaşça... "Söylesene... Birbirimize çok mu geç kaldık?"

Emir'in hayatındaki ihanetlere bir yenisi daha eklenirken, Serçin onun bütün dağılmış parçalarını toplamaya, kendi babası yüzünden takımdan atılmaması uğruna cesurca savaşmaya hazırdı... "Yarın bu hâlde maça çıkamam. Olmaz. Baban beni takımdan atacak biliyorsun değil mi?" "Atamayacak" "Ne var aklında?" Diye sordu merakla "Maçı iptal edeceğim" "Ne?" "Serüven başlıyor...

Portakal saçlı bir kızla asil prensin öyküsü...