Uluslar arası bir turnuva sırasında bileğinde oluşan şidetli acı nedeniyle son atışı yapamaz ve her en büyük tukukusu olan basketboldan uzaklaşmak zorunda kalır... Aradan geçen bu 3 yılda kendi olmaktan çok uzaklaşır. Zorlu tedavi süreçlerinin yanı sıra, karakter bakımından da oldukça değişir. O, azimli, savacı, attığı her baskette sevinci gülüşü meşhur, kahkahası salonu doldurun Pusat yoktu... Gitmişti... Yerine soğuk, yüzlü, buzdan duvarlar örmüş, ciddi, ifadeli nedir konuşan somurtkan biri geldi... Peki ya aşk? Ona kaybettiklerini geri verecek mi?..

Mercan, doğum günü kutlaması için gittiği mekanı hafif karıştırdı. Yani biraz. Yani... kocaman bir yanlışlık yaptı. Kendi doğum gününü başkasının evinde kutladı. Pasta, mumlar, dans... ve bolca sarhoşluk. Ertesi sabah uyandığında, tanımadığı bir dairenin salonunda buldu kendini. Boş zannettiği o daire, çoktan Pars'a satılmıştı bile...

"Sana olan aşkım beni darmaduman etti yine arda bakan oldum...

Emir'in hayatındaki ihanetlere bir yenisi daha eklenirken, Serçin onun bütün dağılmış parçalarını toplamaya, kendi babası yüzünden takımdan atılmaması uğruna cesurca savaşmaya hazırdı... "Yarın bu hâlde maça çıkamam. Olmaz. Baban beni takımdan atacak biliyorsun değil mi?" "Atamayacak" "Ne var aklında?" Diye sordu merakla "Maçı iptal edeceğim" "Ne?" "Serüven başlıyor...

Portakal saçlı bir kızla asil prensin öyküsü...