Kaderi asırlar önce yazılmış çorak topraklarda vatanı için mücadele eden iki yüreğin hikayesi. Bu kitapta bahsi geçen her şey tamamen hayal ürünüdür. Asker&öğretmen kurgusu.

YN: İlk 10-15 bölümdeki saçmalıklara takılmayın lütfen. Düzenlenecek. Vatanını seven, bir kadını nasıl sever? Bu cümle öylesine bir cümle değildi. Bu cümle benim hayatımdı. Lisedeydim. 17 yaşında bir genç kız. Sonra onu gördüm. Gülüşünü keşfettim. Tamam, dedim. Kapatın ışıkları gidiyoruz. Ama fark ettim ki benim ışığım oydu. Beni onu asla kapatamazdım, söndüremezdim. Özellikle şu 5 ayda anladım. O 5 ay... Benim için önemliydi. Hem de çok fazla. Ama onun için aynı şeyi söyleyemezdim. Ben onu ne de olsa terk etmiştim. Tabii ona göre. Hayır, sevgilim. Önümüzdeki engeli kaldırmak için gittim. Poyraz Göktuğ Alkan... Adının her harfine ömrümü adadığım adam, Poyraz'ım... Umarım beni özlüyorsundur. Çünkü ben seni hep özledim. Nare'n hep sana geleceği günü bekledi. *Küfür içerir*

kitap kapağı degişti. yarı texting asker kurgusudur. is kokan bedeni onu kendisine çekiyordu. kalbi vatan için atan bir adam, kolunu bir süikastta kaybeden genç bir kız. 🇹🇷 "Kimsin küçük kız?" Sessizce Fısıldamasıyla yutkundum. Kapılmamalıydım. Bu oyunun sonunda Üzülen tek kişi ben olucaktım... " Ben yan yurtta kalan, kimsesiz bir kızım..." Yutkundu. Sessizce bekledim. " Bana kim olduğunu söyle..." " Beni bırakır mısın gitmek istiyorum." " Bana kim olduğunu söylersen bırakırım." " Naz..." Dedim. Gözlerimi gözlerine Dikerek, yüzümün her noktasında gezdirdi. Ama maskem Olduğu için sadece gözlerim gözüküyordu. o, ise gözlerime Birisini arıyormuş gibi bakıyordu. " Naz... Gözlerin çok güzel. Tıpkı Onunki gibi..." Dudaklarını ısırarak Geri çekildi. " Bu gözler bana çok Tanıdık geliyor." " Birisiyle Karıştırmış olmalısın. Benim gitmem Lazım." Kolumu o'na göstermemeye Çalışarak tam ilerleyecekken Korktuğum o cümleyi söyledi.Duyduğum kelime ile olduğum yerde Çakılı kaldım. " Sen o'sun..." devamı kitapta... not; bu kitap tamamen benim hayal gücüme bağlıdır. hiçbir kurum ve kuruluşlarla bir bağlantısı yoktur. Yazım tarihi: 15.02.2023 Yayın tarihi: 23 Şubat 2023 ©Tüm hakları bana aittir. Alıntı veya çalıntı Halinde gereken işlemler yapılacaktır. Kitap konusu, karakter adları bana aittir. Esinlenmeyiniz!

Kitap olduğu için ilk üç bölüm hariç diğer bölümler yayımdan kaldırılmıştır. Bir güneşe hayrandım bir de onu gölgede bırakan ay yıldızlı bayrağa. Ya sarı saçlarım toprak kokacaktı ya da mavi gözlerim kana bulanacaktı. Bordo prensesin vatan aşkıydı benimkisi. Omzumdaki her bir yıldız gökyüzünden düşerek kalbime yuva yapmıştı. "Sandım ki gidersen yaralanmazsın. Sandım ki gidersen bağlanmam. Dedim ki giderse acımaz. Gitseydin ya Bahar. Başka bir herifin elini tutmasından daha az acırdı canım." PALA & GÜNEŞ "Ölüm bize masal gelir." (Bu kitaptaki her şey hayal ürünüdür.) #1 güneş 27.04.2021 #1 askerikurgu 28.06.2021 #1 pala 28.06.2021 #1 bordobere 01.08.2021 #1 kadınasker 01.08.2021 #1 özelkuvvetler 04.09.2021 #1 romantik 05.10.2021 #1 gölge 04.03.2022 26.10.2020

"Onu yaşatmak için ufacık da olsa bir ihtimal olsaydı, sen o ihtimal için canını verirdin. Yerin yedi kat dibinde de olsa o ihtimali bulur çıkarırdın oradan." "Çıkarır mıydım sahi?" "Çıkarırdın tabi.. Sen Zakkum'sun. Kökleriyle yeraltında, çiçekleriyle yeryüzünde hüküm süren.." "Ama zehirli.. Zehirliyim ben Çağan." dediğimde nefesini tuttuğunu duydum. Sanırım bunun sebebi ona ismiyle hitap etmiş olmamdı.. Bu ilkti ve son olacaktı. Eğer hatırlatacak olursa, sarhoşluğumun üzerine yıkabilirdim bu ayrıntıyı. "Senin zehrin, yalnızca düşmanlarına." dedi kararlılıkla. Başımı omzundan kaldırıp yüzüne baktım. "Bir de bana." dedi burukça gülümseyerek. "Hak edene diyelim o zaman." dedim gözlerimi devirip. Oysa asla değildi.. Gerekirse kendime akıtırdım tüm zehrimi ama ona zerresini bile değdirmezdim. Not: Başlamadan önce 'Gecenin En Doğusu'nu okumanız; Zakkum'u sizin için daha anlaşılır kılacaktır. -Bu hikâyedeki kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.

Yüsra, ömründe ilk kez ağabeyinden gizli bir yola gitti. Üstelik, oldukça riskli bir yola... Görev icabı sınırda bulunan askerlere yardım eli olmak için yazdığı dilekçe kabul edildi. Yüsra, ilk görev yeri olarak sınıra komşu bir köyde, askerlerin daimi Hekimi olmak için göreve başladı. Tozpembe iyilik hayalleri buraya kadardı. Vahşeti, sefaleti ve savaşın en derin yaralarını ilk elden tecrübe etti. Ayrıca kader onun önüne burada, seneler önce ağabeyi tarafından reddedilen adamı da çıkardı. Şimdi genç bir çocuk değildi. Yüsra'ya hiç ama hiç aşık değildi. Affedici değildi. O merhamet dolu çocuk gitmiş, yerine savaş yaralarıyla dolu, ondan ve tüm insanlıktan nefret eden Assubay Tugay kalmıştı. Ayrıca, Yüsra'yı yakınında istemiyordu. Onu bu görevden men etmek için tüm silahlarını kuşanıyordu...

"Masalda da gerçekte de kalbi olmayan bütün kızların adı Gökçen'dir..." . . . Kapak: @birkadehsevgi- 🦋🖤

... "Yakamozlar ne zaman parlar biliyor musun?" diye sordu bu kez. "Bilmiyorum." "Saldırı altında olduklarını düşündükleri zaman. Peki bu ne demek biliyor musun?" "Hayır, bilmiyorum." "Eğer bir tehdit görürsem ya da sezersem, parlayacağım demek. Kapat gözlerini Lâra, ben buradayım. Yanındayım. Eğer gerçekten ihtiyacın olursa senin için parlayacağım, söz veriyorum. Seni asla karanlıkta bırakmayacağım." "Ama bu.. Bu sadece bugünü kurtarmaz mı?" diye sordum hüzünle. Gerçekten de artık güvende hissediyordum kendimi. Karanlık o kadar da çekilmez ve korkunç gelmiyordu şimdi. Keşke hep yanımda olabilseydi. "Keşke hep dokunabilsem yakamozlara." diye mırıldandım kendi kendime. "Yakamozlara.." diye yineledi beni.. ...

Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"