Karşısında gerçek ailesi vardı.Ama nefretle bakan dört erkek vardı.Sadece bir tanesi nefretle bakmıyordu sanki beni inceliyor beni tanımak istiyor gibi bakıyordu ama sorun şu ki umarım benim ailem değilsinizdir çünkü ben aile istemiyordum.

Hümeyra kendi halinde normal tesettürlü bir kızdır. Arkadaşının verdiği numarayı kendi sınıf arkadaşı sanırken gerçekte o numaranın okulun zorbasına ait olduğunu nereden bilebilirdi ki? HELAL ÖDEV...

İnsan her yara aldığında daha çabuk iyileşir mi gerçekten? Yoksa o yaralar zamanla sadece daha derine mi işler? Acı, yalnızlık ve bitmek bilmeyen karanlık... Bunlar büyürken bana eşlik eden tek duygulardı. Çocukluğum onların nefretin gölgesinde sessizce kayboldu.Sevilmenin ne olduğunu bilmeden, ağır bir sessizlik içinde geçti. Büyüdüğümde yanımda yalnızca alıştığım o soğuk boşluk vardı. Yaralar birikti, izler derinleşti. Hepsi bir şekilde geçti ya da geçmedi. Şimdi geriye ne kaldı bilmiyorum; sadece bir boşluk, sessiz ve sonu olmayan bir boşluk...

Her şey; aslında bütün aile fertlerinin yapmak isteyip de yapamadığı, ailenin küçük oğlu Murat ve eşi Nalan'ın isyanıyla aile apartmanını terkedip, onların boşalttığı daireye yeni bir kiracının gelmesiyle başladı. Minel ve Kaan'ın sıcacık hikayesini okumaya hazır olun. İyi okumalar ♥♥♥ [TAMAMLANDI]

"Kirpik uçlarına kadar seviyorum seni" Başlangıç tarihi: 03.06.2020💫💫

Onlar, babalarının aynı çatışmada şehit düştüğü iki çocukluk arkadaşıydı. Rize'de paylaşılan bir çocukluk... sonra sessizce kopan yollar. Yirmi yıl sonra kader onları yeniden buluşturdu. Yüzbaşı Yaman Ulukurt, bir terör operasyonunda bulduğu esir kadını tanıdığında dünyası sarsıldı: O kadın, Üsteğmen Gökçe Karaca'ydı. Artık sadece onu kurtarmak değil... Küllerinden doğan bir sevdayı korumak için de savaşmalıydı.

Dikiş tutmayan yaralarım vardı. Kabuk bile bağlamadılar. Ona kadar. Sırtıma saplanan hançerlerin sızısı göğsüme vurdu, haykırışlarım yeri göğü inletti. Bu bir lanetti. Parmak uçlarımda yanan şey; geçmişti. Göğsümde harlanıp alev alan şey ise; gelecekti. Ve ben; bana hiç kimse değil de kimsem olan bir adama kaderimi emanet ettim. Kurguda geçen kişi, kurum ve kuruluşlar tamamen hayal ürünüdür.

"Kocan seni şurada sikmemek için kendini zor tutuyor, sen başka herifleri mi düşünüyorsun Hatun!" Sertliğini usulca kalçalarıma değdirdiğinde gözlerimi zevkten sıkıca yumdum. Bunu bile onunla yapmak güzel hissetiriyordu. Yaptığımız bir şey yoktu ama küçük dokunuşlarımız bile bizi fazlasıyla yıpratıyordu. Neydi bu yoğun hisler? Kulağıma fısıldadığı ahlaksız sözler beni neden daha da heyecanlandırıyordu bilmiyorum ama kalbim sıkışıyordu. Kendimi kaybetmiştim sanırım! Udara benzemeye mi başlıyordum yoksa! "Söyle! Kocan seni siksin mi?" ||•FAZLA YETİŞKİN İÇERİKLİ SAHNE VAR. ONA GÖRE GİRİN!!!!!!!!!!!! |1970'lerde köyde geçen aşk hikayesi.| |+18| |Zoraki evlilik| ||• *Kitabın tüm hakları bana aittir, çalıntı veya kopyalanması durumunda yasal işlem başlatılacaktır."

Karadeniz kadar hırçın, Doğu kadar Zorduk. Güneş kadar umutlu, ay kadar yalnızdık. Birimiz siyah birimizse beyazdık. Öyle ayrı dünyaların insanıydık ki anlarken kendimizi Paraladık. İlk bakışta kaldı gözlerimiz, son sarılışta kaldı kalbimiz. Bir sevda ateşinde yanan iki yürekli Sevgilinin savaşı... Aile her şeydir ama AŞK bambaşka şeydir... 🕯️ *Biz senin ile olmayacak bir hayalin içinde çırpınan iki bedendik. Birimiz Karadeniz'in sisiydik, diğerimiz ise Doğu'nun hissizliğinden ibarettik...* 🕯️ Gerçek Hayat hikayesinden alıntıdır:) (Ç) Alınması durumda gereken bütün işlemler yapılacaktır. Adı ve konusu bakımından ilk ve tek kitaptır! Kapak Tasarımı- @duendesing🤍