Birbirinden bağımsız smut hikayeler. İstek alıyorum. 🩷

Mecburum diye düşündüğün duruma gerçekten mecbur kalır mısın? Mecburiyetlik bir tercihtir. Zayıflıktır. Korkaklıktır. Ben zayıfım, korkağım, mecburum.. *** "Canımı çok acıtma olur mu?" Güçsüz çıkan sesim ile elimi geri çektim. "Alışkındırsın, acımaz"

!ÖNEMLİ OKUYUCU UYARISI! Bu kitap; şiddet, BDSM temaları, güç ve kontrol ilişkileri, psikolojik ve duygusal bağımlılık (itaat/sub dinamikleri), uyuşturucu ve zararlı madde kullanımı, suç unsurları ve bazı okuyucular için rahatsız edici olabilecek davranış örüntüleri içermektedir. Bu unsurlar herhangi bir yaşam biçimini özendirmek, meşrulaştırmak ya da teşvik etmek amacı taşımaz. Anlatılanlar kurmacadır. Ancak karakterleri, duyguları, zaafları ve seçimlerinin sonuçları gerçektir. Metin; doğruyu öğretmek ya da yanlışı savunmak için değil, bir hikâye anlatmak için yazılmıştır. Hikâyenin nasıl okunacağı, nasıl yorumlanacağı ve nerede durulacağı okuyucunun takdirindedir. 18 yaş altındaki bireyler için uygun değildir. Bu kitabı okumaya devam ettiğiniz andan itibaren, metinle kuracağınız ilişkinin ve doğabilecek etkilerin sorumluluğu tamamen size aittir. Uyarıldınız. Devam etmek sizin seçiminiz. İyi okumalar. :)

Arkadaşlar ben bu kitabı yeniden düzeltmeliyim o zamana kadar okumayın lütfen çok okundu için silemiyorum da

Altın kapılar ardında yaşasam da özgür değildim. Duvarlar korumak için değil, kaçmamı engellemek için vardı. Marcus Wall'in mirasçısı olmak; gücü miras almak demekti ama bedeli masumiyetimdi. Bana "prenses" diyorlardı. Oysa ben, tahtın değil, karanlığın varisiydim. İsveç yeraltı dünyasının en korkulan mafya liderlerinden biri olan Marcus Wall'in kurduğu imparatorluğun biricik prensesiydim. Bu unvan kulağa masalsı geliyordu belki ama gerçekte taçtan çok zincir gibiydi. Marcus'un adı fısıltıyla anılır, girdiği her ortamda sessizlik çökerdi; ben ise o sessizliğin ortasında büyüdüm. ... Geniş koltuğa oturdu. Rahattı. Alanına hâkimdi. Bacaklarını iki yana açtı, hiçbir şey söylemeden dizine bir kez pat pat vurdu. O küçücük hareket... bağırmasından daha emrediciydi. Yerini biliyorsun. İstemesem de yaklaştım. Dizlerim titriyordu. Başımı kaldırmaya cesaret edemedim. Kucağına oturduğum an omuzlarım kilitlendi. Vücudum ona değdiğinde içimdeki her şey geri çekildi. Sanki ben orada değildim; sadece itaat eden bir gölgeydim. Bir kolunu belime doladı. Sıkmadı. Zaten gerek yoktu. Kaçamayacağımı ikimiz de biliyorduk. Diğer eliyle çenemi tutup yüzümü kendine çevirdi. Bakışları soğuktu ama odaklıydı-beni değil, kontrolü seviyordu. Yaş farkı, olumsuz davranışlar ve cinsellik içermektedir. Marcus Wall (35) Isabelle Wall (23)

yeninden başlıyoruz balarım 🤧 HOMOFOBİKLER uzak dursun

B×B×b Age-play kurgusu Cinsellik yoktur Homofobikler uzak dursun İyi okumalar...

"Parmakları çok güzeldi ama sanki içimde daha güzeldi" Kitapta +18 sahneler vardır rahatsız olan okumasın.Son bölümlere göz atmanızı öneririm.

Bu şehir onun kurallarıyla nefes alıyor. Gücün, paranın ve korkunun tek sahibi: Arkan Korhan. Ben ise onun gölgesinde yaşayan bir kadınım. Kaçmayı denedim. Unutmayı denedim. Kendime ait bir hayat kurmayı denedim. Ama Arkan Korhan'ın dünyasına giren kimse, bir daha eskisi gibi olamaz. O, beni korumuyor. Sahipleniyor. Sevmiyor. Yönetiyor. Yanında tutuyor çünkü işine yarıyorum. Yanında tutuyor çünkü gitmeme izin vermiyor. Toplantı masalarında onun yanında oturuyorum. Şirketin kirli işlerinde onun adına konuşuyorum. Geceleri ise... onun kapısı çalınıyor. Bu bir aşk hikâyesi değil. Bu, gücün insanı nasıl esir aldığına dair karanlık bir itiraf. Bu, kaçamayan bir kadının, şehrin sahibine boyun eğişi. Çünkü bazı adamlar sevilmez. Onlara sadece itaat edilir.

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."