-tamamlandı.- Okuduğu okulda sınıf arkadaşlarından biri tarafından tacize uğrayan Buket oradan bir şekilde kendini kurtarır. Akşam vakti market dönüşünde ara sokaklardan birinde kendisine taciz etmek üzere olan o çocuğu şehrin aranan seri katili tarafından öldürülürken bulur. Katil'in kendisini gördüğünü gören Buket, oradan hızla uzaklaşır. Ama eve döndüğünde kendini bir mesaj bekliyordur. 055*; Polise gitmeyi aklından bile geçirme. 055*; Ya da geçirebilirsin. 055*; Onlar beni ararken ben bir kansız şerefsizin daha nefesini kesmiş olurum. [KÜFÜR, CİNSELLİK VE İŞKENCE SAHNELERİ İÇERİR!] #Text 1 (27.08.25] #GenelKurgu 1 [26.08.25] #SeriKatil 1 [26.08.25] #Sevmek 1 [15.09.25] #GençKurgu 1 [28.08.25] #Aşk 2 [30.08.25] #İntikam 1 [06.09.25] #Aksiyon 1 [20.09.25] #Mizah 1 [30.09.25]

Birbirinden hiç hoşlanmayan iki insan, yakın arkadaşlarının düğününde yolları kesişince istemeden de olsa aralarında bir çekim yaşanır. Tek seferlik yaşanan bir ilişkinin sonunda hayat onları hiç beklemedikleri bir sürprizle karşılar. Bir bebek... Bu minik mucize, iki yabancının kaderini birbirine bağlayarak onları hem kendileriyle hem de duygularıyla yüzleşmeye zorlar. Beklenmedik hamilelik, yeni bir başlangıcın kapılarını sonuna kadar aralar...

"Seni ailen bile sevmemiş benmi seveceğim..." Genç kadının beyninde dönen o cümle bütün herşeyi bitirmişti.Artık yaşamasının bir anlamı yoktu bu hayatta sevgisiz yaşamıştı doğruydu aşkı tarafından'da sevilmeyecekti bunu beynine vura vura anlatmıştı Emir. Herşey bitmişti geleceğe dair umutları çoçuğuyla sevdiği adamla güzel bi hayat hayalleri bebeğinide bu sevgisiz hayata getirmezdi... "Durun burada!" Donuk bir şekilde konuşmuştu kadın hiç bişe duymuyor görmüyor du artık. "Eminmisin abla burası çok ıssız." "Dur." İndi taksiden donuk bakışlarla uçuruma doğru yürüdü aklında binbir cümlelerle her fırsatta sevgizliğini dile getiren Emirin son cümlesi bardağı taşıran son cümle olmuştu...Hep genç kadının kalbi yokmuş gibi davranıldı hakaret etmeyenmi dersin aşağılayanmı dersin şiddete başvuranmı dersin hepsini yaşamıştı genç kız.kimse korumamıştı onu kendi başına mücadele etti herkesle onu kötü olmaya zorladılar,sonra neden böylesin dedilerTek istediği küçüklükten beri sevdiği adamla mutlu bir yuvaydı ama hayat onuda çok görmüştü ona,olmadı bir türlü sevdiremedi kendini sevgisizliğe alışkındı zaten ama onun başkasını sevmesine dayanamazdı...karnındaki bebek herşeyi çözer zannetti,ama onuda istemedi babası. Acıyla şişmiş karnını sardı ağlıyordu onun bir suçu yokken kendiyle beraber ölüme sürükleyeceğine ağlıyordu...

Gözümdeki yaşlar, elimdeki minik fotoğraf ile önümdeki denizi izliyordum. İnsan kendi canından olan birini kendinden koparmak ister miydi? Ben istiyordum. Çünkü o aynı zamanda başka birine aitti. Olmaması gereken birine... Veya olmaması gerektiğini düşündüğüm birine. Ayrılalı 2 hafta olmuştu. Daha doğrusu boşanalı. Ve benim bir seçim yapmam gerekiyordu. Bende o şartlarda kendimce en iyisini seçmiştim. İki kişi yaşadığımı bilmeden önce... Evet hamileydim. Ve şimdi karnımda sahip çıkmam, koruyup kollamam gereken 7 haftalık bir can daha vardı. Artık yeni bir seçim yapmam; ya onu benimsemem, ya da ondan vazgeçmem lazımdı. Ben onu kabullenmeyi seçtim, onun ne seçeceğini ise zaman gösterecekti... 09/08/23 hamilelik #1 12/08/23 ilişki #1 14/08/23 olay #1 21/08/23 boşanma #1 13/11/23 duygu #1 28/11/23 sevgili #1

Mardin'de Polis olan güçlü bir kadın ve Mardin'in en güçlü ağası. Bir gece birlikte olursa ve ortaya masum bir bebek çıkarsa ne olur ?