Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

"Şuan itibariyle şehirden bile çıkışınız yasak. Her hareketiniz kontrol altında tutulacak." "Peki sen, binbaşı?" Diye sordu. "Biyolojik olarak benim kızımsın. Kayıtlarda DNA testi raporu var. Neye güvenerek böyle konuşuyorsun?" "Merak etmeyin, Alkan bey. Benim konumum asla sarsılmayacak bir yerde." Lakayıt devletin en önemli projesiydi. Devlet beni görevden uzaklaştıramazdı. Akay atılsa bile Lakayıt olarak görev vermeye devam ederdi. Ne de olsa Lakayıt olmak bunu gerektirirdi. Devletine sonsuz güven vermek. (İşkence, yoğun küfür/argo kelimeler ve +18 sahneler olacaktır, bölümler belirsiz aralıklarla atılacaktır!) (Enişte 18. bölümde gelecektir! Ehehe) !!"LAKAYIT" ismiyle yayımlanan ilk ve tek kitaptır!! Bitiş Tarihi: 26 Mart 2025 🥇Albay // 12 mart 2024 🥇Askerkız // 12 mart 2024 🥇Gerçekaile // 12 mart 2024 🥇Kadınasker // 14 mart 2024 🥈Abilerim // 14 mart 2024 🥈Acı // 24 mart 2024 🥇Ötüken // 30 mart 2024 🥈Terör // 30 mart 2024 🥇 Askeriye // 28 mart 2025

✔︎🅃🄰🄼🄰🄼🄻🄰🄽🄳🄸✔︎ 𝘽𝙖𝙨̧𝙡𝙖𝙣𝙜𝜾𝙘̧ / 14 𝙏𝙚𝙢𝙢𝙪𝙯 2020 𝘽𝙞𝙩𝙞𝙨̧ / 21 𝙈𝙖𝙧𝙩 2021 Şişt buraya bak ! Gücün kadına mı yetiyor it ! -Bacım sen karışma üflesem uçacaksın zaten. Bırak ! Bu kadın bizim soyumuza leke sürdü. -Acaba ne yaptı da leke sürdü sizin o olmayan soyunuza ! Adamın yanına gittim ve kadına vuracak olan elini havada yakaladım. -Hadi yiyiyosa bana da vursana şeref yoksunu ! Adamın tuttuğum elini kendime doğru çektim ve yüzüne yumruk attım. Tam diğer eliyle vuracaktı ki dizimi yüzüne geçirdim. Etraftaki insanlar bana şaşırmış bir şekilde bakıyordu. -Bak kadın ben buranın ağası Ahmet ağayım. -Bende kıdemli yüzbaşı Beyzanur Ok'um. İster ağa ol,ister paşa umurumda değil. ~~~~~~~~~~~~~ Tam mağaraya girecekken, tek el silah sesi duydum. Arkamı döndüğüm anda yerde yatan Ahsen'i gördüm. O sırada içimden birşey kopmuştu sanki. Hani böyle olur ya kalbine bıçak saplanıyormuş gibi hissedersin. Öyle bir his işte benimkisi de. Sonra bir el daha ateş sesi duyuldu. O esnada hızlıca Buğlem'e atıldım ve kollarımla onu sımsıkı sardım. Hemen sonra da sırtımda büyük bir yanma meydana geldi. -(Arda) Komutanım ! Komutanım iyi misiniz ? -(Buğlem) Asker abla ! Asker abla ! Nolursun kendine gel ! ~~~~~~~~~~~~~ Hepimizin kalbine düştü bu kor ateş. Yakıyor yüreğimi. Ses edersem namerdim ama yakıyor işte. Ne kalbimi kül ediyor ne de yaşamasına müsade. Yakıyor ama biliyorum ki bu ateş de sönecek. Bizimkisi söner de annesinin babasının, kardeşinin yüreğindeki ateş söner mi ? Ne demişler "alışır her insan alışır zamanla" hepimiz alışırız da bir aşığın kalbi alışır mı yanmalara ? Alışır mı onsuzluğa ? Alışır. Mutlaka alışır. En çok da bu koyuyor bana. Alışmak.

Yüzbaşı Asena Yılmaz aylar önce içlerine sızdığı teröristlerin arasındayken esir düşen askerleri kurtarmak için ifşa olur. Yuvasına döndüğünde ise yeni timinin yanında görevine döner. ** "Yüzbaşım!" "Komutanım burayı temizledik" dediğimde derin bir nefes verdiğini duydum. "Sonunda yuvaya dönüyorsun" Samimi ve içten bir şekilde söylediği cümleyle üzerimden bir yük kalktığını hissettim. 6 aydan fazla bir süredir buradaydım ve artık evime dönüyorum. Dağların Asenası artık yuvasına dönüyor. •• Bu isimle olan ilk kitaptır.

Herkes onun dilsiz olduğuna ve hatta erkek olduğuna inanıyordu. Yüzündeki mskesi ve göğsüne taktığı korsesi ile komutanları dışında kimse ile konuşmaz ve kimseye gerekmediği müddet cevap vermezdi. Tüm bunlara rağmen timi bilirdi onun kadın olduğunu. Tomris tüm o sert hallerine rağmen, kendi öksüzlüğüne rağmen evde onlara ana baba olurdu. Fakat yine de mesafesini korurdu. Nice düşmanı yenen Tomris Türkmenov, Çocukluk aşkına yenilmişti. Kendini gizlemesinin nedeni sadece kurallar değildi. Oydu... Saçlarını sadece sevdiği adamın görmesi için her zaman maskesinin ardına sıkı sıkıya saklardı, Tomris başka erkeklerin o çirkin bakışlarından rahatsız olduğu için bunu sevdiği adama haksızlık olarak düşünür ve tüm kadınsal hatlarını kapatırdı. Hiçbir zaman açılamadılar birbilerine. Ölüm kapıya dayandı, işte o zaman çıktı ağzından o nameler; "seni seviyorum Alparslan... Sana aşığım... ne zaman oldu bilmiyorum ama oldu işte. Sende yadırgama. Seni sen sevmeden tam 12 sene önce, ilk gördüğüm andan beri seviyorum. " dediğinde göz yaşlarını tutamadı Tomris. " o kadar seviyorum ki senin kokun olmadan, sen olmadan uyuyamıyorum. O kadar seviyorum ki saçlarımı, bedenimi senden başkası görecek diye ödüm kopuyor. O kadar seviyorum ki senin için bedenimi gizliyorum. " dediğinde bir şok daha geçirdi Alparslan. " O kadar seviyorum ki... Kendimi senin için feda edecek kadar. " Dediği anda dağda bir kurşun sesi geldi... Alparslanın kucağında ki kadın küçücüktü, daha da küçüldü. Demin öptüğü dudaklardan acı dolu soluk çıktı. Kadın gözlerini kapattığında, Adam ömrünü kapattı... _________________________________________ #savaşcı 1 # tomris 1 # fısıltı 1 __________ TOMRİS TÜRKMENOV

TAMAMLANDI. (Düzenleniyor.) Vatanı için kendini feda edecek bir kız düşünün. Karaca Yavuz. Bir de; Mardin'in en büyük aşiretin'in ağa'sı olan. Azat Karahanlı. Başlasın ozaman onların hikayeside... (Yazım hataları vardır.)

Albay yeniden konuştu. "Şimdiden uyarıyorum binbaşım, Alakuş ve Barbar için. Söz dinler gibi görünürler ancak emrinin tam tersini uygun bir şekilde yapmanın bir yolunu mutlaka bulurlar." Sırıttı binbaşı Kartal Turhal. Alakuş onu çok heyecanlandırmıştı. Kendisinin kadın versiyonu gibiydi. "Siz merak etmeyin komutanım. Ben haklarından gelmesini bilirim." Albay da güldü. "Eti senin kemiği benim o halde." 28.10.24 - 07.02.25

Bir kadın var, acısından kendini dağlara kapatan. Bu öyle büyük bir acı ki, dağlara gölge olacak kadar büyük hemde. O Gölge. Teröristlerin gölgesini bile göremediği Gölge. Ece... Gölge'nin ardındaki, güneşe aşık kız. Bu hikaye, güneşe aşık kızın güneşe kavuşma hikayesi. "Seni öldürmeyi geçtim, gölgeni bile görememişler." «Hikayedeki her şey hayal ürünüdür.» Düzenleniyor. (Eski ismi:|GÖLGE| Emredin Komutanım!)

Yüzbaşı Ömrüm Kırlangıç, yıllarını görevine adamış bir subaydır. Zorlu geçmişi, katı disiplini ve güçlü duruşuyla tanınır. Ancak beklemediği bir emirle her şey değişir: Yeni bir tim kuracak ve istemediği biriyle yan yana çalışacaktır. Görevler tehlikelidir. İhanet yakındadır. Geçmişin acıları ise her an yüzeye çıkmak üzeredir. SAVAŞIN KÜLLERİ, bir timin kurulma sürecini, verilen mücadeleleri ve karakterlerin iç dünyasını sade ama derin bir dille anlatıyor. Aksiyonla dramın, görevle duygunun iç içe geçtiği bu hikâyede; sadakat, kayıp, cesaret ve bağlar yeniden tanımlanıyor.

*TAMAMLANDI.* "Ben bu meslek uğruna her şeyimi feda ettim. Ailemi, silah arkadaşlarımı, komutanlarımı şehit verdim. Bunca şey feda ettiğim bir mesleği, benim için hiçbir anlamı olmayan biri uğruna mı bırakacağım?!" ... Mesleği uğruna her şeyi göze almış bir kadın. Dışarıdan güçlü ve sert görünürken, içinde bir çocuk yatan; Kıdemli Yüzbaşı Ateş. ... *Kitabımın bütün kurgusu ve hakları bana ait olmakla birlikte, orjinal kurgumdur. Çalıntı durumunda gerekli hukuki işlemler başlatılacatır. Yasal işlemlerden Ritim Sanat Yayınları sorumludur.* . *Bu kitap bir askeri kurgudur. Olaylar tamamen hayal ürünü olup, kitapta geçen; kurum, kuruluş, olay ve kişilerin gerçeklikle hiçbir bağlantısı yoktur. Yaşanabilecek benzerlikler tamamen tesadüftür.*