Chcieli wtykać goździki w lufy karabinów. ❝ Żyjemy w świecie atomowych gigantów i moralnych dzieci. O wojnie wiemy więcej niż o pokoju, o zabijaniu więcej niż o życiu ❞ - Omar Bradley Praca bierze udział w konkursie literackim „Splątane Nici" organizowanym przez @glnozyce. © wodna_lilia, 2019

Firma sprzątająca ❝CzaroMiotły❞ to z pozoru zwyczajna, malutka firma, prowadzona przez parę przyjaciół. Oprócz hasła reklamowego - ❝szybko, tanio, magicznie❞ - wyróżnia się jedynie bardzo dziwnym logiem i tym, że pracują tam jedynie - albo aż - trzy osoby. A co dostajemy, gdy zamówimy usługi owej firmy? Roztrzepaną czarownicę, bujającego w obłokach wampira i zwykłego chłopaka, próbującego jakoś zlepić tę wampirzo-wiedźmińską układankę.

Zbiór trzynastu krótkich, raczej niepowiązanych ze sobą tekstów, które nie zaliczają się ani do drabble, ani do prawomocnych oneshotów. Duża dawka ironii, symbolizmu i dziwactwa. Satyry. Interpretacja dowolna. Mimo wszystko nie brałabym tego za bardzo serio. Raczej z przymrużeniem oka. [ "Memento mori!" ] (2018)

Lekki, słodki i zabawny romans dwóch nastolatków. Nie uświadczycie tu żadnej perwersji ani stereotypów. Opowiadanie jest w całości autorskie. Richard (znany też jako Dick, D i Dudziaczek) jest typowym leniwym nastolatkiem, który lubi słodycze, matematykę i książki. Nigdy nie rozważał tak skomplikowanych zagadnień jak własna seksualność, do czasu pojawienia się w jego życiu chłopaka o zielonych oczach i głębokim głosie. Opowiadanie korektowane przez @Astralna Autorem okładki jest @ThoughtHell, baaardzo za to dziękuję.

Freudyzm - teoria psychologiczna stworzona przez Zygmunta Freuda, który przyczyn większości zaburzeń psychicznych i nerwic doszukiwał się w tłumieniu popędów [głównie popędu seksualnego - libido]. Okładka jest dziełem @enntsu.

Holly była dla Courtney. A Courtney dla Holly. na okładce The Martyr of Solway - John Everett Millais © MaryWitcher, maj 2018

Gdzie On był Jej słońcem, a Ona ciągle do Niego wracała, aż wróciła na zawsze. {forma drabble} na okładce obraz Roberta Völckera © MaryWitcher, listopad 2017 / styczeń 2018

❝Niektóre skarpetki są samotnikami. Nie potrafią żyć w parach❞ - Wendy Cope

o dziewczynie, która nigdy nie czuła się piękna i o dziewczynie, która sprawiała, że ludzie czują się piękni; © julyfabipane, 2017

Dnia, którego to wszystko nabrało sensu, na gałęziach starego drzewa spokojnie spały ptaki, a wokół krążyły świetliki. Były one jedynie cichymi, przypadkowymi obserwatorami, ale Draco czuł, jakby stały za nim świadomie, aby przysporzyć mu otuchy. Ich obecność dodała mu wtedy odwagi. Nie był pewny siebie i nawet nie liczył, że wszystko pójdzie po jego myśli aż w takim stopniu, wszak nigdy nic nie wychodziło mu świetnie. A jednak tamtego pamiętnego dnia, daleko od miejskiego hałasu, w księżycowym świetle, pokaleczonym cieniem licznych gałęzi, los się do niego uśmiechnął. Właśnie tam wszystko się zaczęło. I właśnie tam teraz zamierzał to wszystko naprawić. Bo przecież wszystko jest prostsze pod wierzbą. Opowiadanie jednoczęściowe; one shot; miniaturka. Napisane z okazji Walentynek w 2018 roku. Występują treści homoseksualne, ale nie ma scen dla dorosłych i wulgaryzmów. Życzę miłego czytania!