Ters yönlere baksak da gözlerini birbirinden alamayan iki düşmandık biz. En başından beri böyleydi ve böyle de kalmalıydı.

'onun yaralarını kapatmaya çalışırken kendi ellerinin kanlar içinde kaldığını göremezsin.

uzak kaldığı kardeşinin komaya girdiği haberini alan o kız... artık intikam istiyordu. önce bir liste oluşturdu. listeden adı silinenler mi daha şanslı yoksa sona kalan mı?

"Nolursa olsun... Hep arkandaki gölge olacağım ben senin. Git de desen kal da desen ben hep olacağım. Kimse üzemeyecek seni Nazlı Naz'ım." Gülümseyerek yine onu düşünmeye başlamıştım. Kendi hayatımı düşünmek gibi bir seçeneğim daha yoktu çünkü benim hayatım da o'ydu. Ve ben yalnızca onu düşünmekle yetiniyordum. Bu sonsuza dek de böyle sürecekti.

Özel güçlerle dolu bir dünya ve o dünyaya ait olduğunu bilmeyen, robot gibi büyümüş bir kız. Hayatta mı kalmalı yoksa o özel güçlerle dolu dünyaya girmeli mi?

Takvimler 1 Eylül'ü gösteriyordu. Temrenli Koleji'nin ilk günüydü. Yeni bir sene, iki düşman takım içinde çok daha farklı geçecekti. Sırlar ortaya çıkacak, takımlar dağılacak, yalanlar söylenecek ve hiçbir şey, eskisi gibi olmayacaktı.