hande : göğüslerimin arasına yaptırmak istediğim bir model var hande : uçlara doğru uzanan hande: yapabilecek kadar becerikli misin dövmeci : At bir bakalım. *Hande'den yeni bir fotoğraf.* *Fotoğraf açıldı.* dövmeci : Siktir. dövmeci : Modeli atacaktın göğüslerini değil. -- YN : Hikayede yetişkin içerik, küfür, argo olacaktır. Rahatsız olacakların başlamaması rica olunur. BT : 8.6.21

Yinede Sevdik Yinede Sevdik, ölümün kıyısında bir kızın hayata son bakışını anlatan bir hikayedir, son gördüğü hafif bulutlu bir gökyüzü tıpkı hayatının gölgesi gibi gelip geçer gözlerinin önünden. Hadi gelin bu çetrefilli aşk hayatını birlikte okuyup hikayemizin baş rolleri ile tekrar yaşayalım. « Öldür beni, istemiyorum öldür beni yada yalvarıyorum benden uzak dur, bana dokunma ! » dedim bu sefer daha yumuşak bir ses tonuyla konuştum. « Bu kadar mı zor benimle olma fikri, ölmeyi isteyecek kadar mı !? » « Bak sen bu değilsin, bırak artık peşimi, kendine gel artık, lütfen sal beni gideyim, yıllardır senin korkunla yaşayamıyorum bile » « Ben mi seni korkuttum yıllardır !?" dediğinde şaşırmış gibiydi ve devam etti "Sevdim kızım ben seni, o korktuğun varya benim aşkımdı, ama şimdi gerçekten de korkmalısın çünkü korkunç olan ne biliyor musun ? Biraz sonra yaşayacakların, bu zamana kadar yaptığım bir şey yoktu » « Izin ver çıkıp gideyim, nolursun » « Ah yeter ama, çok nazlandın » diyip bana yaklaşmaya başladı, bense o küçücük odada ondan kaçmaya çalıştım, ben bir sağa bir sola savrulurken aynı zamanda ağlıyor, yalvarıyor, ve nefes almaya çalışıyordum, o ise ağır hareketlerle alaycı bir tavırla bana yaklaşmaya devam ediyordu. Sahi çok acır mıydı ? Yüreğim mi daha çok yanar, yoksa bedenim mi, hangisi daha çok can acıtır ? Camdan atlamayı gerçekten düşündüm, ama oda karanlıktı, ya panjur vardı, yada camlara tahta çakılmıştı. Açmaya kalksam o beni yakalar, yada zemin kattaysak ne işe yarar ? Odanın karanlığı, aralardan gözüme çarpan güneş ışığı beni biraz daha geriyordu... Kaçışlarıma rağmen beni saçımdan yakaladı ve koltuğu bile olmayan odada beni yere yatırdı, beni yere bir atışı var, sanki yere bir çöp poşeti atıyordu, o kadar canım acıdı, o kadar çok canım yandı ki, ölüyorum

Şu saaten sonra gelsende bu kalpten sana ekmek yok...

Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar adlı eserinden alıntılar vardır.

sc4nly: beni hatırlayacaksın ve dudakların tekrar dudaklarımda olacak sc4nl: tekrar senin içinde olacağım irvene iilvia: seni hissetmek istiyorum sc4nl: senin beni hissetmeni istiyorum sc4nl: senin beni hissetmeni sağlamak için elimden geleni yapacağım iilvia: sana güveniyorum amos iilvia: her konuda ;)

Japonya'nın en çok okunan romanlarından İnsanlığımı Yitirirken'de Osamu Dazai, savaş sonrası Japonya'sının boğucu atmosferinin toplumdaki izdüşümünü ve bireyin kalabalıklar karşısında giderek yabancılaşarak insani değerlerini yitirişini aktarmak için teşrih masasına kendini yatırıyor. Gündelik yaşamın acı veren detaylarını ve yıkıcı anların uğultusunu tüm yalınlığıyla kâğıda dökerek yarattığı bu anti-kahramanla, Japonya'nın genç aydınlarının Batı ile geleneksel kültür arasındaki sıkışmışlığını resmederek, bireyciliğin ve toplum karşıtlığının "salgın" gibi yayıldığı bir coğrafyada varoluşçuluk tohumları serpiyor. Duygular hırpalanarak siliklenirken, dünyanın gerçekliğini yitirişini aktaran Dazai, dünyevi hazlar peşinde iyileşmeye çalışırken daha da parçalanan Yozo karakterinde cisimleşen evrensel sancının yansıdığı satırlarla yazın dünyasında ölümsüzleşiyor. Yaşamı intihar girişimleriyle şekillenmiş bir yazardan, ölümün sınır çizgilerine misilleme yapan bir metin...

Ruhsuz bir adamla evlendim. Ruhsuz, duygusuz, gaddar, kaba ve insanlıktan yoksun bir adam... Artık Karahan konağında o ruhsuz adamla bir ömür geçireceğim. Ben beyaz gelinlikle annemin evinden çıkarken herkesin gördüğü gelinlik değildi, üzerimdeki... Kefenimdi... O gelinlik üzerimden çıktı ama kimsenin görmediği kefenim hâlâ üzerimde. Kimse görmese de ben görüyorum. Ben her gün öldüğümü sanırken, aslında o adamı gördüğüm gün öldüm ama bilemedim. Ben kim miyim? Hande İnanoğlu. Kerem Karahan'la evli, hayatı cehennemden daha cehennem sıradan biri... Çok sevdiğim arkadaşım Zehra'mın katkılarıyla.. Sonsuz teşekkürler NOT: TÖRE HİKAYESİ DEĞİLDİR!

Hikaye herkes için uygundur cinsellik içermemektedir umarım beğenirsiniz yorumlarınızı ve puanlarınızı bekliyorum teşekkürler

"Birlikte güldüğün birine aşık olmak kolaya kaçmaktır; ben seninle ağlamaya bile aşığım." Sıradan başlayan planlı bir intikam oyunu; ne denli büyük bir karmaşaya yol alabilir ve ne denli büyük bir aşka sebep olabilirdi? Tanıtımının Yayınlanma Tarihi: 23.07.2014 Finalinin Yayınlanma Tarihi: 17.01.2016