yanlışlıkla bir askere fotoğraf atarsan ne olur???

* Siz: Ay acaba lamalar uçsa nasıl olurdu? Siz: Düşünsene, kafana tıpkı martının sıçması gibi tükürüyorlar. Siz: Çok komik olmaz mıydı? ÜSĞĞDDĞSPDĞPFĞEPEĞFPĞSSĞG 05******: Kimsin? Siz: Lamaların efendisi. Siz: Sen kimsin canım? * * Bu hikayedeki her şey kurgudan ibarettir. Ve bence bu kurgunun mafyalarla alakası yok.

0542: Erdem, merhaba. 0552: Kimsin? 0542: Şuan söylemesem daha iyi sanki. 0552: Uğraştırma beni. Kimsin ve ne istiyorsun? 0542: Seni desem çok mu cesur bir cevap vermiş olurum? 0542: Sevgini, kalbini yani. Yanlış anlama. ✨✨ Dilay Gürbüz & Erdem Işılay Başlangıç tarihi : 08.05.2022 Bitiş tarihi : -

(gerçek aile, hastanede karışan bebek klişesi) Bazen karşınıza öyle insanlar çıkıyorki hayatınızı değiştirip dünyanızı daha da güzelleştiriyor. Zor zamanlarınızda yanınızda olup sırdaşınız, dostunuz, kardeşiniz oluyor. Teşekkürler albayın kızı. Dünyamı değiştirdiğin için. Beni değiştirdiğin için.

Bir berdel hikayesi..Nefretleri aşka dönüşen iki gencin inişli çıkışlı hayatı. •FİNAL•

Ezlem Meyra Özdağ ünlü bir genel cerrahi doktor, Özdağ'ların Xanımağa'sı. Kimseyi sevmez ama sürekli gülen yüzlü, güçlü bir kadın ... Mahira Ezel diğer adıyla Rojda Ozil, sırf kız olarak doğduğu için hiç sevilmeyen annesinin gözünde katil Rojda... Rojda Ozil 18 yaşında sevdiği adamı kaybettiğinde, bu topraklardan kaçtı ve Zer Ezel'in manevî kızı olarak yeniden doğdu... ... Ezlem Meyra Özdağ 26 yaşındayken doğumda karıştığını ve biyolojik ailesinin Mardin'de Arhan aşireti olduğunu öğrendiğinde ne yapacağını bilmiyordu. Ama Arhan ailesinin, Özdağ ailesinin ve Ezel ailesinin büyük bir sırrı vardır. Bu sırrı bilen tek kişi; Siren lakaplı gizemli adam...

Berdel ile hayatları birbirine bağlanan iki kişinin hikayesi.

Kıdemli Üsteğmen Ateş ORBAY askeri hayatına atıldığı günden bu yana kalbinin kapılarını kapatmış kendisini yalnızca mesleğine adamıştır. Tek isteği savaşmak ve kötülerin kökünü kazımak olan Üsteğmen Ateş bir gün ansızın çıka gelen genç bir doktorun izin dahi almadan, çalmadan o kapıları aştığına şahit olacaktır. "Onca düşman gördüm, saatlerce işkenceye maruz kaldım lakin hiçbiri bu denli güçlü ve can yakıcı olmamıştı." O gün bir ateş parçası düştü yüreğine. Buz tutmuş odalarını izin dahi almadan eritmeye başladı. Kalbi kor gibi ısınmaya başlarken eriyen buzların suları altında kaldı.

Gözlerimi kapatmamak için güç sarfetmiyordum. Hayata tutunmak için bir çaba göstermiyordum. Sağımda bekleyen bedenin yere yığılması ve silah seslerinin çoğalmasıyla gülümsedim. Biz Türk'tük. Yeri gelince Koca Seyit olur 215 kilo mermi taşırız, yeri gelir Ömer Halis olur 30 kurşun yeriz, yeri gelir 9 yaşından 12 yaşına kadar cephede bilfiil savaşan Nezahat onbaşı oluruz. Ölecek miydim bilmiyorum ama mutluydum. Ölsem bile cesedim bu itlere kalmayacaktı. Ne kadar zaman geçti bilmiyorum ama yarama baskı uygulanmasıyla inleyerek açtım gözümü. "Ben Yüzbaşı Ali Kağan Güral. Az daha dayanın üsteğmenim."

''oylum güzelim telefonu ver!'' dedi bu bir uyarı gibi bir şeydi. başımı olumsuz anlamda sallarken elimdeki telefonu almaya yeltendiğinde hemen gelinliğim ve göğsüm arasında sıkıştırdım. peki peki biliyorum bu yaptığım çok utanç verici gerçekten rezil bir insanım ben ya! telefonu koyduğum yere baktı. ardından gözlerini gözlerime sabitledi. ''oylum-'' ''çok istiyorsanız siz alın ağam'' dedim ona karşı gelip sözünü bölerken bana daha da yaklaşıp duvarla arasında sıkıştırdı. elini kaldırıp tenime dokundu. omuzlarımla boynumda dolaşan elleri ile kalbim hızlanırken onu kendimden uzaklaştırmaya çalıştım ama bir santim bile ilerlemedi..... Oylum ❣️ Karan