*Bir yanda karanlığın mutlak hakimi, diğer yanda kimseye boyun eğmeyen ateşten bir kadın...* **Cihangir Beyoğlu;** tüm Türkiye'nin yeraltı dünyasını yöneten, adı korkuyla fısıldanan acımasız bir adam. Ancak üç yıldır gecelerini esir alan, her uyanışında yüzünü kâğıtlara kazıdığı meçhul bir hayalete sırılsıklam âşık. Sokak sokak aradığı o kusursuz yüz, bu buz gibi adamın tek zaafı. **Alev Arslan;** kimsesizliğini kendine kalkan yapmış, aşka kapılarını sımsıkı kapatmış yeni atanmış, asabi bir doktor. Adı gibi yakan, deri takımları ve spor araba tutkusuyla kimsenin karşısında duramayacağı hırçın bir ruh. Kader, siyah ve kırmızıyı acı bir fren sesiyle burun buruna getirdiğinde, iki zıt dünya birbirine çarpacak. Cihangir, yıllardır rüyalarını süsleyen o eşsiz kadını karşısında gördüğünde tüm krallığını onun ayaklarına sermeye hazır. Peki ya aşka inanmayan, dominat ve öfkeli Alev, bu karanlık adamın tehlikeli dünyasında yanmadan durabilecek mi? *Gerçek bir çarpışma. Yıkıcı bir aşk. Ve rüyalardan taşan amansız bir takıntı...*

"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."

"Ben, kalbinde yaşayabileceğim birini hayatımda isterdim," dedim ve yemyeşil gözlerinin içine baktım. "Peki sen, sen nasıl birini isterdin hayatında?" Yeşillerini denize çevirdi, iç çekti. Sabırla bekledim dudaklarından dökülecek olan cümleleri. Uzun uzun baktı denize. Sabrımı sınamak istercesine uzun baktı hem de ve sonunda yeniden bana dönebildi. "Hiç kimseyi," dedi kendinden emin bir şekilde, afalladım. "Neden?" Sordum, kadehinde kalan şarabını bir kerede içti. Boşalan kadehe odakladı bakışlarını. Uzun uzun düşündü. Gözünün ucuyla bana baktığında yüz ifadesi düzdü ama gözlerini yine saklayamamıştı. Gözlerinden anlaşılıyordu kederli olduğu. "Çünkü ben kimseyi kalbimde yaşatamam," dedi, bu cümlenin ağırlığı altında ezilirken acıyla yutkundu ve ekledi. "Benim kalbimde bana bile yaşam yokken, hiç kimseye olamaz."

Korkmuyordum, ne karanlıktan, ne gürleyen gök gürültüsünden, ne de bana zarar verebilecek bir insandan. Çünkü ben karanlıktım, ben gürleyen göktüm, ben zarar görmezdim, ben zarar verirdim. Ben bir katildim. Bu bir sıfat değildi, bu benim mesleğimdi. 🔥 Yayınlanma Tarihi: 12.04.2020 Bu kurguda geçen kişi, kurum ve olaylar tamamen hayal ürünüdür. Uyarı: Eğer kurguyu spoi almadan okumak istiyorsanız, yorumları okumamanızı tavsiye ediyorum.