Anahtar serisi 1- Huceste Sıradan bir anahtar en fazla neye sebep olabilirdi? Peki ya bu anahtar sanıldığı gibi sıradan değilse ve herkes onun peşindeyse? Alin Vural ansızın elinde bir anahtarla kendini kaosun içinde bulduğunda işler iyice sarpa saracaktır. Her şeyi öğrenene kadar da anahtarı kimseye vermemeye kararlıdır. Hakan Reha Esen de bu anahtarın peşindedir ve bulana kadar bu işin sonunu bırakmayacaktır. Bakalım işler iyice kızıştığında ve ortaya da bir aşk doğduğunda neler değişecek ve kaç zafer kazanılıp kaç yenilgi yaşanacak?

17 yaşıma geldiğimde hayatımda asla olmaz diyeceğim şeyler ile karşı karşıyaydım şuan. Birileri aniden evimizin kapısını çalıp hastanede çocukların karıştığını aslında benim onların kızı olduğumu söylüyorlardı. Peki bu gerçekmiydi? 17 yıl boyunca boşuna mı çekmiştim ben onca acıyı? hemde salak hastanenin hatası yüzünden? Bu bir şaka olmalı. ama şakaysa olmasın. artık dayanamıyorum. 17 yıl boyunca... boşunamıydı çektiğim acılar? boşunamıydı o iğrenç ithamlar? boşunamıydı o iğrenç dokunuşlar? Mutluydum. Çünkü kurtuluyordum. Üzgün ve sinirliydim, çünkü 17 yıl boyunca boşuna yaşamıştım onca şeyi. Korkuyordum, çünkü yeni ailemi tanımıyordum. Ya onlarda eski ailem gibiyse...? Kitabımda başka kitap reklamı yapmayınız! Herhangi bir çalınma olayında dava etmektem çekinmeyeceğimi belirtmek isterim. Kitabımdan alıntı alacak olursaniz benim kitabımda olduğunu belirtmenizi temenni ederim. 23/11/2023: şiddet 1. Sıra. 23/11/2023:hiperaktif 1. Sıra. 12/11/2023: ağlama 1. Sıra. 15/09/2023: abilerim 1. Sıra. 13/05/2023: aşiret 1. Sıra. 06/09/2022: gerçek ailem 1. Sıra. 17/04/2023: üvey 1. Sıra. 30/02/2023: genç kurgu 1. Sıra. 12/04/2022: aşk 1. Sıra. 24/06/2023: aile 1. Sıra. 08/09/2023: abi 1. Sıra. 16/04/ 2023: korku 1. Sıra. 28/09/2023: sevgi 1. Sıra. 15/06/2023: baba 1. Sıra. 26/05/2023: karışıklık 1. Sıra. 20/01/2023: ilgi 1. Sıra. 27/03/2023: güçlü 1. Sıra.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."