Sıradan bir insan, bir ağacı dokunuşuyla boydan ikiye bölebilir miydi? O ağacın içinden 10 yıldır çürümeyen bir ceset çıkabilir miydi? Sıradan bir insan, nehre düşerek başka bir dünyaya gidebilir miydi? Ben arafın ıssız koynunda ölüm şerbetini içtiğim gün, düştüm bilinmezliğin ipsiz kuyusuna. Daldım ölüm uykusu gibi bir nehre. Aldı beni nehir, sürükledi ait olduğum yere. Ait olduğum yer ise Arnina adında mitolojik bir dünyaydı. Sıradan bir insan zinhar bunları yaşayamazdı. Zaten ben de sıradan bir insan değildim. Daha doğrusu, insan değildim. Soyum sizin gibi Adem ve Havva'ya değil, bir efsaneye dayanıyordu. Ve ben, Ayperi. Ayperi Soydan... O an yemin ettim, efsaneler gibi yaşayacak ve efsaneler gibi ölecektim. 🌕

Sevgili okurlar Derinlerimde Ellerin adlı kitabımızın yeni ismi KESKİN'le devam ediyoruz. -Eğer evlenmeyi başarırsak gerisi kolay. Zaten kağıt üzerinde yapacağımız bir evlilik olacak. Sadece ailelerimizin yanında evli ve mutlu bir çift gibi davranacağız. Kızımı yanıma aldığımda zaten şehir değiştireceğim. O sırada boşanma işlemlerine başlarız. - Boşandıktan sonra sen istediğin özgürlüğüne kavuşacaksın . Ben de kendi çöplüğüme daha kötü bir hâlde dönüp, perişan bir hayat yaşayacağım. Boşanmış bir kadın olarak babamın evine nasıl döneceğimi düşünüyorsun?. - Sana kimse karışmaz. Hüma özgür olursun. - Asıl boşandıktan sonra benim cehennem hayatım başlayacak. Bak bu söylediğin şey fazla saçma. Üzgünüm ama sırf sen kızına kavuşup başka bir şehire taşınacak sınız diye ben hayatımı daha fazla karartmak istemiyorum.

Elleri bağlı olarak oturduğum sandalyede kulağıma eğilerek ''Eğleniyor musun?'' dedi. Söylediği şeyden sonra taktığı maskeden dolayı onu göremesem de kesik kesik çıkan nefesinin sesini duymuştum. ''Eğleneceksin güzel kız seni bu gece en çok ben eğlendireceğim.'' +18 sahneler, korku, şiddet ve kötü alışkanlıklar olacaktır. KAPAK VE KURGU TAMAMEN ŞAHSIMA AİTTİR. B.T :16.04.2023 KURGUDAKİ PORTO RİKO'NUN GERÇEK ÜLKEYLE HİÇBİR ALAKASI YOKTUR SADECE İSMEN AYNIDIR.

NOT: Bu kitaptaki tüm karakterler ve olayların gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur. Tamamen hayal ürünüdür. Kitap içerisinde yetişkin içerik mevcuttur. Işıl bir gün kapısının önünde bir kutu bulur, kutunun üzerindeki notta kutunun GÖLGE mahlasını kullanan birinden geldiğini görür. Bu kutular belirli aralıklarla içi dolu dolu gelmeye devam eder. Işıl ilk başta GÖLGE'nin ismini gizlemek için öylesine kullanılan bir mahlas olduğunu sansa da bu kitaptaki hiçbir şey sıradan, öylesine veyahut tesadüfi değildir. "Ben tesadüflere inanmam." ***** Geceye inat, ışık saçan bu kız gerçek miydi? Kalbinin teklediği hissetti Gölge. Varlığını dahi unuttuğu kalbi yarış atı misali depara kalkmış, genç adamın dilinin damağının kurumasına neden olmuştu. "Işık," diye düşündü Gölge. Bu kız kesinlikle ışıktı. Gölge'nin var oluş sebebi olan ışık... Gölge o gece ışığını buldu. Gölge o gece ışığını tanıdı. Gölge o gece ışığına âşık oldu.

Gerçeklerim aydınlığa kavuşmayı beklerken benim ise karanlığı ayırt etmem gerekiyordu. Öyle çıkmaz bir yolun ortasındaydım ki yolların birbirinden hiç bir farkı yoktu. Belkide köşeme çekilip hayatın akışını izlemeliydim. Ama benim öyle bir şansım yoktu. Sahi bana öyle bir şans verilse de benim gerçekleri aydınlığa kavuşturmak için kendime bir sözüm vardı . Benim kendimi bulabilmem için abime bir sözüm vardı. 🌗 ALINTI Şaşkın bakışlarımı ondan çekerek Akın'a döndürdüğümde şaşırmadığı gözlerinden okunuyordu. Yüzündeki samimi gülümse ilk defa gerçekti. İşte şimdi köşeye sıkışmıştım... Hoş geldiniz ... Umarım kitabıma bir şans verirsiniz beğeniceginize eminim.:) YAYINLANMA TARİHİ: 24.03.22 Kitap tasarımı: @efıahopia

Bir suç vardı toplum seçmişti. Bu kırmızydı bir aşkın sesi insanların seçimidi. Gökkuşağından bir parçaydı. Bir suç vardı siyahın müziği Bir sempati vardı yanlış anlaşılan Duygular vardı siyah gül de saklı olan Gülüşler vardı gökyüzüne hapis edilen Yasal suçlar yalandı toplum suçları seçmişti ve hepsi siyah gülün ruhuna saklanmıştı.

Bir anda oyunun içine düşsen ne hisedersin? Ailenin olmadığı , dostlarının hiç birisinin yanında olmadığı bir evren . Orda yaşamak istermiydin ? Yoksa ordan kurtulmak için çabalar mıydın? Ama buradan çıkmak zannettiğin gibi kolay değil. Eğer dünyaya geri dönersen bütün insanlığı yok edersin . Burda yaşadığın her bir saniye aleyhine işliyor. ••• Sizce Ateşmi daha güçlü, yoksa rüzgar mı ? Ateşin başlattığı oyunda duygularına karşı gelemeyip Ateşe yenilen ' Rüzgâr esen '. Ve Rüzgara karşı savaşıp duygularına karşı gelemeyen ' Uras şeyhanlı '

"Nasıl?" Dedi şokla yüzüme bakarak. "Nasıl bu kadar güçlü olabilirsin?" Ona alayla baktım. "Ben Evrenin ve Doğanın Prensesi, Prenses Asel Gonzales'im. Öfkem ve intikamım senden bile büyük Kor! Şimdi hesaplaşma vakti. Şimdi intikam vakti!" Dedim bağırarak. Kor korkuyla bana baktığında elimde oluşturduğum girdaba baktım. "İgnis!" Dedim bağırarak. Oluşturduğum girdaba ateş katıldı. "Terra" Dedim bağırarak. Toprakta girdabıma katıldı. "Aqua" Su elementide yerini aldı. "Aer" Dedim yüksek sesle. Bu sefer hava girdi girdabıma. "Aura" Dediğimde son olarak bir çok ruh girdabımın etrafında dolaşmaya başladı. Sağ dudağım alayla kıvrıldığında elimdeki girdabı büyük bir istekle yaratıkların üzerine gönderdim. Yaratıklar ve Kor kaçmak için hamle yapmaya kalmadan girdabım hepsini içine aldı. Hepsinin acı çığlıklarını duyabiliyordum. Ateş yakıyor, Toprak parçalıyor, Su boğuyor, Hava nefeslerini kesiyor, Ruh ruhlarına katlanılmaz bir acı bırakıyordu. Kapak tasarımı: @Natavan Sadiqova. -♡Teşekkür ederim♡- 13 TEMMUZ 2022

"Seni uyardım! "Dişlerini sıkarak konuştuğunda onu ilk gördüğüm anda ki öfkesiyle yüz yüze geldim "şimdi buradan gidiyorsun! "Bir elini kolumdan çekerken diğer eli tutuşunu sıklaştırmış cevap vermemi beklemeden beni peşinden sürüklemişti. Birlikte iki katı koşar adımlarla inerken kapıyı açtığı gibi beni dışarı sertçe itip kapıyı suratıma çarptı. Şaşkınlıkla birkaç saniye bekledikten sonra öfkeyle demir kapıya sert bir tekme geçirdim. Derin bir nefes alıp ev görüş alanıma girinceye kadar geri çekilmiş gözlerimle onu görmek isteyerek evi taramıştım. Soğuk havaya karşın gömleğiyle terasta duruyor ellerini cebine koymuş bir şekilde beni oradan izliyordu. "İstediğin kadar beni engelleyebilirsin! "Bağırdığımda ellerini cebinden çıkarıp terasın korkuluklarına koydu "bütün gerçekleri öğreneceğim! Benden sakladığın ne varsa hepsini önüne sereceğim! "Kuzguni gözlerini ardımda bırakarak ona sırtımı döndüm. "Aynı acıyı paylaştığın insanı sakın karşına alma! "Büyük demir kapılara ulaştığımda sesini duymamla beraber olduğum yerde durup omzumun üstünden ona baktım "patronun kim olduğunu unutma! "Bütün sertliği, ihtişamı, heybeti, esrarengiz haliyle geçmişin, şimdinin belki de geleceğin bütün anahtarlarını elinde tutan adama baktım. O Kamer Taşkıran'dı. Kaçtığım, öfkeden deliye çevirdiğim ama hep yalnızca ikimizin biz olduğu bir ana hapsolmak istediğim adamdı.

Aisha yetenekli bir müzik öğretmenidir. Darian ile atölyesinde müzik derslerine devam ederken bir gün işler kötüye gider. Aisha kendini iyi hissetmemeye başlar. Darian her ne kadar Aisha'nın yanında olsa da hayatının yokuş aşağıya gitmesine engel olamaz. Darian her zaman Aisha'nın yanında olsa da gerçekleri öğrenince Aisha'nın yanında kalabilecek mi? En önemlisi Aisha gerçekle sanrıyı ayırt edemezken doğruları bulabilecek mi?