Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

12 yaşındaki bir kızın gördüğü garip , bazen tüyler ürpertici bazende komik rüyaları...

Benim için son adımı attığımda artık çıkış yoktu. Yakalamıştı beni.. Hapsolduğum bir çift siyah göz artık doğrudan bana bakıyordu. - Ne istiyorsun benden? - Ah Karen, tek istediğim o bedenine iyi bakman. Benim güzel taşıyıcım.. Kitabın kurgusu tamamen bana aittir. Konu üzerinden yapılan benzetmeler dışında herhangi bir benzetme kabul edilmeyecektir. Not: Jasper ilk kitabım olduğundan yazım hatası ve mantık hatası vardır.

Bu siyahlığın içinde kaybolmuş beyazın hikayesi. Kayla dünyaya gözlerini yeniden açtığında her şey eskisi gibiydi ama kendi öyle değildi. Meriç ile ilişkileri bir aile sırrıyla toparlanamayacak parçalara ayrıldığında artık geri dönüşü yoktu. Bazen ruhunu biri parçalar, bazen de bunu kendine sen yaparsın. Kayla ve Meriç'in önce kendilerini iyileştirmeleri gerekiyordu. İkisi de bunu farklı yollardan denedi. AİLE OLMAYA ÇALIŞAN İKİ FARKLI EVDE, İKİ ÇOCUĞUN HİKÂYESİ... "O zaman turuncu umudumuz olsun, baş belası."

Siyahın İçindeki Beyaz Noktanın Hikayesi Yeni arkadaşlıklar, farklı yakınlaşmalar, dengelerin değiştiği bir yaz tatili... Atahan Koleji'nin son sınıf öğrencileri, hayatlarının sınavına hazırlanırken, ailelerinin çizdiği gelecek planına uymakla, kendi kimliklerini bulmak arasında kalır. Kayla, yoğun ders programının yanı sıra on sekizinci yaşına girecek olmanın gerginliğini yaşamaktadır. Meriç ile ilişkisi bir düzene oturmuş gibi gözükse de giderek içine gömüldüğü karanlığın bir gün onu terk edeceğine inanmaya başlayan Kayla, tüm yaşamını değiştirecek bir karar vermek üzeredir. Ailelerine benzemek istemeyen ama daha fazlasını da hak etmediklerini düşünen iki genç, hata yapmadan ilerleyebilir mi? Kötü Çocuk ● 3 'Sen kaybolmuş her ruhun umudusun'

Siyahın İçindeki Beyaz Noktanın Hikayesi On yedinci yaşında farklı bir şehre taşınıp, babasıyla yaşamaya başlayan Kayla'nın karşılaştığı zorluklarda yanında hiç beklemediği biri olur. Meriç'in sırlarla dolu hayatı Kayla'yı karanlığın derinliklerine doğru çekerken yanlışlar doğru gözükür. Ta ki Kayla isminin anlamına yakışır yaşamadığını fark edinceye dek... Kötü Çocuk ● 2013 'Herkesin kurtarılmaya hakkı vardır.' Yeniden Wattpad'de!

Satranç, Zweig'ın psikolojik birikimini bütünüyle devreye soktuğu bir öyküdür ve bu öykünün baş kişileri, tamamen yazarın biyografilerinde ele aldığı kişileri işleyiş biçimiyle sergilenmiştir. Zweig ölümünden hemen önce tamamladığı birkaç düzyazı metinden biri olan Satranç'ı kaleme aldığı sırada, karısı Lotte Zweig ile birlikte göç ettiği Brezilya'da yaşamaktaydı. Satranç'ta da, olay yeri olarak New York'dan Buenos Aires'e gitmekte olan bir yolcu gemisini seçmiştir. Bu gemide tamamen rastlantı sonucu karşılaşan üç kişi: yeni dünya satranç şampiyonu Mirko Czentovic, sıradan bir satranç oyuncusu olan anlatıcı ve bir zamanlar çok usta bir satranç oyuncusu olan, ama hayli zamandır satrançtan uzak kalmış bulunan Dr. B., öykünün aktörleridir.

Herkes okuyabilsin diye buraya eklemek istedim. Telif hakkı yok. pdf den kopyaladim. Herkese iyi okumalar. ;)) Kitap hakkında düşüncelerinizi yoruma bırakabilirsiniz. Daha başka kitaplar istiyorsanız yine yorumlara bırakabilirsiniz. Oy vermeyi unutmayın :))

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, ilk kez 1922'de yayınlanan, Stefan Zweig tarafından yazılan uzun öykü. Mektup biçiminde yazılan eser, ünlü bir yazarın hatırlamadığı bir kadından aldığı mektuptan oluşuyor.

Parmaklarını yüzümde gezdirerek dudaklarımda durdu."Bakalım fazla güzel olduğun gibi fazla da cesaretin var mı?"dedi alay edermişcesine.Sonra elini dudaklarımdan çekti ve masanın üstünde duran kokteyl bardaklarından birini alarak kırmızı bir sıvı boşalttı.Ne olduğunu tabi ki biliyordum. Kan... Daha sonra bana yönelerek bardağı uzattı. "Oyun oynamaya ne dersin cesur kız?Bakalım kalbin ne kadar dayanacak.Kurallar çok basit, oyun sonunda ölürsen seni kimsesizler mezarına gömmemiz gerekecek"dedi ve çarpık bir gülücük gösterdikten sonra yeniden ciddileşti." Ama yaşarsan eğer o zaman bizden biri olarak seni aramıza kabul etmemiz gerekecek. Ölüm mü Yaşam mı? Senin elinde... SİYAH KUĞU •Tüm hakları saklıdır.