Jedna impreza nie może zmienić twojego życia z dnia na dzień, prawda? A jednak Miles Dalton, na pozór zwykły nastolatek, który rysuje, a potem wstawia swoje prace na Instagrama, doświadcza na własnej skórze skutki wydarzenia, podczas którego wydał się co do swojej orientacji. Po drugiej stronie kapitan szkolnej drużyny, Dylan Meadows, który od dawna jest zauroczony postacią Milesa. Niestety nie wie jak podejść do chłopaka, dlatego wybiera komentowanie jego postów z fake konta. Czy uda im się odnaleźć wspólną drogę przez 𝑠𝑡𝑟𝑜𝑛𝑦?

Lord Voldemort nie żyje, Hogwart wrócił do funkcjonowania, a świat czarodziei może odetchnąć. Tylko, że wiele się zmieniło, ludzie umarli, zostawiając za sobą nie tylko wspomnienia, ale i rodziny. Harry Potter musiał nauczyć się nie tylko być dorosłym, ale również jak być ojcem, ponieważ to na niego spadł obowiązek opieki nad małym Edwardem "Teddy'm" Lupinem, gdy chłopiec miał trzy latka i jego prawna opiekunka (matka Tonks) zmarła. Jak sobie poradzić samemu z takim żywym srebrem? Największy problem pojawia się w momencie, gdy dociera do Harry'ego że jego syn ma problemy z mówieniem. Dobrze, że w Mungu jest jeden znajomy uzdrowiciel, szkoda za to, że Harry wolałby sam skończyć medycynę niż się do niego zwrócić. Opowiadanie zawiera sceny erotyczne oraz wulgaryzmy. Dozwolone tylko dla osób powyżej 18 roku życia. Opowiadanie z gatunku BL (boys love) zostałeś ostrzeżony - nie chcesz nie czytaj. Pozostałych zapraszam do lektury, mam nadzieje ze będzie się podobać. Postaci oraz świat, należą do J.K. Rowling Autorem obrazka na okładce jest upthehillart. Polecam jej Instagrama :) Zdjęcie zostało skopiowane ze strony: https://pl.pinterest.com/pin/544794886169722526/ The author of cover is upthehillart. Go and see her/his Instagram :) I copied it from https://pl.pinterest.com/pin/544794886169722526/

Akcja opowiadania dzieje się głównie piątym roku. Rodzice Harry'ego nie żyją, ale Lord Voldemort nie przetrwał tamtej nocy. Od piętnastu lat świat zapominał o Czarnym Panu, a Harry jest wychowywany przez Syriusza. Jego życie było prawdziwą sielanką, jednak radość i szczęście skończyły się na wakacjach, gdy chłopiec uświadomił sobie bardzo ważną rzecz na swój temat. Opowiadanie z gatunku BL - jeśli nie interesują cię tego typu treści, to nie czytaj i nie komentuj. Każdy ma prawo wyboru co i kiedy chce czytać. Postaci oraz świat wymyślony należą w całości do J.K.Rowling. Ja jedynie stworzyłam historię. Nie zgadzam się na jej kopiowanie. Nie wiem do kogo należy okładka, ale jeśli znacie osobę, która ją stworzyła, to proszę o informację.

„ Musiał stracić wszystko by zyskać znacznie więcej. " Przeprowadzka z Hiszpanii do Los Angeles, jest zdecydowanie nie na rękę Leonard'owi Ameor'owi, który musi nie dość że zostawić za sobą przyjaciół i szkołę to na dodatek jeszcze zespół w którym grał od dzieciaka. Rozwód rodziców, szybka przeprowadzka w rodzinne strony ojca i całkowita zmiana otoczenia, sprawia że Leo z wiecznie rozbawionego i głośnego chłopaka staje się cichy i obojętny. Już za niedługo uśmiech powróci na twarz Leo. A zapewni mu to nie kto inny jak Ethan „Ice" Harmond. ______ 15+ Start- 18.04.2025r. Koniec- 24.06.2025r.

Moje życie stało się piekłem. Każdy dzień był torturą, zlepkiem minut, które zabijałem odbierając sobie rozum. Waszyngton miał być bajką - okazał się ucieczką, swoistą oazą, w której pozwalałem sobie codziennie upadać od nowa. Odciąłem się od poprzedniego życia puszczając w zapomnienie nawet własną rodzinę. Dawny Quinn umarł tak jak umarły moje wszelkie uczucia, które skutecznie pozwoliła mi stłumić głośna muzyka i mocny alkohol. Jego imię już dawno wyrzuciłem ze swojej głowy oszukując sam siebie, że myśli o nim nie towarzyszą mi w każdej sekundzie dnia. Dlatego codziennie upadałem coraz niżej nie mogąc zapomnieć. Gdy wreszcie próbuję odbić się od dna, demony przeszłości znów zaczynają karmić się moją duszą ciągnąc mnie do czeluści własnego piekła. Nie jestem silny. Nie potrafię walczyć. Dlatego zdaję się na los pozwalając, by porwał mnie nurt. Moje uczucia umarły, a do życia pobudzić mógł je tylko ten jeden dotyk. Dotyk osoby, która już dawno nie istniała. ❗️Wulgaryzmy ,sceny 18+, przemoc, wrażliwe treści. Część I na profilu.

Nowe miasto przez robotę matki. Ojciec zostaje, Kai z nim tydzień dłużej przez co omija rozpoczęcie roku szkolnego i pierwszy tydzień w jego nowej szkole. Nya w tym czasie ogarnia nowych znajomych: Cole'a, Jaya, Zane'a, Pixal i Lloyda. Opowiada im o bracie - że samotnik, ma wyjebane. Kai wchodzi do szkoły później. Wszyscy ciekawi, a on - obojętny. Ląduje obok Cole'a, popularnego lidera drużyny. Od razu się nie znoszą. Cole rzuca teksty, gapi się - Kai czuje się osaczony i wkurzony. Myśli, że Cole leci na Nyę, bo ciągle z nią gada. A prawda? Cole ma crusha na Kaiu, ale ukrywa to wrogością. Kai słyszy, jak Cole się z niego śmieje i zamyka się jeszcze bardziej. Nie szuka bliskości, ale też nie pozwoli sobą pomiatać. Cole z kolei - im bardziej Kai się odsuwa, tym bardziej się wkręca. A konflikt tylko się rozkręca.

*** "Zatańczysz ze mną czy tchórzysz?" "Ty, rzucasz wyzwanie, mi?" "A co księżniczka się wystraszyła?" "Nigdy." "Zatem zapraszam." Muzyka popłynęła przez nas, a świat przestał istnieć w momencie, kiedy stanęliśmy na prowizorycznym parkiecie i zaczęliśmy tańczyć. Żadne z nas nie chciało odpuścić, starając się z całych sił i ignorując coraz większy tłum obserwujący, głównie nas. Kręciliśmy się po całej dostępnej powierzchni, dając się prowadzić skocznej melodii, która wypełniała nasze ciała. "Nie jesteś taki zły jak się spodziewałem." "To oczywiste. Chociaż muszę przyznać, że tobie także niewiele brakuje." *** Czyli historia jak nie porywać ludzi. Szczególnie próżnych, aroganckich i żądnych przygód książątek. A już w szczególności tych pięknych z sekretami...

Aiden był jak fatum, demon, który prześladował mnie od dnia narodzin. Każdy dzień z nim był jak teatrzyk wystawiany przed rodzicami, w którym graliśmy zgodnych kochających się przyjaciół, a gdy opadała kurtyna, wystarczyła chwila byśmy skakali sobie do gardeł. Nienawidziliśmy się całym sercem, ale byliśmy zmuszeni udawać tylko po to, by przyjaźń naszych matek nie legła w gruzach. One chciały widzieć w nas parę przyjaciół tak zżytych jak one same. Więc widziały, ale prawda o nas była zupełnie inna. Przez całe życie, niechętnie, poznaliśmy się na wylot, na tyle, że gdy po raz pierwszy dostrzegam w jego zachowaniu zmianę, moje sumienie nie daje mi spokoju. A co jeśli jego smutek tym razem nie jest tylko grą aktorską w teatrze "Quinn i Aiden udają braci"? Okazuje się, że wcale nie znałem go tak dobrze, jak mi się zdawało. Więc zaczynam w to brnąć coraz głębiej i głębiej. Bez opamiętania. ❗Wulgaryzmy ,sceny 18+, przemoc, wrażliwe treści. Część II dostępna na profilu.